“ချမ်း… ငါ့ကို တကယ် စိတ်မဆိုးဘူးပေါ့နော်…”
“မဆိုးပါဘူးဆို ရန်နောင်ကလည်း…”
ရန်နောင် ဖွင့်ပြောလာပြီးကတည်းက ချမ်းငြိမ်း စိတ်တွေလှုပ်ရှားနေသည်မှာ ယခုထိတိုင်ပင် ဂဏာမငြိမ်နိုင်သေးပါ။ ရန်နောင်နှင့် စကားပြောရသည်မှာလည်း ယခင်ကနဲ့ မတူတော့ဘဲ ရှိုးတိုးရှန့်တန့်ကြီး ဖြစ်နေရသည်။ ရန်နောင်ကလည်း အရင်ကနဲ့ကို မတူပါ…။ ရှက်နေပါသည်ဆိုသည့် လူအနားကို အခုမှ ပိုကပ်နေသလိုပါပင်…။
“ငါတို့ ခြံထဲ လမ်းခဏ ဆင်းလျှောက်ကြမလား ချမ်း…”
“အင်း လျှောက်လေ…”
ရန်နောင်နဲ့အတူ ခြံထဲ လမ်းလျှောက်တော့ ငယ်ဘဝက အမှတ်တရများကို ပြန်သတိရမိသည်။ ဒီနေရာမှာပဲ ရန်နောင်က ကျွန်တော့်ကို စက်ဘီးစီးသင်ပေးခဲ့ဖူးတာ…။ ဒီနေရာလေးမှာပဲ ရန်နောင့်က ကျွန်တော့်ပေါင်လေးပေါ် ခေါင်းအုံးရင်း ကျွန်တော်ဖတ်ပြသော ပုံပြင်တွေ နားထောင်ခဲ့ဖူးတာ…။ ဒီနေရာလေးမှာပဲ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်အတူ အရုပ်ဆက်တမ်း ကစားခဲ့ကြတာ…။ ဒီနေရာလေးမှာပဲ ရန်နောင်က သူ့ပါးကြီးကို ထိုးထိုးပေးပြီး ခဏ ခဏ နမ်းခိုင်းခဲ့တာ…။ အချိန်တွေက ကုန်တာ မြန်တာလား…။ ကျွန်တော်တို့တွေ အသက်ကြီးလာတာကပဲ မြန်တာလား…။ အဖြူရောင် သံယောဇဉ်လေးတွေကို အရောင်ဆိုးမိတော့လည်း အဲဒီလူက ရန်နောင်ပဲရယ်တဲ့…။
“ချမ်း… မင်းမှတ်မိသေးလား… မင်း ရွံ့တွေပေအောင် ကစားလို့ တီလေးက ရိုက်တဲ့အချိန် ငါ မင်းရှေ့က ကာပြီး ရပ်နေခဲ့တာလေ… ဒီနေရာလေးမှာပဲ မှတ်လား…”
ချမ်းငြိမ်း၏ အပြုံးက ၅နှစ်သား ကလေးတစ်ယောက် ဘဝဆီသို့ ကူးလူးသွားသော အပြုံးမျိုးပင်…။
“အင်း… အဲတုန်းက ငါတို့ သူငယ်တန်းလောက်ပဲ ရှိကြဦးမယ်နော်…”
ချမ်းငြိမ်းက သူစိုက်ထားသော နှင်းဆီဖြူလေးတစ်ပွင့်အား ငုံ့၍ မွှေးကြူလိုက်သည်။
“ပန်းပွင့်လေးကို မနာလိုလိုက်တာ…”
ရန်နောင်က နှာခေါင်းကလေးရှုံ့ကာဆိုတော့ ချမ်းငြိမ်း တစ်ဘက်သို့လှည့်၍ ရှက်ပြုံးကလေး ပြုံးရပြန်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ခြံထဲက အဖြူရောင် ဒန်းလေးပေါ်သို့ သွားထိုင်လိုက်ကြသည်။ ရန်နောင်က ချမ်း၏ ပုခုံးလေးကို ဖက်ထားပါသေးသည်။
ESTÁS LEYENDO
Secret Love
RomanceUnicode နှင်းဆီဖြူဆိုတာ ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး စွန့်လွှတ်ပေးဆပ်နိုင်တဲ့ချစ်ခြင်းမျိုးကို ဖော်ဆောင်တယ်တဲ့...။ Zawgyi ႏွင္းဆီျဖဴဆိုတာ ျဖဴစင္သန႔္ရွင္းၿပီး စြန႔္လႊတ္ေပးဆပ္နိုင္တဲ့ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးကို ေဖာ္ေဆာင္တယ္တဲ့...။
