17 (Z)

4.7K 327 38
                                        

“ဟဲ့ေရ… ဒီေန႕ ေန႕ခင္းအခ်ိန္ေတြ အတန္းမရွိဘူးတဲ့…။”

ေသာ္တာတစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတဲ့ ေယာက္်ားေလးအတန္းဘက္ ေရာက္လာတာျဖစ္သည္။

“ဟင္ ဟုတ္လား… ဘာလို႔တဲ့လဲ…”

ေက်ာ္စြာေမးေတာ့ ေသာ္တာ့မ်က္ႏွာက အားရဝမ္းသာဟန္ႀကီးျဖင့္…

“ဆရာမေတြ အစည္းအေဝးရွိတာတဲ့… ဟီ ဟီး…”

“ဒါမ်ိဳးဆို မ်က္ႏွာႀကီးက ၿပဳံးၿဖီးေနတာပဲေနာ္… ငါ့အဖြားနဲ႕ေတာင္ ဆင္တယ္…”

ရန္ေနာင္ ေသာ္တာ့အား ႏွိပ္ကြပ္လိုက္ေတာ့ အားလုံးမွာ ပြဲက်သြားေပမဲ့ ေသာ္တာ့မွာေတာ့ စူပုတ္ပုတ္…။

“ေကာင္စုတ္ ဘာကို နင့္အဖြားလဲ… ဒီလို ေက်ာင္းရဲ႕ အလွပေဂးေလးကို…”

“ဝြက္…”

ေသာ္တာ့အေျပာအား ရန္ေနာင္ႏွင့္ ေက်ာ္စြာက ရယ္ရယ္ေမာေမာျဖင့္ ေလွာင္ေျပာင္ စေနာက္ၾကသည္။ ခ်မ္းၿငိမ္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုၾကည့္ကာ ရယ္သာ ရယ္ေနေတာ့သည္။

“ဟိတ္ ဘာေတြ ပြဲက်ေနၾကတာလဲ…”

ကိုသုတက အတန္းထဲဝင္လာကာ ေက်ာ္စြာ့ေဘးမွာ ဝင္ထိုင္၍ ေမးလိုက္တာျဖစ္သည္။ ေက်ာ္စြာ၏ ပုခုံးေလးကိုပါ ပိုင္စိုးပိုင္နင္း ဖက္လိုက္ေသးသည္။

“ဪ… ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ကိုသုတ…။ ညေန အတန္းမရွိေတာ့တဲ့အေၾကာင္း ေျပာေနၾကတာ…”

ေသာ္တာေျပာေတာ့ သုတ၏ မ်က္ႏွာႀကီးကလည္း လျပည့္ညလဝန္းႀကီးပမာ ႐ႊန္းေဝသြားသည္။

“အာ… ဟုတ္လား…။ အစ္ကိုတို႔အတန္းပဲ အတန္းလႊတ္လိုက္ၿပီထင္တာ… ဒါဆို အစ္ကိုတို႔ တစ္ေနရာ ေလွ်ာက္လည္ၾကမလား…။”

“ဟ… ေျပာခ်င္ေနတာ အဲဒါ… အစ္ကိုသုတ အရမ္းအလိုက္သိ…”

ေသာ္တာက လက္ဝါးခ်င္းရိုက္ကာ အားရဝမ္းသာေျပာလိုက္သည္။

“ညီ ဘယ္သြားခ်င္လဲ…”

သုတက ေက်ာ္စြာ့ပုခုံးေလးအား ဖက္ထားရင္း ေက်ာ္စြာ့မ်က္ဝန္းေလးေတြကို ေသခ်ာငုံ႕ၾကည့္ရင္း ေမးလိုက္သည္။ ေက်ာ္စြာ့ရင္ထဲမွာေတာ့ တဒိန္းဒိန္း…။

Secret LoveOnde histórias criam vida. Descubra agora