Mariners Apartment Complex 𖤐 Hyunin

Evening Wear

Genç tayfa, aklındaki soruların bir süre uzaklaşmasına karar vermiş -aslında acıktığı için düşüncelerine odaklanamıyor- ve adımlarını sürüyerek mutfağa girmişti.

Masaya adımlamış, Hyunjin'in bakışları kendisini bulunca bir süre bakışmışlar ardından Jeongin gözlerini devirip pencereye ilerlemişti.

Bir süre sonra duyulan kapı zili ile ikili birkaç saniye bakışmış ardından Hyunjin'in ilerlemesiyle Jeongin de peşinden gitmişti.

"Kimin geldiğini illa senin de kontrol etmen gerekiyor sanırım."

Hyunjin'in söylediğiyle Jeongin gözlerini devirmiş ardından yanıtlamıştı.

"Can sağlığım için kontrol etmem lazım, malum çevrenizdeki herkes ayrı manyak."

Jeongin aklına gelenleri sıralamış, seri adımlarla yürümeye devam ederken Hyunjin'in durup arkasına -Jeongin'e doğru- dönmesiyle genç tayfa, kaptanının göğsüne çarpıp duraklamıştı.

"Öyle mi?"

Jeongin içinden kapatamadığı ağzına küfretmiş, ardından zile basmaya devam eden kişiye teşekkür etmişti. Kapiyi açtıklarında karşısına Jiwoo çıkarsa teşekkürünü geri alacaktı ama.

Hyunjin yeniden önüne dönmüş seri adımlarla kapıya ulaşıp aralamıştı. Gördüğü kişi ile kaşları havaya kalkarken, arkasından eğilen Jeongin de aynı tepkiyi vermişti.

Kapının tamamiyle açılmasıyla iki genç, Jeongin'in annesi Sunyeon'un gözleri önüne serilmişti. Hyunjin'in kenara çekilmesiyle de kadın Jeongin'e el sallamıştı, Jeongin ise annesine donmuş bir şekilde bakıyordu.

"Bu kadar erken geleceğinizi tahmin etmemiştim, buyrun lütfen içeri."

Sunyeon, Hyunjin'e teşekkür etmiş kapıdan içeri girdikten sonra da koşar adımlarla ilerleyip Jeongin'e sarılmıştı.
Genç tayfa bir süre duraksamış ardından o da annesinin sarılışına karşılık vermişti.

"Jeongin, gelmemi istemiyor muydun yoksa? Çok soğuksun."

"H-hayır, sadece şaşırdım."

"Öyle olsun bakalım."

Kadın sonunda kollarını oğlundan çekmiş bakışlarını Hyunjin'e çevirmişti. Genç kaptan, kendisine dönen harelerle gülümsemiş ve küçük adımlarla kadını mutfağa yönlendirmişti.

Sunyeon teyze mutfağa geçip etrafı incelerken, Jeongin içeri girecek olan Hyunjin'i kolundan tutup kapının dışına çekmişti.

"Anneme hep olumlu cevap verin, hicbir şeyden bahsetmeyin lütfen."

Jeongin soğukluğunu korumaya çalışsa da kalbi deli gibi çarpıyordu, annesinin şüpheciliği bir yana bir de böyle bir gecede gelmesi ayrı bir dert olmuştu.

"Aslında ben her şeyi anlatacağım."

Jeongin duyduğu sözlerle gözlerini büyütmüş, ardından şaşkınlıgınin yerini alan sinirle kaşlarını çatmıştı.

"Sakın, lütfen yapm-"

"Ne konuşuyorsunuz?"

Sunyeon teyze, bakışlarını leke olup olmadığını incelediği tabaktan çekmiş ardından kısık sesle tartışan ikiliye çevirmişti. Hyunjin düz bir ifadeyle kadına bakarken, Jeongin endişeden titriyordu.

"A-anne sen burada bekle biz geleceğiz."

Aceleyle cümlesini bitirmiş, ardından Hyunjin'i kolundan tutup kendi odasına sürüklemisti. Jeongin fark etmese de Hyunjin dudaklarını bastırıp gülüyordu.