Alliston's Pov
"Robert, yung towel and water ni Madison huwag mong kalimutan. Change her shirt every five hours. Don't' even think of feeding her junkfoods or else-"
"You will never let me take her again. I know that Alli!" Napairap na lang ako sa pagsabat nito sa mga bilin ko.
Nilalagay ko lahat ng needs ng anak ko sa backpack nito. Hindi ko rin maiwasang bantaan si Robert dahil nung huli kong pinasama sa kanya si Madison ay hindi maganda ang nangyari. Kinaumagahan kasi ay inuubo na ito then pinaamin ko siya and she told me that her tito Robert bought her a lot of chocolates and junkfoods nung nanood daw sila ng sine.
Talaga namang sinugod ko si Robert nung araw na yun sa apartment niya sa baryo at katakot takot na mura ang inabot niya sakin. Ilang buwan din ang paghingi nito ng sorry sakin at nangakong hindi na nga daw niya uulitin.
"I won't do it again, Alliston." Tila naman naalala din nito ang dahilan kung bakit ko siya binibilinan.
"I know." mahina kong sagot.
Alam ko naman talaga na hindi na niya yun uulitin pero hindi ko parin maiwasang mag-alala. Syempre anak ko ang issue dito kaya ganito na lang ako kung mag-isip.
I was in the middle of thinking when i heard Madison's voice echoing kaya nilingon ko ang pinto and there she is running like a lost kid.
"Stop running, baby." Suway ko dito but then she didn't mind me, instead she jumped to me kaya agad ko naman siyang binuhat. "Behave there. Don't eat such foods that your tito will offer you."
"But how am I be able to eat if you won't allow me? I'll be terribly hungry." Naka-Pout pa nitong sabi kaya pinigilan ko ang mapangiti.
How can be a four year-old kid, used my owned words to say her banters to me?
I have no idea, really!
"You'll eat a meal not a junks or any kinds of unhealthy foods." paglilinaw ko pa pero ganon na lang ang gulat ko ng tumawa ang dalawa kaya sinamaan ko ng tingin si Robert na agad namang tumigil.
"I know what you meant, mama. I just want to tease you." Nakanguso pa nitong sabi kaya gigil kong hinalikan yung pisngi nito.
"You really know how to deal with me. You really are my baby!" I hugged her tight and kissed her on her forehead before I gave her to Robert.
Nginitian lang ako ng isa bago sila tuluyang lumabas at ako naiwan dito. Agad na napuno ng katahimikan ang buong unit kaya minabuti kong mag-ayos na rin para makapasok na ako sa trabaho.
Nang handa na ang lahat ay umalis na ako at pumunta sa kompanyang pagtatrabahuhan ko. Ngayon kasi ang first day ko sa trabaho at kasama ko dapat ang anak ko kung hindi lang ako inunahan ni Robert. I greeted every employees na nakakasalubong ko sa daan. Yung iba napapatigil at napapatulala pa sakin kaya nginingitian ko na lang.
Nang makarating ako sa assigned department ko ay agad akong nagpakilala at bumati sa mga katrabaho ko.
"Come here and I will teach you the first thing you should know!" saad ng babae na bigla na lang lumapit sakin.
Sinundan ko siya hanggang makarating kami sa isa pang kwarto. Tinitigan ko ang babae kahit nakatalikod ito sakin ay halatang maganda ang kurba ng katawan niya at makinis ang balat.
Napaiwas ako ng tingin ng bigla itong humarap sakin.
"This is the storage room and I know that you're aware what is inside here!" Malamig ang boses niyang saad.
Ang sungit naman ng babaeng ito. Halata sa boses dahil ang tapang ng pagkakasabi niya sakin. Iginala ko ang paningin ko at nakita ko ang mga tambak na papel sa bawat parte ng silid.
YOU ARE READING
A Wife With No Right
Altele"Ayoko na. Tama na!" -Alliston "No. I won't let you go again. Never! If I need to lock you up here in my room then so be it! You're mine, hon. Only mine!" -Ivy __ After a five long years of disappearing from her supposedly life with her wife. Allis...
