Ivy's Pov
That's it.
Sobra na. Sobrang sobra na!
Hindi na ako nakapag-pigil at talagang pabalang na tumayo. I don't care kung nagulat ko man sila—yung anak ko.
Wala na akong pakialam.
All I want is to fucking get this feeling out of my chest. Yung pakiramdam na parang may ahas sa loob na unti unting lumilingkis sa laman na pilit pinipiga at parang gustong durugin yung puso ko.
We're here in my room. Upstairs on the Second floor.
After Irina left together with my child, I dragged my wife back in here. Ofcourse she fucking protested all the way because she wouldn't be Alliston if she didn't. Shes fucking good at it anyway.
Running away!
"How could you!?" Nanggagalaiti kong saad. Hindi ko na alam kung tanong ba iyon. "You're making me worthless everytime!"
I want to scream until my voice run out. I want throw things to calm myself a bit and I want to fucking smash my head just to forget my child's words.
I want to see daddy!
I want to see daddy!
I want to see daddy!
It's echoing repeatedly.
Putangina!
Anong klaseng kasinungalingan ang sinabi na naman niya sa anak ko?
"Who the fuck is that?" Galit ko siyang tinignan. "Is that the Robert guy?"
Nanginginig na ako sa galit pero hindi parin siya umiimik.
She remained silent.
Wala akong makuhang sagot at mas lalo lang nitong pinapalaki ang galit ko sa pananahimik niya.
Sa sobrang galit ay mabilis kong nahatak ang lamp shade sa gilid at buong lakas ko iyong hinagis sa kung saan.
"Fucking answer me!" I shouted.
She looks scared. Tears are now slowly gathering besides her eyes and that makes me angry even more.
Siya pa ngayon ang may ganang umiyak?
Ako itong halos isuka ng anak ko ng dahil sa kung anong sinabi niya. Ako na halos ayaw tignan at kung layuan ay parang may malubha akong sakit na nakakahawa.
"You over did it, Alliston. Sumobra ka na sa paghihiganti mo sakin."
My tears fell.
I did her wrong but this is too much. A silent treatment from my own daughter is like a death sentence and even when words came out it will just be a knife that straightly cuts me too deep.
It lingers to my flesh then it destroys my sanity then it haunts my soul.
"You heard her." My tears are now flowing freely down my cheeks. "She called someone daddy!" My voice cracked.
Hindi ko matanggap. Putangina!
"She can't even call me mommy a-and yet..." Sandali akong lumunok para tanggaling yung bara sa lalamunan ko. "She easily called someone a daddy and that....h-hurts!"
I can't stop myself from crying.
Ang sakit na.
Ang sakit sakit na!
Umiiyak din siyang nakatingin lang sakin.
Hindi dapat siya umiiyak at dapat maging masaya siya kasi nagawa na niyang saktan ako pabalik. Nagawa na niyang gumanti sa kagaguhan ko noon sa kanya.
YOU ARE READING
A Wife With No Right
Romance"Ayoko na. Tama na!" -Alliston "No. I won't let you go again. Never! If I need to lock you up here in my room then so be it! You're mine, hon. Only mine!" -Ivy __ After a five long years of disappearing from her supposedly life with her wife. Allis...
