One more summer (Summer Series #1) (Hernandez Series #1)

Chapter 38

Chapter 38

Hindi na ako nakapagsalita pa, hindi ko na magawang dugtungan ang sinabi ni Daddy. Tumikhim nalang ako doon at nanahimik. Nanghihina ako. Sobra. Para bang anumang oras ay mawawalan na talaga ako nang lakas at mapapaupo na sa lapag.

“She’s our sister, Kuya! Malamang magiging Hernandez sya! What are you saying!?” sigaw ni Prom sa akin. Halata sa tono nya na galit sya. She’s been fond of Faith noon palang at hinahangaan na nya ito.

“Stop it, Prom. Don’t shout at your Kuya.” ‘yung lang ang sinabi ni Mommy. Napapansin kong hindi sya nagsasalita nitong mga nakaraang araw.

Naglakbay ang tingin ko sa umiiyak na si Faith. I don’t know why she’s crying. Dammit! She wants this! Ako dapat ang umiiyak ngayon! Ako ang biktima dito! Fuck!

“Kumain na kayo. Stop the drama. Hindi dapat tayo nagtatalo nang ganito sa harapan nang pagkain.” Umiral ang pagiging strikto ni Daddy.

Umiling ako at tumayo na saking kinauupuan.

“Grant Elliot, Sit down!” Ani ni Daddy sa akin. Kinuyom ko ang palad ko at hindi sya sinunod.

“Sit the fuck down, Grant.” Bulong sa akin ni Williard. Nagigting ang bangang ko at binalingan nang tingin si Daddy.

“I’m sorry, Dad. I need to be alone.” Sabi ko at umakyat muli saking kwarto. Sinara ko ang pinto at sumalampak saking kama. This is insane! This is really insane!

They can’t expect me to be happy! Dammit! They can’t expect me to be fucking happy!

“Kuya!” bulalas ni Prom at marahas na kinatok ang aking kwarto.

Dinig na dinig ko ang malakas nyang boses.

“What?”

“Lumabas ka, Magsorry ka kay Faith!”

Ngumuso ako. Kung lalabas ako at haharapin sya ngayon ay manghihina na naman ako. I hate that I’m weak when it comes to her. I hate that.

“I don’t wanna. Fuck off.”

“Come on Kuya, noon ko pa napapansin, bakit ba ayaw mo kay Faith ha? She’s good. Noon ka pa, ah! Wala namang masamang ginagawa sayo ‘ung tao!” Aniya.

Nagigting ang bagang ko. Sino kaya sa aming dalawa ang hindi gusto ang ideya na ito noon pa, hindi ba’t sya? Sya ‘tong banas na banas nang malaman na may kapatid kami sa labas, tapos nang malaman nyang si Faith ‘yun ay para bang nagpapasalamat pa sya at nakalimutan ang lahat nang hinanakit nya noon. Tss!

“None of your business!”

“Alam mo, hindi talaga kita maintindihan. Tss!” Aniya. Nadinig ko ang yabag nya paalis. Bumuntong-hininga ako at binaon ang mukha ko sa unan.

Hindi na nila ako kinatok pagkatapos noon, kahit ang mga pinsan ko ay hindi na nagtangka pa. Si Manang ang nagdala sa akin nang pagkain pero wala akong gana. I can’t tell them my problem! I can’t. Damn! Hindi ko alam kung bakit pinaglalaruan kami nang tadhana nang ganito!Everything seems perfect noon, pero ngayon.. parang nagkanda buhol-buhol na ang lahat.

“Wala kang balak lumabas diyan? Pasukan na bukas!” nadinig ko ang boses ni Thunder sa labas nang aking kwarto. Tumayo ako at binuksan ang pintuan.