One more summer (Summer Series #1) (Hernandez Series #1)

Chapter 47

Guys, babawi ako sa mahal na araw. Update, alright? Pasensya na. huh?

______

Chapter 47

Hinintay ko muna syang makatulog bago lumipat sa sofa. Kahit na I wanted to sleep with her tonight, mas pinili kong huwag nalang. I can’t take advantage of her. Pinipiligilan ko ngang hindi sya halikan, dahil baka hindi ko na tigilan. Kaya sa tingin ko ay magiging isang malaking pagsubok sa akin ang bakasyon na ito para magpigil nang nararamdaman.

Kinabukasan ay mas maaga padin akong nagising kesa sa kanya. Sinilip ko ang maamo nyang mukha habang tulog. She’s sleeping soundly at talagang mukhang pagod sya. Hinaplos ko ang makinis nyang mukha. Tinigilid ko ang ulo ko at inisip na kung hindi sya maputla at kung magkakalaman sya nang kaunte ay talagang pipilahan na sya. I am afraid, I want the best man for her. Gusto ko kung lalaking aalagaan sya dahil kung hindi at kung saktan sya nang ibang lalaki ay hindi ko alam ang kaya kong gawin.

My love for her is so intense. So intense, Baby.

Tumayo ako sa pagkakaupo sa kanyang kama at kinuha ang aking cellphone. Maraming missed calls galing sa mga pinsan ko at wala akong planung sagutin isa man doon. I don’t want to be disturb right now.. kahit na ngayon lang.

“Hello.” Bungad ko nang tumawag sa Front Desk dito sa hotel na tinutuluyan namin.

“Yes Sir?”

“This is Grant Elliot Hernandez.”

“From Room. 207 po?”

“Yeah. Padala nang pagkain. Anything except seafood. Pati nadin milk and coffee please. Dalawa.”

“Go it, Sir. Anything else?”

“No. Wala na. Thank you.” Sabi ko bago binaba ang linya.

Saktong baba ko at tumunog ang aking cellphone.

“Shit.” Mura ko nang aksidenteng masagot ‘yun.

Fuck. It’s Dillon.

“What?” singhal ko sa kanya

“I heard from Thunder. Where the hell are you?”

“Wala kang pakialam.”

“Damn. Syempre, may pakialam ako, kasama mo si Faith at kapag nalaman ‘to nil-“

“Dammit, Dillon. Ang daldal ni Thunder. Sasapakin ko na talaga ‘un.” Sabi ko sa kanya.

“So, you’re planning to spend every day of your summer with her,huh?” tanung nya sa akin.

Kinagat ko ang ibabang labi ko.

“Yeah. And so?” Tumaas ang aking kilay.

“They’re all be here one of these days, alam mo namang ipapakilala si Faith. Magpapalit na sya nang apelyido.” Humina ang kanyang boses.

Lumunok ako at tumahimik. Parang pinipiga ang puso ko dahil doon. I know, Mom already told me that, though, alam kong hindi naman sya against dito dahil wala naman syang binabanggit na kahit anu. Alam kong kahit papaanu ay nalulungkot at kontra padin sya, Infact, Faith’s Dad daughter from another girl.

“We can’t help it. Naunang nakilala nang Daddy mo si Hope bago sa akin. Wala akong karapatang magalit and your Dad already plan to introduce Faith to everyone. Ayaw nyang itago pa si Faith.” ‘yung ang sinabi nya sa akin nang magkausap kami.