One more summer (Summer Series #1) (Hernandez Series #1)

Chapter 35

Chapter 35

Masakit ang ulo at panga ko nang pumasok ako nang kwarto. Ang tumingin agad sa salamin ang inatupag ko, nakahinga lang ako nang maluwang nang nakitang maayos pa naman ang ngipin at itsura ko. Dillon is fucking angry at hindi ko na kailangang magtanung kong kanino nya nalaman ang sa amin ni Faith, alam kong madami rin syang mata dito. At talagang malakas sumuntok ang gagong ‘yun! Naaalala ko nung mga bata pa kami ay madalas din kaming magaway, talagang malakas syang sumuntok lalo na kung galit na galit sya. ‘yung nakaaway nyang kaklasi namin nung highschool ay naospital pa dahil sa bugbog nya. Dammit, pasalamat nalang ako at isang suntok lang.

Nang umupo ako sa kama ay saktong bukas nang pintuan nang kwarto. Bumungad sakin ang pagmumukha ni Thunder na walang bahid nang ngisi. Sinulyapan ko lang sya nang isang beses at nagiwas na nang tingin.

“Damn bro, I didn’t say anything.”

“Alam ko.” simpleng sabi ko at inilabas ang aking cellphone.

Ako:

Hi. What are you doing?

“Kilala mo si Dillon,marami din syang mata at tenga dito, maybe, one of his girls. Don’t you think?”

“I don’t mind Thunder. Really, I don’t fucking mind. Malalaman at malalaman nya din naman. At kahit ilang suntok pa ang matanggap ko galing sa kanya ay wala akong pakialam.”

Ngumuso sya at tumagilid. Doon ko lang napansin ang bagong makinang na hikaw sa kanyang kanang tenga.

“So, you’re really inlove huh? Sinabi kong kayo na diba? Congrats bro, and welcome to Hell.” Natawa sya bago tinapik ang balikat ko. “Still, nakipagusap ka kay Dillon. Don’t let Tito knows, lagot kayo.” Aniya.

Tumungo nalang ako at sinundan sya nang tingin hanggang sa makalabas nang kwarto. Binagsak ko ang sarili ko sa kama at dinungaw ang aking cellphone.

Faith:

Nagaaral. Ikaw?

Ngumiti ako.

Ako:

Ang sipag. Can I call? Sandali lang, please.

Pagkatapos kong i-send ‘yun ay hindi na ako naghintay pa nang reply. Agad kong dinail ang numero nya. Tumibok ang puso ko nang agaran nya ‘yung masagot. Ngumiti ako at tila nawala ang lahat nang dinadala ko kanina.

“Hi. Good evening.” Napapaos ang kanyang mahinhing boses. Mas lalo akong nangiti.

“Good evening. What are you doin?”

“Studying. Malapit na magpasukan sa CCCU. Ikaw?”

“Nothing. Napahiga. Kausap ka.”

“Hmmm.” Pumikit ako nang dahil doon. Ilang sandali pa ay nadinig ko ang ilang beses nyang pagfli-flip nang libro.

Wala na halos nagsasalita sa aming dalawa pero hindi namin maibaba ang tawag.

“I miss you.” Paos na sabi ko.

“I miss you.” Mas paos ang kanya.

Ngumiti ako.

“I love you.” I plead.