Steffano Brothers' Obsession (Published under PSICOM)

Chapter 1

Yareli's POV

SI Juancho Antonio Steffano ang lalaking hinahangaan ng mga kababaihan sa San Felicidad. Bukod sa guwapo, matangkad, at edukado ay makapangyarihan rin ang pamilya niya sa buong probinsya ng San Felicidad. Siya ang bunsong anak nina Governor Vicente Steffano at Madam Josefina Cruz-Steffano. Si Juancho ay kinaiinggitan ng lahat ng mga kalalakihan sa probinsya namin. Sino nga ba ang hindi maiinggit sa kanya?

Bukod sa anak ng isang Gobernador ay mayaman at maimpluwensiya rin ang pamilya niya. Kayang-kaya niyang mapaikot at mapasunod mula sa mga kamay niya ang mga tao sa San Felicidad. Hindi man maganda ang ugali at pakikitungo nito sa lahat ay hindi iyon naging hadlang para hindi ko siya magustuhan.

Maniniwala ba kayo na naging kami nang mahigit isang linggo pero kaagad rin siyang nakipaghiwalay sa akin dahil hindi ko pa kayang ibigay ang sarili ko sa kanya? Kung iba sana akong babae, malamang ay walang pag-aalinlangan kong ibibigay ang sarili ko kay Juancho pero hindi ko kayang gawin iyon, at isa pa ay 18 years old pa lamang ako.

Mahal ko si Juancho ngunit mas mahal ko ang kinabukasan ko at ang pamilya ko kaya nung makipaghiwalay siya sa akin ay wala na akong nagawa sa naging desisyon niya, pero hindi pa rin maiaalis sa akin na nasasaktan ako at mahal ko pa rin siya.

Gusto ko pang matulungan sila Inay, Itay, Kuya Yasewah, at ang bunso kong kapatid na si Jingjing para makaahon kami mula sa kahirapan. Ayokong mabuntis ng maaga dahil may pangarap ako sa pamilya ko. Nagsisikap akong mag-aral para kapag nakapagtapos na ako ay mabigyan ko sila ng magandang buhay at hindi na parehong magtatiyaga sina Inay at Itay sa pagsasaka sa bukid na pagmamay-ari nila Juancho.

Buwan ng Abril ngayon kaya't bakasyon namin ng mga kaibigan kong sila Mayet, Ronnie at Jestin mula sa paaralang pinapasukan namin. College na kaming magkakaibigan at parehong Bachelor of Secondary Education ang kinuha naming kurso na magkakaibigan.

Pangarap na talaga naming maging mga teacher noong mga bata pa lang kami kaya't hanggang sa magkolehiyo na kami ay magkakasama pa rin kami at pinipilit naming makapagtapos ng pag-aaral para sa pamilya namin. Katulad ko ay mahirap lang ang pamumuhay ng pamilya nila Mayet, Ronnie, at Jestin kaya nagkakasundo kaming apat sa lahat ng bagay at pangarap namin sa buhay.

"Mas gusto ko talaga kapag fiesta dahil palaging maraming handa!" masayang saad ni Jestin habang nilalantakan ang lumpia na nakalatag sa lamesa. Maraming iba't-ibang klase ng pagkain ang nandito.

Nandito kaming magkakaibigan sa plaza na tinatawag sa amin. Dito ginaganap ang events ng buong San Felicidad at ngayon ay nandito ang highlights ng fiesta ng San Felicidad.

Maraming mga nakasabit na banderitas, maingay ang paligid dahil sa mga banda na nagpapatugtog ng drums, lyre, at iba pang mga instrumento. Mga majorettes at ibang grupo na sumasayaw sa gitna ng kalsada. Napakasaya ng probinsya ng San Felicidad kapag fiesta. Bukod sa maraming pagkain ay may mga event na mangyayari pa mamayang gabi.

"At 'yan ang paraan mo para makakain ka ng marami. Sa katakawan mo ay baka maubos pa ang lahat ng handa dito!" pang-aasar ni Mayet kay Jestin na ikinaikot lang ng mga mata ni Jestin.

"Trip na trip mo talaga 'kong asarin, 'no? Baka siguro may crush ka lang sa 'kin kaya palagi mo akong inaasar para mapansin kita." nakangising sabi ni Jestin dahilan para mamula ang buong mukha ni Mayet.

"A-Ano bang pinagsasabi mo r'yan? Kailan pa ako nagkacrush sa'yo? Sina Tom Cruise at Brad Pitt lang ang crush ko, no!" sabi ni Mayet na tunog defensive.

Natawa na lang kaming dalawa ni Ronnie sa kanila at halata namang gusto nina Jestin at Mayet ang isa't-isa, ayon nga lang ay nasa torpe stage sila.

"Ayaw pa kasing umamin nitong si Jestin," bulong sa akin ni Ronnie para hindi marinig ng dalawa naming kaibigan ang sinasabi niya.