Zawgyi
TaeHyung တစ္ေယာက္ မနက္8နာရီထဲက NamJoon အိမ္ကိုေရာက္ေနၿပီး အိမ္အျပင္က ထိုင္စရာေနရာတစ္ခုတြင္ ဖုန္းတစ္လုံးျဖင့္ အလုပ္ရႈပ္ေန၏။
#မာဖလာ အျဖဴနဲ႕ေကာင္ေလး
#ေလဆိပ္ကေကာင္ေလး
#အသားျဖဴျဖဴနဲ႕မာဖလာအျဖဴဝတ္ထားေသာေကာင္ေလး
ထိုသို႔ေသာ စာသားမ်ားအား Facebook, Instagram, Twitter စတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ ရွာေနေသာ TaeHyung။
ေပါက္ကရဟု ထင္ေကာင္းထင္နိုင္ေပမယ့္ မွတ္မိတာေလးနဲ႕ ရွာေတာ့ေတြ႕မလားဟူ၍ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတာ့ရွိသည္။
~ဗြမ္းး~
ေရက်သံက ေဘးကပ္ရက္ကိုသီသီေလးလႊဲသြားေပမယ့္ TaeHyung လည္းအနည္းငယ္ေရစိုသြားတာေၾကာင့္ တရားခံကိုရွာဖို႔ ေရက်ရာေနရာ၏ အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ၿပီး။
"ဘယ္ေကာင္ လက္ကျမင္း........ေအာ္ SeokJin ကိုး"
ေဒါသထြက္သြားၿပီး ေအာ္ဖို႔ျပင္ၿပီးမွ ဒုတိယထပ္ ဝရံတာတြင္ ေရကရားကိုင္ကာရပ္ၿပီး ေအာက္ကို ငုံ႕ၾကည့္ေနေသာ SeokJin ေၾကာင့္ ေျပာမယ့္ စကားလုံးမ်ားက ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္။
"ဟို.....မိုးလင္းအေစာႀကီး ဘာလုပ္ေနတာလဲလို႔ေမးမလို႔"
" အပင္ေရေလာင္းေနတာေလ စိုသြားေသးလား"
SeokJin ေျပာသည့္ အပင္ဆိုတာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ လက္တစ္ဆုတ္စာသာရွိေသာ ဆူးပင္ေလး တစ္ခု။ ေရေလာင္းသည့္ ကရားကေတာ့ သရက္ပင္ေတာင္ေလာင္းလို႔ရေလာက္၏။
" အဲ့ေလာက္ ကရားႀကီးနဲ႕ေလာင္းရင္ အပင္ေသသြားမွာေပါ့ ထားလိုက္ေတာ့ ဆင္းလာခဲ့ ေျပာစရာရွိတယ္"
" ခဏေစာင့္"
ေအာက္ထပ္ကိုေျပးဆင္းလာေသာ SeokJin က Pajamas အျဖဴဝမ္းစက္ေလးနဲ႕ ကေလးေပါက္ေလးပုံစံသာ
သို႔ေပမယ့္ ဧည့္ခန္းမွာ ထိုင္ေနေသာ လူႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္သတိမထားမိဘဲ ေျခလွမ္းမ်ားက ရပ္တန႔္သြားၿပီးေနာက္ တစ္စုံတစ္ခုကိုျပန္စဥ္းစားမိၿပီး ဧည့္ခန္းကလူႏွစ္ေယာက္လုံးကို မ်က္ႏွာတခ်က္မွ်လြဲမၾကည့္ဘဲ အိမ္ေရွ႕ကိုသာ တန္းမတ္ေနေအာင္ ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။
