Zawgyi
"အိမ္ျပန္ပါမယ္ဆို ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ မုန႔္ေတြတစ္ပုံႀကီးဝယ္ေနတာလဲ"
အိမ္ေရာက္ရင္ အေသပဲဟု ခဲထားေသာ္လည္း ဟိုဆိုင္ဝင္ ဒီဆိုင္ထြက္ႏွင့္ မုန႔္ေတြတစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳး ဝယ္ေနတဲ့အျပင္ အခုဆို ကားအေနာက္ခန္းတြင္ Jimin ေရာ TaeHyung ပါ ပါလာခဲ့ၿပီ။
"ခရီးထြက္မယ္ေလ"
"လုပ္ျပန္ၿပီ Kim NamJoon မင္းငါ့ကိုတစ္ခုခုလုပ္ေတာ့မယ္ဆို ႀကိဳေျပာလို႔မရဘူးလား"
"သြားေတာင္သြားေနၿပီပဲေလ ေကာင္ေလးရာ မုန႔္ေတြဝယ္ထားတာပဲ ဗိုက္ဆာရင္စား၊ အိပ္ငိုက္ရင္အိပ္ ဟိုေရာက္ရင္ ေမာင္ႏွိုးလိုက္မယ္"
ေျပာလည္းရမယ့္ပုံမေပၚေတာ့သည့္ NamJoon ကို မ်က္ေစာင္းသာခဲရင္း အာလူးေၾကာ္ထုတ္ကိုေဖာက္၍သာ စားေနလိုက္သည္။
" ေကာင္ေလး "
နားထဲ ဩရွရွအသံေလးက ခပ္တိုးတိုး တိုးဝင္လာေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ကအိပ္ေပ်ာ္သြားမွန္းေတာင္မသိလိုက္ဘဲ SeokJin လန႔္နိုးလာခဲ့သည္။
မ်က္လုံးဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း ျမင္လိုက္ရသည့္ ေမာင့္မ်က္ႏွာက SeokJin မ်က္ႏွာႏွင့္ ထိကပ္လုနီးနီး။
"ေရာက္ပါၿပီခင္ဗ်"
"ေမာင္!!"
"ဗ်ာ"
Jimin တို႔ရွိေနသည္အထင္ႏွင့္ NamJoon ရင္ဘက္ကိုတြန္း၍ေအာ္ေတာ့ ျပန္ထူးသံေလးက သူမ်ားၾကားရင္ ပစ္ေႂကြသြားခ်င္စရာေကာင္းေနျပန္၏။
ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ကားထဲ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကလြဲ၍ ဘယ္သူမွမရွိ။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို မ်က္စိကစားလိုက္ေတာ့မွ
"ကမ္းေျခ?"
" ပင္လယ္ ေရာက္ၿပီျဖစ္လို႔ ကားေပၚကဆင္းလို႔ရပါၿပီခင္ဗ်"
ေန႕လည္မေရာက္ခင္ထဲကထြက္တဲ့ကားက ညဝင္လုနီးနီးအခ်ိန္မွာ ပင္လယ္ကမ္းေျခကိုေရာက္လာၿပီျဖစ္သည္။ အခုလိုက်ေတာ့လည္း မဆိုးပါဘူးလို႔ ေတြးရင္း ကားေပၚကဆင္းတာနဲ႕ တၿပိဳင္နက္ ကိုယ္ေပၚကိုေရာက္လာသည့္ အရည္ေတြ။
ပါးစပ္ထဲဝင္ေတာ့ ခ်ိဳခ်ည္ေလး။
"Park Jimin!!"
"မေတာ္တဆပါ မင္းကလည္း အကၤ်ီလဲလိုက္ရင္ၿပီးတဲ့ ကိစၥကို ေဒါသေတြထြက္မေနပါနဲ႕"
