Zawgyi
"JinJin!! JinJinေရ ၿပီးၿပီလား"
"ခဏေလး...... ငါလာၿပီ"
အိမ္ေရွ႕မွာ ဆိုင္ကယ္စက္ရပ္ၿပီးေအာ္ေခၚေနေသာ Jimin ေၾကာင့္ SeokJin အျမန္အိမ္ေပၚကေျပးဆင္းလာၿပီး ေအာက္ေရာက္သည္ႏွင့္ ဆိုင္ကယ္အေနာက္မွာခြထိုင္လိုက္ကာ Jimin ရဲ႕ ပုခုံးကိုကိုင္ထားလိုက္သည္။
ထို႔ေနာက္ ဆိုင္ကယ္စက္ႏွိုးသံ တဂ်က္ဂ်က္ႏွင့္အတူ Boseongၿမိဳ႕ငယ္ေလးတေလွ်ာက္ ဆိုင္ကယ္ေလးတစီးက တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ျဖင့္ ေမာင္းႏွင္သြားေတာ့သည္။
"Jimin လိပ္လိုေမာင္းမေနနဲ႕ အျမန္ေမာင္း"
"မင္းသာ မေလာေနနဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္အိမ္က ဘယ္မွမထြက္ေျပးဘူး"
"မရဘူး ဘာမွလာမေျပာနဲ႕ ငါစိတ္ရွိတိုင္းသာဆိုရင္ ေလအဟုန္နဲ႕ေျပးသြားတယ္"
"အဲ့တာဆို ငါ့ဆိုင္ကယ္ေနာက္ ဘာလို႔လာစီးေသးလဲ ကန္ခ်လိဳက္ရမလား"
"Yarr ငါထလုပ္ရင္ လမ္းမွာ မာလကီးယားသြားမယ္ အျမန္ေမာင္း"
ရန္ျဖစ္သံ တညံညံနဲ႕အတူ ေက်ာင္းအုပ္အိမ္သို႔ ေရာက္သြားသည္ႏွင့္ အခုနက စကားမ်ားတာ သူတို႔မဟုတ္သည့္အတိုင္း
" ဆရာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေရာက္ၿပီဗ်"
" ေအး SeokJin တို႔ပါလား လာကြ မင္းတို႔ကိုဘဲ မနက္ထဲကေမွ်ာ္ေနတာ"
" အဘိုးေလ မနက္က စပ်စ္သီးေတြ စက္႐ုံပို႔ဖို႔ကို ကြၽန္ေတာ့္ကိုဘဲခိုင္းေနတာနဲ႕ အခုမွအားလို႔ Jimin ကိုေခၚၿပီး အျမန္လာခဲ့တာ"
" ေအးပါ ခဏအေမာေျဖၿပီး ေနႏွင့္အုံး
မင္းတို႔အတြက္ စာ႐ြက္စာတန္းေတြ အိမ္ေပၚမွာ သြားယူအုံးမယ္"
"ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ"
ဆရာက အိမ္ေပၚတက္သြားေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံး အိမ္ေရွ႕ ကြတ္ပစ္လို႔ေျပာလို႔ရသည့္ ကြၽန္းစားပြဲႀကီးေပၚ ထိုင္လိုက္ကာ အသင့္ခ်ထားေသာ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းအား ေသာက္၍ ေနေနလိုက္သည္။
"Jimin ငါရင္ေတြတုန္ေနတယ္ ဘာရလဒ္ထြက္လာမွာလည္းမသိဘူး"
" မင္းႀကီးဘဲလား ငါ့ရင္ေတြဆို ေပါက္ထြက္ေတာ့မတက္ဘဲ အေျဖက ဘယ္လိုလာမလဲမသိ....
ငါေတာ့ ၿမိဳ႕ႀကီးေပၚ တက္လို႔ရ႐ုံေလာက္ဆိုေက်နပ္ေနၿပီ မဟုတ္ရင္ အေဖလိုက္ရိုက္တာနဲ႕တင္ ငါေျပးရမွာ"
