Zawgyi
အပူေပးေတာ့ထြက္လာသည့္ ပလက္စတစ္ဘူးထဲက အေငြ႕ကို တဝႀကီးရႈရွိုက္လိုက္ၿပီးေနာက္ မ်က္ႏွာကို ေကာင္းကင္ရွိရာေမာ့၍ စိတ္သုခကိုအျပည့္အဝခံစားေနသည္။
"Kan bro ဟိုမွာ ဒီေန႕အတြက္ေဈးဦးေပါက္ေလးေရာက္ၿပီ"
ဘရိတ္အုပ္လိုက္သည့္ကားကိုျမင္ေတာ့ Kan မ်က္လုံးေတြလတ္သြားသည္။
"ကားက အေကာင္းစားႀကီး ေသခ်ာေပါက္ေရလ်ံမယ့္ပုံစံ "
Kan အပါအဝင္ 5ေယာက္ရွိေသာ အုပ္စုသည္ ကားအနားကို ရယ္လ်က္သြားေနၾကသည္။
ဒါက သူတို႔အတြက္ေတာ့ပုံမွန္အေျခေန။ လမ္းမအလည္မွာ သန္းေခါင္ခ်ိန္ သံႀကဲထားလိုက္ေတာ့ တားလို႔ရပ္ရင္ရပ္ မရပ္ရင္ ကားေမွာက္ေသေပါ့။
အႏုတစ္မ်ိဳး အၾကမ္းတစ္မ်ိဳးသုံးၿပီး ရလာတဲ့ေငြကိုလည္း ေဆးအတြက္သာ အသုံးခ်သည္။
လူပ်က္တဲ့ေနရာေတြမွာစုရပ္ေျပာင္းေနၾကမို႔ ရဲေတြစုံစမ္းမရတာလည္း မထူးဆန္း။
ကားေပၚက ဆင္းလာသည့္ NamJoon ကိုျမင္ေတာ့ Kanက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္သည္။
"ဘယ္လိုေတာင္ တိုက္ဆိုင္ခ်က္လဲ ....ဟားဟား....ဟိတ္ေကာင္ေတြ အဲ့တာ ငါေျပာေနၾက ေဘာ္ဒါႀကီးေပါ့....ၾကည့္စမ္း အခု ဘယ္ေလာက္ေကာင္းစားေနလဲဆိုတာ ငါ့ကိုဒီဘဝေရာက္ေအာင္လုပ္ၿပီးေတာ့ေလ"
"Kan မင္းဘယ္လိုျဖစ္လို႔ဒီကိုေရာက္ေနတာလဲ....ထားလိုက္ေတာ့ လမ္းဖယ္ေပး ငါတို႔မွာ ေဆး႐ုံပို႔ဖို႔ လူနာပါတယ္"
"အင္း ဖယ္ေပးရမွာေပါ့ ဒါေပမယ့္ အခုငါတို႔ ပိုက္စံလိုတယ္ကြ အဲ့တာ"
လက္ေခ်ာင္းေတြကိုပြတ္ရင္းေျပာေတာ့ NamJoon ကားထဲကထြက္လာထဲက ကိုင္လာသည့္ ဝမ္5သိန္းတစ္အုပ္ကို ေပးလိုက္ေသာ္လည္း Kan က လမ္းေပၚျပန္ပစ္ခ်လိဳက္သည္
"ဒီေငြေလာက္က ဘာလုပ္ရမွာလဲ မင္းတို႔သြားခ်င္တယ္ဆို အဲ့ကားကိုထားခဲ့လိုက္"
"ဘယ္လိုေခြးစကားလဲ မင္းကို ဒီေလာက္သည္းခံေနတယ္ဆိုၿပီး ျမႇောက္မတက္လာနဲ႕ "
"အဲ့တာဆို ငါလည္း ငါ့ကိုဒီလိုလမ္းေဘးေရာက္ေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့ မင္းဆီကေန အေႂကြးျပန္ယူရတာေပါ့"
