Zawgyi
"Joon...ထလို႔..... Joon"
~ဝွစ္~
မ်က္ႏွာတည့္တည့္ကိုေရာက္လာတဲ့ ေခါင္းအုံးေၾကာင့္ အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ Kim NamJoon နိုးလာခဲ့သည္။ သူကသာ နိုးလာေပမယ့္ သူ႕ကိုႏွိုးေနတဲ့ SeokJin မွာ ခုထိကုတင္ေပၚပက္လပ္ႀကီးလွဲေနၿပီး မ်က္လုံးမပြင့္တပြင့္နဲ႕ သူ႕နာမည္ကိုသာေခၚရင္း ႏွိုးေနသည္။
"ကိုယ္ကနိုးေနၿပီ ထေတာ့ေကာင္ေလး မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးရင္ သြားမယ္"
"ခ်ီ"
အရစ္ထုတ္ဇာတ္လမ္းကစၿပီ အဲ့လိုနဲ႕အခ်ိန္ဆြဲၿပီး ေနထြက္တာမမွီရင္ တစ္ေန႕လုံးေကာက္ေနမွာလည္းသူဘဲ။
စကားေတြၿပိဳင္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘဲ အမိန႔္ေတာ္အတိုင္းသာ လွဲအိပ္ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကမ္းေပးေနသည့္ SeokJin ကို ခါးကပင့္ခ်ီလိုက္ေတာ့ အေရွ႕ကေန ေတာက္တဲ့ကပ္သလိုလို ဖားပ်ံဘဲခုန္တက္လာသလိုလိုနဲ႕ ခြၿပီးဖက္ထားသည္။
"ေနာက္က်ရင္ ေနထြက္တာမမွီဘဲေနမွာေနာ္ အဲ့က်မွ အာဏာေတြျပၿပီး တစ္ေနကုန္မေကာက္နဲ႕"
အိပ္ရာကခုမွထလို႔ မို႔အစ္ေနတဲ့မ်က္ႏွာဖူးဖူးေလးက မိုးမလင္းခင္ထဲက ဆူပုတ္ေနၿပီး မ်က္ေစာင္းတကားကားနဲ႕ ေကာက္ပစ္ထုတ္လိုက္ခ်င္စရာေလး။
မေန႕ညထဲက မနက္မိုးမလင္းခင္ လမ္းထေလွ်ာက္ၿပီး ေနထြက္တာၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ေတာင္ေပၚကိုသြားရန္ မအိပ္မခ်င္းပူဆာေနတဲ့ သူမဟုတ္တဲ့အတိုင္း။
ေတာင္ေပၚက View pointကိုသြားရန္ ေဝးလြန္းတာမို႔ Hotelက ကားကို ေတာင္ေအာက္နားေလာက္ထိလိုက္ပို႔ခိုင္းၿပီး အျပန္က်ဖဳန္းေခၚရင္ျပန္လာႀကိဳဖို႔ကိုမွာထားလိုက္သည္။
"Joon ေျဖးေျဖးေလွ်ာက္ ငါ...ေမာေနၿပီ"
စကားၾကား႐ုံနဲ႕မသနားနဲ႕ ေႁမြစိမ္းရဲ႕ မာယာေတြကိုအေတာင့္လိုက္ထုတ္ျပေနတာ ကားေပၚကဆင္းၿပီးလမ္းေလွ်ာက္တာ 5မိနစ္ေတာင္မျပည့္ေသးဘဲ အိပ္ငိုက္မေျပတိုင္း မူရာေတြထုတ္သုံးေနၿပီ။
"ျမန္ျမန္မလာရင္ အေနာက္မွာက်န္ခဲ့မွာေနာ္ ဒီလမ္းက ေခြး႐ူးရွိတယ္လို႔ ဝန္ထမ္းေတြ ကိုယ့္ကိုေျပာထားတာ"
