Zawgyi
"သခင္ေလး ပူတင္းရၿပီ နည္းနည္းပူေနေသးတာမို႔ ခဏေလာက္ေစာင့္ၿပီးမွစားေနာ္ "
"ေက်းဇူးဘဲ အႀကီးဂို ကြၽန္ေတာ့္ေၾကာင့္
ဒီတေလာ ဒုကၡေတြမ်ားကုန္ၿပီ"
"မဟုတ္တာဘဲ ဒုကၡလို႔ တစ္ခါမွမစဥ္းစားပါဘူး သခင္ေလးကိုအဲ့လိုပုံစံကိုျမင္လိုက္ရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာပါ"
"ကြၽန္ေတာ္ေနာက္ဆို အဲ့လိုမလုပ္ေတာ့ပါဘူး"
အႀကီးဂိုက ပီတိၿပဳံးေလးၿပဳံးျပၿပီးေနာက္ တစ္ခုခုကိုသတိရဟန္ျဖင့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက
ယူဂ်င္ကိုေအာ္ေျပာသည္။
"ယူဂ်င္ေရခုမွသတိရပါ့ေတာ္ ညေနၾကရင္
ေ႐ႊဆက္တဲ့ေနရာေလးသြားေပးအုံး ငါ့ဆြဲႀကိဳးပ်က္လို႔ သြားဆက္ထားတာ 3ရက္ေန႕လာယူလို႔ေျပာတယ္ အဲ့တာညေနတခ်က္သြားယူေပး"
"ဟုတ္ အႀကီးဂို"
ဒီလက12လပိုင္း ဒီေန႕က3ရက္ေန႕ဆိုေတာ့ မနက္ျဖန္ၾကရင္ SeokJin ေမြးေန႕ေရာက္ၿပီဘဲ။
ေမြးႏွစ္သကၠရာဇ္ကို SeokJin ရဲ႕ ပ်က္စီးလုနီးနီး နိုင္ငံသားကဒ္ကေန ျမင္ထဲက NamJoon မွတ္မိေနသည္။
"Joonငါသင္တန္းသြားေတာ့မယ္ေနာ္ တာ့တာ"
အေတြးလြန္ေနတာနဲ႕ အိမ္အဝက SeokJin လွမ္းေျပာမွသတိဝင္လာၿပီး ေမြးေန႕အေၾကာင္းေျပာရန္ပင္ပါးစပ္မဟရေသး TaeHyung ကားေပၚေျပးတက္ၿပီးထြက္သြားေလသည္။
ဘာေတြႀကိတ္ႀကံေနမွန္းမသိတဲ့ အဲ့ႏွစ္ေယာက္က တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုဘဲ။
ဒီတစ္ေန႕လုံး ၿပဳံးမိေနသည္မို႔ အန္ကယ္ Woo ကေတာင္ ဘာေပ်ာ္စရာရွိလို႔လဲဟု ေမးေနေသးသည္။ ေပ်ာ္စရာဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိေပမယ့္ Joonနဲ႕သူ အရင္လိုအေျခေနျပန္ျဖစ္သြားသည့္အေၾကာင္းကို ျပန္ေတြးမိတိုင္း အၿပဳံးေတြကိုမဖုံးမဖိနိုင္တာကေတာ့ အမွန္ပင္။
" SeokJin မနက္ျဖန္သင္တန္းလာစရာမလိုဘူးေနာ္"
"ဗ်ာ.....ဘာလို႔လဲ "
"မနက္ျဖန္ၾက မင္း အန္ကယ္ JaeSan ေဆး႐ုံကအဖြဲ႕နဲ႕ ပရဟိတလုပ္ဖို႔ နယ္ၿမိဳ႕တစ္ခုကိုသြားရမွာေလ အဲ့တာ အန္ကယ္ လိုက္ပို႔ၿပီး ဟိုမွာ အေနအစားအတြက္ စီစဥ္ေပးၿပီးမွ ျပန္လာမွာဆိုေတာ့ မနက္ျဖန္ သင္တန္းဖြင့္ခ်ိန္ရမွာမဟုတ္ဘူး"
