Gerçek aile hikayesi. Klasik demek istemiyorum ama galiba klasik, bu kurguyu o kadar çok okudum ki. Bir an karşıma çıktı ve bir anda nerdeyse yazılanların tamamını okudum. Aşırı sarıyor ve yazmak istedim. Daha fazla uzatmadan geçelim o zaman hanımla...
8. Bölüm: Acıyla Temizlen Bölüm Şarkısı: Vio- Psikoloji
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
İ
İstemiyorum bunu.
Kuruyan dudaklarımla, aynı yatakta yine aynı şekilde acı çekerek şarkı dinliyordum. Bundan yorulmuştum. Şarkılarımın kötü hatıralarıma bulanmasından ve ben tekrar dinlemek istediğimde mutlu olsam da zihnimde kötü kalmalarından çok yorulmuştum ama yastığımın altında çalan şarkıyı kapatmak yerine biraz daha açtım sesini. Onlar kötü hatıralara bulanıyorsa bile benim şarkılarımdı benim onlardan vazgeçmem mümkün değildi.
Bu şarkıyı istemiyorum.
Çünkü Lâl söylemiyor bunu psikolojim söylüyor şu an.
Kendime göre değiştirdiğim iki kelime tebessüm etmeme neden oldu, şarkının aslı şarkıyı yazan kişinin ismini barındırıyordu ve bir dinleyen olarak orayı değiştirmek benim için yazılmış gibi hissettiriyordu. Mutlu bir şarkı değildi aslında, benim için yazılmamış hissettirmesi daha iyi olurdu ama bende en az bu şarkı kadar mutsuzdum zaten.
Bu ben değilim.
Düşüncelerime sızan şarkı sözleri gözlerimi kısmama neden oldu, bu şarkıyı ilk dinleyişim değildi ve her dinlediğimde söyleyen ile beraber ikna oluyordum buna. Bu şarkıyı benim psikolojim dinliyordu ve bu ben değildim.
Uykusuz gecelerin en dibinde yorulmuş birkaç şiir var ellerimde
Ve yorulmuş bir beden, yorulmuş bir beyin, yorulmuş bir ruh.
Ve ölümle yüzleştiğim bu kentin çerçevelerinde, resimlerinde, her yerinde ben varım.
Bundan emin değildim, ben var mıydım? Lâl diye birinden bu kentin haberi var mıydı? Emin değildim. Ama ölümle yüzleştiğim bu evin çerçevelerinde, resimlerinde her yerinde ben vardım.
İstemesem de her defa bu yatakta aynı lanet güne uyandım.
Bedenim dahil her parçamı yenik düşürdü ruhumdaki bu ağrı.
Kesik bir nefes aldım yattığım yerde, acaba Aşkın’da benim gibi hissederek mi kalkıyordu her sabah? Yoksa onun bahsettiği ruh ağrısıyla benimkisi farklı şeyler miydi?
Her lanet gecenin sonunda bir ses tırmalıyordu kulağımı
'Benim güzel kızım ders mi çalışıyor yine?' Kulağımda çınlayan sesi bastırmaya çalışarak şarkıya odaklandım.
Çok yoruldum, tanrım bile bir kez hayal etmedi duracağımı
Çok yoruldum ve üzgünüm Allah’ım ben çoktan durdum.
Gideceğim yönü bulamadım hiç ben intihar bile geçti içimden
Devam ediyordum, ben yönümü bulamamaya ve intihar düşüncesini benimsemeye devam ediyordum.
