19. Bölüm

2.7K 117 14
                                        

Medya: Cihangir KOÇASLAN
Arkadaşlar Cihangir hiç içime sinmemişti. Ben de zaten ilk başta öyle sırf boş kalmaması için koymuştum fakat sevdiğim birisi olması gerektiğini düşündüm. O yüzden de değiştirdim. İyi okumalar dilerim. 💛

"Cidden mi yani?" gözlerimi devirerek Oğuzhan'ı dinliyordum. Daha doğrusu dinlemeye çalışıyordum.

"Aman sen ne anlarsın ya? O kadar uğraşan benim maketle bilmem neyle, sen misin sanki?" yanaklarını sıkarak bir yandan da kafasını kolumun altına sıkıştırmaya çalışıyordum ki ben ne olduğunu anlamadan Oğuzhan kafamı kolunun altına almış saçlarımı karıştırmaya başlamıştı.

"Oğuzhan bırak beni! Hemen bırak!" elinden kurtulmaya çalışıyordum ama nafile. Ben Oğzuhan'ın büyüdüğünü unutmuşum. Dövebilirken, dövülecek duruma gelmişim ben ya! "Babaa! Oğzuhan beni dövüyor!" diye bağırmam üzerine Oğzuhan beni bırakmış bir anda uzaklaşmıştı.

"Sen ne yalancı bir insan oldun ya!" karışmış saçlarımı düzeltmeye çalışıyor bir yandan da Oğuzhan'a karşı yine de kazanmanın zaferini yaşıyordum.

"Sen kaç yaşına gelirsen gel ben tarafından ezilmeye mahkumsun köle! Gücüm yetmezse zekam yeter sana." konu Oğuzhan'ın okulundan, derslerinden buralara gelmiş en sonunda birbirimizi yeme noktasında son bulmuştu.

"Ne yapıyorsunuz yavrum siz?"

"Sultan'ım senin bu kızın aşırı yalancı olmuş bak." gözlerimi kısarak Oğuzhan'a baktım.

"Sen ablana yalancı demeye utanmıyor musun?" annem ikimize de bunlardan adam olmaz bakışı attı.

"Kızıma bulaşmaman gerektiğini bilmiyor musun sen?" babam şakayla Oğuzhan'a demişti bunları.

"Affet beni padişahım." Oğuzhan oyunculuğunu konuşturarak gayet ciddi ve güzel rol yapıyordu. Hepimiz kahkaha atmaya başladık.

"Hadi kalkın herkes tutsun bir işin ucundan. Oğuzhan perdeleri as sen yavrum, Murat birkaç küçük şey var tamir edilmesi gereken sen onlara bak, Beyla sende süpürge aç kızım bende peşinden sileyim." annem iş dağılımını yapmıştı ve biz hepimiz isyan bayraklarını çekmiştik.

"Hatun onun yerine alsak sepetimizi kamp sandalyelerimizi gitsek sahile şöyle mis gibi havanın mis gibi tadını çıkarsak olmaz mı?"

"Evet! Kesinlikle babam çok haklı. Ben gidip hızlıca bir şeyler hazırlayayım ve üzerimi değiştireyim." diyerek oturduğum yerden kalktım. Neydi canım bu? Daha dün ev dip köşe yapılmıştı.

"Bende canım, bir tanem olan aşkım ablama yardım edeyim." Oğuzhan beni kolunun altına almıştı ve biz mutfağa doğru gitmeye başlamıştık.

"İyi peki madem ama o perdeleri as Murat!" annem yine de birimizden birine iş gördürmeliydi değil mi ama? Mutfağa geçip Oğuzhan ile beraber hızlıca birkaç bir şey hazırladık. Ben çok hızlı bir şekilde limonlu kek yapmıştım. Oğuzhan da sandviç hazırlamıştı. Salata, domates de doğrayıp piknik sepetinin içine attık. Piknik setini de koyup hazırlanmak için odalarımıza çekildik.

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
YÜREK YANGINI Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin