YÜREK YANGINI

20. Bölüm

Medya; Beyla KAÇAN

Cihangir'den

Murat amca'nın mesajı üstüne elim ayağım titremeye başlamıştı. Hayır, Beyla ile aramız normal de değildi ki ben olayı hemen halledebileyim. Stresle Beyla'yı aramıştım fakat başkası ile konuşuyordu. Direkt olarak uygulamaya girip mesaj yazmaya başladım.

Yürek Yangınım❤️

Beyla, yavrum baban aradı beni. Önemli bir mesele var bir saate mahalledeki inşaata gel dedi.

Mevzu ne bilmiyorum bu yüzden arıyorum seni nasıl davranmam gerek ne yapmam gerek ne söylemem gerek sana sormak için aradım.

Hoş olay ne onu da bilmiyorum ama lütfen ara tekrar yanlış bir şey yapmak istemiyorum.

Stresle mesajıma cevap vermesini bekledim. Tam o sırada müdürün bana doğru yaklaştığını gördüm.

"Cihangir! Dün gelen adamın sorgusu hâlâ alınmamış. Ne iş görüyorsunuz oğlum siz?!" sesi fazlasıyla sinirliydi.

"Ben hemen ilgileniyorum müdürüm." Tam o sırada elimdeki telefon titremeye başladı. Gözlerim telefona kayınca müdür de gözlerini kısarak bana baktı.

"Bir an önce ilgilensen iyi olur Cihangir komiserim!" sertçe yutkundum ve sadece başım ile onayladım. Müdür benden uzaklaşıp odasına girince hemen açtım telefonu.

"Alo, yavrum!" stresliydim. Fazlasıyla ama Beyla'ma belli etmemeye çalışıyordum.

"Cihangir! Babam mı aradı seni? Ne dedi? Sadece inşaata mı çağırdı?" derin bir nefes çekip sorusuna cevap verdim.

"Aramadı güzelim. Mesaj attı ki bu daha kötü çünkü Murat amca mesaj yazmaktan nefret eder biliyorsun ki." diyerek aldığım derince nefesimi bıraktım.

"Cihangir! Babam şu an için olmayan ilişkimizi öğrenmiş olabilir. Yani dayak yemeye hazır olarak git sen oraya." gözlerimi sıkıca yumup elimi alnıma götürdüm.

"Ne? Nasıl yani?" tek söyleyebildiklerim bunlar olmuştu.

"Sahile geldik biz ailecek oturuyorduk ablamı aradım görüntülü. O da kızlarlayım sandı ve seninle aramı düzeltip düzeltmediğimi sordu. E babama bir şey diyemeyeceğim için market bahanesi ile kalktım ben anneme kaş göz yaparak ama annem de sakinleştirememiş belli ki." işte şimdi sıçmıştım.

"Tamam sen sakin ol. Ben halledeceğim. Söz veriyorum sana halledeceğim. Sen de Murat amca da bana tekrar güveneceksiniz. Söz veriyorum." evet, halledecektim! Beyla bana tekrar ve tekrar güvenecekti ve yine biz olacaktık. Hem daha Beşiktaş'a kadro kurmamız gerekiyordu bizim.

"Tek isteğim şu günlerin bir an önce geçmesi Cihangir. Kendine dikkat et ve babamın yüreğine indirecek bir şey söyleme yeter." Beyla son sözlerini de söyleyip yüzüme kapatmıştı telefonu.

Aklıma sıçayım ki ben bu kızı üzmüştüm. Beyla beni bile bile bana teslim oldu ama ben ne yaptım kıza güvenmeyip telefonunu dinlettim. Akılsızdım, güvensizdim ama her şeyden önce korkaktım. Güvensizliğim de kendimeydi. Ya yetemezsem, ya Beyla benden sıkılırsa diye düşünmekten bu zamana kadar ondan kaçmıştım zaten. Aptallığım burada da belli etmişti kendini işte. Hem Beyla daha küçüktü işler ciddi olamazdı ve bu da ailelerimizin arasını açardı. Hoş Beyla şu anda da benden küçük ve benden çok daha iyisini bulabilme ihtimali var. İşte bunu düşündükçe onu kaybetme korkum gün yüzüne çıkıyor ve ben ister istemez saçma salak hareketler yapıyordum.