Aşk Olsun

38

"Tamam tamam demedim bişey. Gidelim yemek yiyelim."dedim.

Beraber mutfağa geçtik tabaklara makarnalarımızı koyduk. Yemeklerimizi bitirip bulaşıklarımızı hallettik ve kalkıp içeriye geçtik. Bugün film izlemek istiyorduk. Yerimizi alıp filmimizi açtık.
Her ne kadar şuan gülsem de içim de hâlâ onu düşünen onu bitiremeyen bı taraf vardı. Ne yapacaktım veya bununla nasıl başa çıkacaktım hiç bilmiyorum.
Herşeyi zamana bırakmak belki de iyi olacaktır...
.
.
.

Sabah uyandığımda gerçekten güzel bir gün geçirmek isteyerek uyanmıştım. Saate baktığımda saatin 8:20 olduğunu gördüm. Derin bu saatte uyanmazdi ders için bile zor uyanan biriydi. Yavaş bı şekilde kalkıp banyoya gittim. Duş almak güzel hissettiriyordu. Sıcak bir düşün ardından odama gecip kıyafetlerimi giydim. Odadan çıkıp mutfağa gitmiştim. Telefonumdan sevdiğim bir müzik açıp kahvaltı hazırlamaya koyulmuştum. Müzik dinlerken biseyler yapmak çok hoşuma gidiyordu ve bir süre gerçekten herşeyi unutturuyordu.

O kadar çok müziğe kalmıştım ki arkamdan gelen adım seslerini ve bunun yanı sıra çalan kapıdan haberim dahi yoktu.

"Hadi ama Gece. Uyanmissin ve ben uyaniyim diye özellikle mi duymuyorsun kapıyı!? Geceee kapat müziğiiii!" diyen Derinle kendime gelip hemen telefonda çalan müziği kapatmıştım.

Uykuluyken sinir bişey olduğu doğrudur.

"Kapattım işte duymadım hanfendi!" dedim.

Derin bana kısa bı göz atıp kapıya gitmiş ve açmıştı. Bu saatte kimin gelsigini merak ettiğim sen merakla bakıyordum ama duyduğum ses ve gördüğüm kişi bana şu hayatın bir şakası gibiydi.

"Gerçekten sabah sabah kapıya dikilmek nedir ya!?"dedi Derin.

"Sen uyumaya devam edebilirsin Derin benim arkadaşınla konuşacaklarim var."dedi ve Derinin yanından geçip benim yanıma gelmeye başladı.

Tezgahta duran bıçağı elime aldim ve ona doğru tutum. Tam karşıma geldiginde durmuş ve bı bana bı bıçağa bakıyordu.

"Gerçekten beni bicaklamayi mi düşünüyorsun!?"dedi sakin ama bı o kadar sert sesiyle.

"Eğer ki böyle devam edersen evet. Galiba tek kurtuluşum bu olacak."dedim yüzümdeki alaycı gülümseme ile.

"Oldurebilirsin sorun yok senden uzak durmicagimi sende biliyorsun."dedi ve bir adım daha atıp bıçağın tam kalbine denk gelmesini sağlamıştı.

"Gerçekten espiri anlayışın güzel ama lütfen patronunuzu alıp gider misiniz!?"dedim arkada Derinle beraber bizi izleyen Semihe.

Hayır yani sabah gözümü acarken istediğim şey mutlu bir gündü fakat şimdiden belli oldu ki bu benim için imkansız gibi biseydi.

"Valla yenge biz bişey yapamayız."dedi Semih.

Ulaşın suratında hafif bir gülüş oluştu ama hemen kendi eski suratsız haline dönmüştü.

"Güzelim ben onlardan değil onlar benden emir alırlar."dedi.

"Bu beni ne kadar alâkadar ediyor!? Çık git evimden."dedim

Biraz daha geldi ve muhtemelen bıçağın kendine batmasini umursamiyordu.

"Beraber çıkarız ya da beraber burda konuşuruz."dedi.

Bu seçimlerinden zorlamalarindan nefret ediyordum.

"Her şeyi zorla yaptırmaya alışmışsın ama şimdi defol git yoksa polis çağırırım ve haneye tecavüzden içeriye alınırsın."dedim tabi bu dediğime ben bile inanmıyordum.