Aşk Olsun

41

Biraz bekledim tam ağzımı açmıştım ki arkamdan tetik sesi geldiğinde tekrar durmuştum. Arkamı dönüp bakmak istiyordum ama tam kafamın ardında silah tutan birisi vardı ve en ufak hareketim benim sonum olabilirdi.

"Güzelim ne oluyor orada!? Korkutma beni lütfen bişey de!"dedi.

"Ulaş"diyebildim sadece.

"Sevgilim."

"Seni seviyorum ulaş seni çok seviyorum."dedim

Sonum olacaksa bugün ona son kez de olsa bunu bilsin istiyorum.

"Bitanem bende seni seviyorum."dedi.

Bı anlık cesaretle telefonu kulağımdan çekmiş ve arkama dönmüştüm. O anda silahın patlama sesi duyulmuştu etrafta.

"GECE!"dedi.

Ulaşın sesini duydum ama tepki bile veremiyordum. Karşımda silah tutan kişiyle göz göze bakıyorduk. Havaya sıktığı silah şimdi tekrar hedefi ben olmuştum. Elimdeki telefon düşmüştü. Ben şimdi ne yapacaktım?
.
.
.

Kapanan telefonla öylece kalmıştım. Saniyeler içinde kendime tekrar gelirken kapının önünde olan korumalar aklıma gelmişti. Telefonu tekrar elime alıp Serdarı aradım. Telefon bir süre çaldıktan sonra açılmıştı.

"GECE NEREDE!? O İYİ Mİ LAN!? CEVAP VERSENE BANA!"

Karşımda susan adam daha çok delirtiyordu beni. Sonunda konuşmak aklına gelmiş ki sesini duymuştum.

"Patron Gece hanım en son evden ayrıldı peşinden gitmememiz için uyardı-"daha devam edecekken sözünü kesmiştim.

"ULAN SEREFSİZ BEN SENİ ORAYA BOS DUR DİYE Mİ KOYDUM!? SİZ KİMDEN EMİR ALİYORSUNUZ LAN!? BEKLE BEN ORAYA GELEYİM SANA NE YAPİYORUM BAK GÖR SERDAR!"dedim ve telefonu kapattım.

Kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum ama olmuyordu. Bu sırada açılan kapı ile gözlerimi gelen kişiye çevirdim. Tabi ki Semih gelmişti.

"Abi ne oldu?"dedi.

"SENİN O SİKİK BEYİNLİ HERİFLERİN Bİ BOKU BECEREMEDİ!"

Sinirle herşeyi anlattım ya başına bişey geldiyse diyordum ama bu ihtimali hemen unutuyordum.

"Abi merak etme bulacağız yengeyi. Hadi gidelim ben konuşurum adamlarla yengeyi bulalım."dedi.

Onu onaylayıp elime cüzdanımı ve telefonumu alıp hızla ilerledim. Buraya yakın bir yerden uçak kalkacaktı. Bir süre sonra uçağa binmiş havalanması bekliyorduk. Ne kadar zordu böylece beklemek?

---

5 saat sonra sonunda inebilmiştik. Bu 5 saat içerisinde malesef bir değişiklik olmamıştı. Bir haber dahi yoktu ve ben her geçen saat daha çok panikliyordum. Hele bı bulayım o silahı sıkanı ben ona neler neler yapacaktım. Bizi bekleyen araca binip hızla uzaklaşmıştık. Evin önünde duran arabayla az ilerde duran Serdar gözüme takılmıştı. Araçtan bir hızla inmiş ve boğazına yapışmıştım. Serdar nefes alamazken bu benim umrumda bile değildi. Sevdiğim kadının canı yanarsa buna sebep olan kişilerin canını alırdım. Semih sonunda beni ayırdığında bir nefes vermiş ve önüme geçmişti.

"Abi sonra abi yengeyi bulalım."dedi.

"Nerden başlayacağım onu bile bilmiyorum Semih!?"dedim sinirle.

"Abi adamlardan biri yengenin arkasından gitmiş. En son sahilde olduklarını söylemiş. Çocuklar biz gelene kadar bakmışlar etrafa ama çok bişey bulamamışlar. Sadece bu telefon kayaların arasında bulunmuş."dedi elindeki telefonu göstererek.