16

9 0 0
                                    

Zawgyi.....
:(မနက္ျဖန္ စခန္းကိုသြားရမွာမို႔ အပိုင္းသစ္ကိုေနာက္မွျပန္အပ္ေပးမယ္ေနာ္ )

Unicode.......

ပိုင္ဟယ္ သူနိုးလာေတာ့ မရင္းႏွီးတယ့္ေနရာမွာနိုးလာတာကိုသိလိုက္ရတယ္။

ေျခသံဖြဖြေလးၾကားသည္မို႔ ပိုင္ဟယ္ အိပ္ယာခင္းကိုဆုပ္ကိုင္မိလ်က္သတိအေနအထားျဖင့္ အိပ္ခန္းတံခါးကိုစိုက္ၾကည့္ေနသည္။

*ကလစ္*
တံခါးကပြင့္လာၿပီး ပိုင္ဟယ္အလြန္ကိုရင္းႏွီးဖူးတယ့္မ်က္ႏွာကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။

ႏွစ္ေယာက္သားအၾကည့္စိုက္ေနလ်က္ တံခါးေပါက္ဝကလူကလည္းေရွ႕မတိုးလာသလို ပိုင္ဟယ္ကလည္းဘာစကားမွေျပာမလာခဲ့ေပ။

တိတ္ဆိတ္ေနတယ့္အခန္းက ပိုင္ဟယ္ရဲ႕ေဝးေဝးဝါးဝါးေရ႐ြတ္သံေလးထြက္ေပၚလာတယ္။

" ငါေသသြားတာလား ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဝမ္က်န္းေကာ္ကိုအရွင္လတ္လတ္ေတြ႕ေနရတာလည္း ဟား!"

ဝမ္က်န္းေကာ္လည္းအသိျပန္ဝင္ကာ ပိုင္ဟယ္စီေျခလွမ္းရင္ အိပ္ယာေပၚကလူကိုရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းကာတင္းက်ပ္စြာေပြ႕ဖက္လိုက္သည္။

ပါးစပ္ကေနလည္း တဖြဖြေျပာရင္း...

" ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ပိုင္ဟယ္ ကိုယ္အမ်ားႀကီးေတာင္းပန္ပါတယ္ ကိုယ္မင္းကိုလက္မလႊတ္ခဲ့သင့္ဘူး.. "

ပိုင္ဟယ္ရဲ႕မ်က္ဝန္းကေန တာက်ိဳးသြားသလိုမ်က္ရည္ဥမ်ားအလိမ့္လိမ့္ဆင္းလာကာ အိပ္ယာခင္းကိုတင္းၾကပ္စြာဆုပ္ေခ်မိတာကိုေျဖေလွ်ာ့လိုက္သည္။

ပိုင္ဟယ္ ဆို႔နင့္ေနေသာအသံျဖင့္ မ်က္ရည္မ်ားျပည့္ႏွက္ေနေသာမ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ဝမ္က်န္းေကာ္ကိုၾကည့္ကာ...

" ျပန္မေတြ႕နိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ထင္ခဲ့တာ.. ဝမ္က်န္းေကာ္ မဟုတ္မွ အိပ္မက္မ်ားလား ဒါေပမယ့္ အိပ္မက္ထဲမွာခင္ဗ်ားက ကြၽန္ေတာ့္ကိုတစ္ႀကိမ္မွေတာင္လာမေတြ႕ခဲ့ပါဘူး.. "

" ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ ပိုင္ဟယ္ "

ဝမ္က်န္းေကာ္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံးျပင္းထန္စြာနာက်င္ေနလ်က္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဆိုတာကလႊဲဘာ့စကားမွမဆိုနိူင္ေတာ့...

I'm wait for you   { Completed }Where stories live. Discover now