အခနျး {၂၂}
ဒေါကျ...
"သမီးနနျး"
အမဖွေဈသူအသံကိုကွားတော့ နနျးသညျ အိပျရာပျေါတှငျ ထိုငျနရောမှ ခကျြခငျြးလှဲကာ စောငျခွုံ၍ နံရံဘကျကို မကျြနှာမူထားလိုကျသညျ။ မကွာလိုကျပါ။ 'သား သှား၊ ဘေးမှာ ဝငျလှဲနလေိုကျ'ဆိုသညျ့ အသံနှငျ့အတူ ရဲရငျ့ညီသညျ သူမဘေးမှာ ဝငျလှဲလိုကျပွီဆိုတာ သူမ သိလိုကျသညျ။
နနျး စိတျဆိုးသညျ့စိတျနှငျ့ ရငျတုနျနသေညျ့စိတျတို့ကွောငျ့ အသားမြားတုနျကာ လကျဖြားခွဖြေားတှလေညျး အေးစကျလို့နတော နနျး ကိုယျ့ကိုယျကိုသိသညျ။ နနျး ဖဖေကေို့စိတျဆိုးသလို သူစိမျးတဈယောကျနဲ့ အတူ အိပျရမညျဆိုသညျ့ စိတျတို့က တုနျလှုပျလို့နသေညျ။ အိပျလို့လညျး ပြျောမညျမထငျပါ။ ထိုခြိနျ ကုတငျကလညျး သိပျ့ခနဲ လှုပျသှားသဖွငျ့ နနျး လနျ့သှားကာ ထအျောလိုကျသညျ။
"မငျး ဘာလုပျတာလဲ"
သူမ ထိုသို့ပွောပွီး ထထိုငျကာ ရဲရငျ့ညီကို ကွညျ့လိုကျတော့ ရဲရငျ့ညီသညျ ခေါငျးအုံးနှငျ့စောငျကိုကိုငျကာ ကုတငျဘေးတှငျ မတျတပျရပျလြှကျရှိနပွေီး သူမကို ကွောငျတောငျတောငျလေး ကွညျ့နေသညျ။
"ငါမေးနတောဖွလေေ...၊ မငျး ဘာလုပျနတောလဲလို့"
"ဟို ... ကြှနျတျောအောကျမှာ ဆငျးအိပျမလို့ပါ။ နနျးအိပျနတော နှိုးသှားတဲ့အတှကျ တောငျးပနျပါတယျနျော နနျး"
ရဲရငျ့ညီက မကျြနှာငယျလေးဖွငျ့ ပွောတော့ နနျး ဘယျလိုပွနျပွောရမလညျးမသိ။
"နနျး ပွနျအိပျလိုကျပါ။ ကြှနျတျော အောကျမှာဘဲအိပျလိုကျပါ့မယျ၊ နနျး ကြှနျတေျာ့ကို မယုံဘူးဆိုတာ သိပမေဲ့ စိတျခလြကျခအြိပျနျော၊ ကြှနျတျော နနျးအသားကို တဆတျလေးတောငျမထိပါဘူးလို့ ကတိပေးတယျ"
"အငျး... မငျးသဘောဘဲ"
နနျး ခေါငျးညိမျ့ပွလိုကျပွီး စောငျခေါငျးမွှီးခွုံကာ အိပျဖို့ ကွိုးစားပမေယျ့ အိပျလို့မရပါ။ သူမနှငျ့ရဲရငျ့ညီ တဈခနျးတညျးဆိုသညျ့အသိက သူမအတှေးထဲ ခေါငျးထဲဝငျဝငျလာပွီး သူမရငျကိုတုနျစသေညျ။ ထို့ကွောငျ့ သကျပွငျးခမြိရငျး နံရံဘကျကိုမကျြနှာမူထားရမှ တဈဖကျကို လှညျ့လိုကျတော့ သူမကိုကွညျ့နသေညျ့ ရဲရငျ့ညီနှငျ့ အကွညျ့ခငျြးဆုံသှားရသညျ။
