Ophelia Libano's Curse (COMPLETED)

X (The Real Sayzia)

SAYZIA'S POV
_________

"Are you guys ready for later?" Tita Aikel said. Sabay sabay kaming napabuntong-hininga.

Alam kong pare-parehas kaming kinakabahan sa maaaring mangyari. Malaki parin ang chance na maging fail ang plano namin. But I'm still hoping na wala ng mamatay pa sa amin.

Madilim na ang langit at halatang nagbabadya na pumatak ang mga tubig galing sa taas. Nakakarinig na rin kami ng mga mahihinang kulog at kidlat.

"Let's just wait kung san nila tayo dadalhin." Aurora said.

"There's no empty room here in this house. Kaya feeling sa ibang lugar nya tayo idadala." Tita Aikel said.

"There is." My father said. Lahat kami ay tumingin sa kanya na nagtataka.

"There's an empty room here. Nasa 3rd floor. Kung mapapansin nyo, di ko na binubuksan ang hagdan papunta sa 3rd floor dahil ayaw ko ring may pumunta doon."

"Nung una ko pa lang mabasa ang sinulat ni Aurora sa papel, alam ko na kung ano ang tinutukoy ng aklat." Daddy said.

"Bakit magkaroon ng empty room dun, Dad?" I said.

"Yun sana ang magiging kwarto mo, Anak. Pinagawa ko sya simula nung mamatay ang Mommy mo." He said. Di ako nakapagsalita dahil sa sinabi nya.

"Tayo na lang kaya ang pumunta dun. Para makita na rin natin ang kabuoan ng kwarto." Tita Aikel said.

Tumayo sila at naglakad na papunta sa 3rd floor. Susunod na sana ako ng mapatingin ako sa salamin. Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako pero hindi ako ang nakikita ko sa salamin kundi si Ophelia. Malungkot itong nakangiti sa akin. Still wearing my clothes but a different person.

"Sayzia, let's go." Narinig ko ang tawag sa akin ni Linus.

Tumingin ako sa kanila na hinihintay na pala ako sa hagdanan. Sa pangalawang pagkakataon ay tumingin ulit ako sa salamin sa unahan ko. Si Ophelia parin ang nasa harap ko at nakangiti parin sya.

"Sayzia, are you okay?" Gulat akong napatingin kay Linus na nasa gilid ko na pala agad. Tumingin sya sa salamin na tinitignan ko bago kumunot ang nuo. Tumingin din ako dito. Ako na mismo ang nakikita ko sa salamin, hindi na si Ophelia.

"L-let's go." Sabi nito bago ako hinawakan sa aking bewang at hinila na alis.

"I saw it." Bulong nito sa akin habang naglalakad kami. What does he mean?

"You saw wha--"

"Ophelia. I saw her too in the mirror." Nanlaki ang mga mata ko. Akala ko ako lang ang nakakita. Narinig ko pa ang malakas nyang pagbuntong hininga.

"Linus, I'm nervous. I-I can't l-lose you." Nahihirapan kong sabi.

"Me too. I can't leave you. Kahit sino man ang makuha sa amin ni Aurora, promise us that you'll be alive. You need to be strong, baby." He said and kissed the side of my forehead.

"I love you." I said.

"I love you too."

_________

"It's time."

Lumalakas na ang ulan sa labas pati na rin ang kidlat at kulog. Lahat kami ay magkakasama habang nakaharap sa mga pader na nasa aming unahan.

In the darkness of night, while water falls from the sky. With the loud noises of thunder and big flashes lightning up the window.

Handa man kami sa mangyayari pero hindi parin namin mapigilan ang kabahan. Lalo na kapag naiisip ko na maaring may mamatay at kuhanin na naman sa amin.