Illicit Love

Simula

A frown deepened on my face as I realized I had no idea where to go. I rubbed the back of my neck, agitated by the sudden wave of frustration washing over me. Bakit ba palagi na lang akong late tuwing first day late? Naging hobby ko na yata 'to, ah?

Malapit na akong malate para sa first subject. I closed my eyes and tried to calm down myself. Ilang minuto na lang ay magsisimula na ang unang klase. Hanggang ngayon hindi ko pa rin nahahanap ang room na nakalagay sa subject sa hawak kong schedule.

"Sorry... Hindi kita napansin!"

Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili nang mahulog sa sahig ang hawak kong papel. Nabitiwan ko ito nang bumangga sakin ang isang babae. Kumunot lalo ang noo ko. Late na talaga ako, pero bahala na. First day pa lang naman. Hindi pa naman siguro magsisimula ang discussion, 'no? Oo, tamang gaslight lang.

"Okay lang," seryosong sabi ko.

Pupulutin ko na sana ang papel, pero naunahan niya na akong pulutin iyon. Hindi na ako umangal at hinayaan na lang siya. Napalingon ako sa paligid. Nagkaka-anxiety ako bigla dahil sobrang late na talaga ako.

"Here... Wait, are you new here?"

"H-Ha?"

"You have that kasi? It's for new students only," sabi niya at ngumiti sakin kaya lumitraw ang dalawang dimple niya sa kanyang magkabilang pisngi.

Tumango ako. Bumaba ang tingin ko sa papel na hawak niya. Kanina ko pa talaga hinahanap ang room na 'yon pero hindi ko mahanap. Sobrang lawak naman kasi ng school na 'to. Kaya minsan ang hirap mag-aral sa ganito kalawak na school, lalo na pag nagmamadali ka. Malas mo pag wala kang kasama o kakilala.

"Let me guess it... You don't know where's your room, am I right?"

Mula sa papel, umangat ang tingin ko papunta sa babaeng nasa harap ko. Hindi pa ba siya aalis? Hindi naman sa ayaw ko siyang kausap, pero nagmamadali rin kasi talaga ako.

Matamis siyang ngumiti. Nilahad niya sa harap ko ang papel na hawak niya. "I'm Naia... And you are?"

Nanatili ang tingin ko sa kanya pababa sa kamay niyang. Hindi ko alam kung tatanggapin ko ba o hindi. Hindi talaga ako sanay sa mga ganitong bagay. Nakakahiya ring hawakan ang kamay niyang halatang sobrang lambot.

Siguro ay napansin niya ang pagdadalawang isip ko. Akma niyang tatanggalin na sana ang pagkakalahad ng kanyang kamay. Nakaramdam ako ng konsensya kaya walang pagdadalawang isip na tinanggap ko ang kamay niya.

"Z-Zariah..."

"You have pretty name, huh? Just like you," she said while winking that made my cheeks flushed.

"Hindi naman, pero salamat..."

May gusto akong itanong sa kanya, pero nahihiya talaga akong magtanong. Hindi naman kami masyadong close para humingi ng favor. Ngayon pa nga lang kami nagkakilala. Asking her for a favor would be humiliating for me.

"You want me to help you to find your room? Don't be shy, let's be friends. Can I see your schedule again?" tanong niya.

Kinuha niya sakin ang hawak kong papel kaya agad ko 'yong binigay kanya. Tahimik niya itong sinuri niya. Ilang sandali pa ang lumipas nang biglang nanlaki ang mga mata niya. Kinabahan tuloy ako sa naging reaksiyon niya. Bakit, may mali ba sa schedule ko? Kaya siguro hindi ko mahanap 'yong room, baka mali talaga 'yong schedule na binigay sakin ng registrar.

"Oh my... We're blockmates naman pala, e! What a coincidence," she happily said while clapping her both hands.

Natigilan ako, pero agad ring nakahinga ng maluwag. Totoo ba? Sinubukan kong silipin ang papel ko at ang papel niyang pinapakita sakin. "Weh...? Totoo ba?"