Illicit Love

Kabanata 5

"Nakabalik ka na pala, Zari. Kamusta?"

Napalingon ako sa likod ko nang marinig ang boses ni Ate Selma. Nginitian ko siya "Ayos lang naman po. Kakarating ko lang kanina. Kape po tayo," alok ko sa kapeng hawak ko.

Tumango siya at dumiretso sa lababo. Habang nagtitimpla ako ng kape namin ni Ate Selma, may narinig akong dalawang boses na nagtatawanan at palapit kung nasaan kami.

"Nakakamiss talagang umuwi dito sa probinsya. Ilang buwan rin tayo hindi nakapagbreak..." I heard a manly voice coming near us.

"Right... Ate Selma, kamusta ka na! Ang aga talaga natin, ah?"

Hindi ko pa nakikita kung sino ang mga 'yon dahil nakatalikod ako sa kanila, pero may idea na ako kung sino ang mga ito. Linggo na at ang alam ko ngayon ang uwi ng panganay na anak ni Doctor Jimenez.

"Sir Drenzel, kakarating niyo lang ba? Gusto niyo bang kumain? Sandali, ipaghahanda namin kayo."

Oh... That makes sense. Gusto ko silang lingunin para tignan, pero hindi na lang ako nag-aksaya pa ng panahon.

"Sure, Ate Selma! Sakto, gutom na kami. Ang haba ng naging byahe namin, nakakapagod," sabi ng tinawag ni Ate Selma na Sir Drenzel.

"Zari, tara dito. Tulungan mo akong magluto ng almusal nila Sir Drenzel. Mamaya ka na magtimpla ng kape!"

Tumango ako at tinigil na muna ang pagtitimpla ng kape. Walang imik akong naglakad palapit sa kanya. Mabuti na lang, umalis na sila Sir Drenzel. Narinig kong nagpaalam siya kanina kay Ate Selma para maglibot sa buong bahay.

"Sino 'yong kasama ni Sir Drenzel, Ate?" Hindi ko na mapigilang magtanong sa sobrang curious ko. Hindi ko nakita ang mga mukha nila dahil nakatalikod na sila kanina nang lumingon ako.

"Ah 'yong kasama ba ni Sir Drenzel? Si Presly 'yon, pinsan nila Sir Drenzel. Sa Manila rin nag-aaral kasama niya. Kumukuha kasi ng pag-aabogasya."

Hindi ako nakaimik at napatango na lang. Mabuti pa talaga ang mayayaman, e, 'no? Walang kahirap-hirap nilang nakukuha ang gusto nilang mga kurso. Walang ibang problema, kundi papasok lang araw-araw. Gagawa at magpapasa ng activity. Proproblemahin kung paano nila ipapasa ang exam at subject nila. Hindi sila namomroblema ng babayarang tuition o iba pang mga expenses.

Samantalang kaming mga kapos. Kailangan pa naming paghirapan para makapasok sa isang libreng university. Ilang pursyento lang ang mayroon ka para makapasok sa paaralang gusto mo. Kung wala kang diskarte at sapat na kapasidad ay walang mangyayari. At kahit na sabihin mong makapasa ka ng scholarship and libreng tuition, marami rin namang ibang expenses tulad ng pamasahe mo at iba pang binabayaran sa school.

"Ah, ganoon po ba..."

"Alam mo na, mayayaman... Oh siya, sige na. Dalian na natin. Mamaya parating na rin sila doc. Tulungan mo na akong magluto."

Nagluto kami ng almusal at nang matapos sa lanai raw namin ireready ang mga pagkain dahil doon sila kakain ng almusal. Maganda kasi ang ambience sa lanai. Napapaligiran doon ng mga iba't-ibang mga halaman ni Doctor Jimenez. Ang cozy rin tignan ng landsacpe design. Maganda sa lanai tuwing gabi dahil minsan na akong nakatambay doon.

Habang naglalakad papunta sa lanai hawak ang isang pitsel ng orange juice ay sandali akong natigilan nang makita kung sino ang mga taong nasa lanai. Andoon na si Ma'am Driana kasama ang dalawang lalaki. Masaya silang nagkwe-kwentuhan.

Huminga ako ng malalim at nagpatuloy na ulit sa paglalakad papunta sa lanai. Natigilan sila sa tawanan nang huminto ako sa tabi ng lamesa para ilapag ang hawak kong pitsel sa gitna.

"Good morning po, Ma'am, Sir..." sabi ko habang nakayuko.

"Good morning rin... Hindi mo naman nasabing may maganda pala kayong maid dito, Drenzel!" sabi ni Sir Presly, pinsan nila.