Illicit Love

Kabanata 1

"Nakauwi ka na pala, Zari."

Ngumiti ako kay Ate Selma. Naglakad ako palapit sa kanya para magmano. Nakagawian ko na itong gawin sa kahit na sinong mas matanda saking nakikilala ko. Isang linggo ko pa lang siyang nakakasama dito, pero mabilis ko na siyang nakapalagayan ng loob. Para ko na rin kasi siyang nanay. Hindi rin naman kasi nalalayo ang edad niya kay nanay. Bigla tuloy akong nakaramdam ng pangungulila saking ina.

"Andyan na po ba sila Madam?"

Sinilip ko ng bahagya ang salas nila. Hindi ako nahirapan dahil gawa sa salamin ang pader kaya kita ang loob. Doon sila madalas tumambay tuwing hapon o kaya walang mga pasok at trabaho. Baka mamaya andiyan na pala sila tapos hindi pa ako nakakabalik.

"Wala pa, Zari. Huwag kang mag-alala. Sige na, mag bihis ka na muna. Pagkatapos mo, samahan mo akong magprepare sa kusina ng gabihan nila."

Tumango ako bago dumiretso sa maids quarter. Separate ang tulugan namin sa mismong bahay nila doc. Puwede naman kaming pumasok sa bahay nila, pero hindi ko pa rin ginagawa. Maliban sa nahihiya ako, may respeto pa rin ako sa kanila. Pumapasok lang ako sa loob ng bahay tuwing magdidinner sila sa loob o kaya naman ay sa tuwing maglilinis lang ng loob ng bahay.

Nang matapos akong makapagpalit ng damit, nagmadali na akong pumunta sa kusina. Malawak ang bahay nila Doctor Jimenez. Maliligaw ka talaga sa oras na hindi mo kabisado ang pasikot-sikot. Noong bago lang ako dito, halos maligaw ako sa sobrang lawak, pero nasanay na rin naman ako nang tumagal.

Tatlo lang ang anak ni doc. Wala dito ang panganay nila. Nasa Manila at nag-aaral ng kanyang doctoral residency. Hindi ko pa siya nakikita simula nang magsimula akong magtrabaho dito. Tanging sa picture lang, nakita ko kasi ang malaking family picture nila sa loob ng bahay dati. Sumusunond naman ay si Ma'am Driana, 'yong babaeng nakabunggo ko kanina sa corridor. Tapos ang bunso naman nila ay si Rahim. Seven years old pa lang siya at siya lang ang close ko sa kanilang lahat.

Mabait ang batang 'yon kaya hindi ako nahirapang makipag-usap sa kanya. Kasing edad rin niya ang nakababata kong kapatid na si Thalia. Huminga ako ng malalim nang maalala na naman ang pamilya ko. Kahit talaga anong gawin ko, hindi pa rin ako nasasanay sa ganitong setup.

"Ang sarap mo talagang magluto, Zari! Bilib na talaga ako sayo. Puwede ka ng mag-asawa!" papuri sakin ni Ate Selma habang tinitikman niya ang niluluto kong ulam.

"Si Ate Selma talaga, oh! Bata pa ako para sa mga ganyang bagay... Tsaka, hindi naman ako magaling. Marunong lang."

"Ikaw talaga. Syempre naman binibiro lang kita. Aba tama lang, mag-aral ka muna bago 'yang asawa na 'yan... Pero totoo nga, ang sarap ng luto mo, Zari!"

Napailing na lang ako sa kakulitan ni Ate Selma. Alam ko namang nagbibiro lang siya kaya hindi na ako nagreact. Sa totoo lang, marunong naman talaga akong magluto dahil kay Nanay. Palagi ko kasi siyang pinapanood tuwing nagluluto siya sa bahay. Walang halong biro. Sobrang sarap niyang magluto. Iyon nga ang pangunahin niyang hanapbuhay noon. May maliit kaming kainan dati, pero nang magkasakit si Tatay at pumanaw. Napilitan kaming isara ang eatry dahil na rin sa kakapusan ng pera.

Malungkot at masakit sobra. Napamahal na ang eatry na 'yon sa pamilya namin. Iyon na ang naging buhay at libangan ni Nanay, pero wala naman kaming magagawa kung hindi ang tanggapin na lang ang lahat. Ganoon naman siguro talaga ang buhay. Hindi mo hawak ang mga mangyayari sa hinaharap. Kaya ngayon pa lang, nagsusumikap na ako ng sobra para kung sakali mang dumating ang panahon na maiahon ko na sa hirap ng buhay kahit papaano sila Nanay, magagawa ko ng maibalik ang eatry kay Nanay.

"Ang bango naman ng niluluto niyo. Anong ulam natin ngayon?"

Sabay kaming napalingon ni Ate Selma kay Doctor Jimenez. Nakangiti siyang nakasilip samin. Mukhang kakarating niya lang galing trabaho at dumiretso siya dito sa kusina dahil suot pa niya ang scrub suit. Nanatili akong tahimik at nakatitig sa kaya. Ang alam ko ay magsixty na siya, pero hindi 'yon halata sa mukha niya dahil ang gwapo niya pa rin. Mala Ian Veneracion ang kagwapuhan, e.