Son Durak

2.3

Şimdiki Zaman... -pera akay-

Deliler gibi muhtacım sana, ömrümü sana harcamak istiyorum.

Sen ben ve aşkımız her şeyi yener, sensiz olmaz.

Canımı canıma katarcasina, ömrümü sana harcarsana.

Eve geldim ve kendime yemek hazırlamak için mutfağa geçtim.

Zorla akşam etmiştim, gün boyu bir yandan bir yana gitmiştim.

Saat öyle böyle sekiz olmuştu, mutfakta ne yapacağımı düşünürken telefona bildirim geldi.

Elime alıp bildirime baktım Barlas'tan gelmişti.

•"ne yapıyorsun" yazmıştı mesaja girdim.

°"kendime bir şeyler hazırlıyorum sen?"

•"bende filim izliyorum"

°"ne filmi?"

•"acı tatlı ekşi adlı bı filim öneririm, sen yemeğini yap istersen sonra da konuşuruz"

°"hemen yapıp geliyorum"

•"tamam" dedi ve sohbeten çıktım, yemeğin başına döndüm.

.
.
.

Kalbimin niye böyle çarptığını anlamam zordu.

Hayat birbirimiz için zincirleri örmüştü sadece tamamlamak bize düşmüştü.

Aşk hayatıma giren iki çift kahve ile başlamış ve onla bitmesini isterdim.

Öylede olacaktı aşk oydu, İstanbul oydu, özgürlüğe çıkan oydu.

Güzel çiçekler onu anımsatıyordu, aslında güzel olan herşey onu anımsatıyordu.

Yürürken aklımda olan düşünceler de o vardı.

Gözlerim onunkiyle hayat bulmuş, onunkiyle ölmeye hazırdı.

Şarkılar sokaklara aitti ama o bı ilk sanırım.

İlklere sahipti her zaman ki gibi, aşk sürekli konuşmak miydi?

Aşk neydi? Aşk ne için vardı? Kimin için vardı?

Kelebekler havalarda uçuşur güzel kokular bırakır.

Sanki buraya gelmişti, onun kokusu burnum da tütmeye başlamıştı.

Oysaki hic o kadar yakinlaşmamamistum.

Aşk bir çift gözse ben onları bulmak için kendimi feda ederdim.

Ne der nazım hikmet...

Ne güzel şey,
seni hatırlamak.
Bunca kalabalıklar ve,
Bunca yorgunluklarımın içince.

Seni seçmek tesadüfün ta kendisiydi, sana aşık olmak benim seçimdi.

Sana bu kadar bağlanacağımı bilsem en baştan beri seni bulmak için çabaladım.

Sen benim şansım, bu şansı en güzel şekilde kullanmak isterim.

Zarlar yedi gelene kadar seni seveceğim İstanbulum.

İstanbul'un, Üsküdarı, Üsküdarın ise toprağısın..

İstanbul kadar güzel, Üsküdar kadar özel, oranın toprağı kadar kahve.

Birlikte yıldızları izleyelim mi? Yıldızlar bitene kadar beraber kalalım.

Bu gün ay kadar güzelsin, yıldızlar kadar sonsuzsuz.

Gözlerimiz aynı karede çıkana kadar bekliyorum seni.
Belki zor anlarımız da Birlikte olsak?

Her cevabımın karşılığı sendin, gözlerimin içinde olan umut.