Shawty || Yarı Texting

4.9

Whatsapp kanalıma girmeyi unutmayin lutfeeen. Biraz daha kisi olursak daha cok eglenecegimizi dusunuyorum. Bolum kritigi falan da yapariz eger gelirseniz. Linki google'a yapıştırarak girebilirsinizzz.

https://whatsapp.com/channel/0029Vav4wXU1NCrYXkznfD3u

...

Abimin zili çalmasıyla uyandım. Yine anahtarını unutmuş olmalıydı. Bugün ona söyleyeceklerimden sonra şuan söylenmeye yüzüm olmadığı için yatağımdaan kalktım ve kapıyı açtım.

"Abisi birkaç saate Asrın ile Arya oturmaya gelecekler. Haberin olsun yani."

Arya'nın da geleceğini duyunca biraz da olsa rahatlamıştım. Varlığına bile ihtiyacım vardı.

Asrın'ı çağıranın ben olduğumu öğrendiğinde kesinlikle küplere binecekti.

Gerçi gelme nedenini öğrendiğinde küplere binmesi için başka herhangi bir nedene ihtiyacı olmayacaktı.

"Tamam abi," diyerek yeniden odama geçtim. İçimdeki suçluluk duygusundan adam akıllı yüzüne bakamıyordum.

2 Saat Sonra...

Kapı çaldığında stresle dudağımı dişlemeyi bıraktım ve yavaş adımlarla kapıya yöneldim. Galiba aldığım karardan pişman olmaya başlamıştım.

Saatlerdir düşünüyordum ama hâlâ abimle nasıl konuşacağımızı, konuya nasıl gireceğimizi bulamamıştım. Umarım Asrın bu soruna bir çözüm düşünmüştür diye dua ederek kapıyı açtım.

Abimin hâlâ salonda oturuyor olmasından cesaret alarak Asrın'a sarıldım. Daha sonra ise Arya'ya sarılıp sessizce konuşmaya başladım.

"Ben çok gerildim. Atacağım kendimi şimdi birazdan," dedim panikle.

"Merak etme, halledeceğiz. Benim gibi mükemmel bir varlık arkanızda yani. Sakin ol biraz."

"Hemen şimdi mi konuşacağız? Konuya nasıl gireceğiz? Abim sizce ne tepki verir? Beni kardeşlikten reddetme ihtimali yüzde kaç sizce? Acaba hiç konuşmasak mı?" Panikle ard arda sıraladığım cümlelerle ikisinin de yüzünde bir gülümseme oluştu.

Bunlardaki bu rahatlık genetikti herhalde.

"Bitanem sakin olur musun? Belki biraz abinle boğuşurum o kadar. Sana bir şey yapmaya kıyamaz zaten."

Haklıydı, abim bana bir şey yapmaya kıyamazdı çünkü beni çok seviyordu. Ve çok sevdiği için de kesinlikle çok kırılacaktı. Abimi kırmak ise bu hayatta isteyeceğim en son şeylerden biriydi ama daha fazla onun arkasından iş çevirmeye devam edemezdim.

"Yarım saattir kapıda dikilmiş ne konuşuyorsunuz öyle?"

Abimin içeriden seslenmesiyle onu unuttuğumuzu fark ettik.

"Biraz oturup muhabbet ettikten sonra açın konuyu. Yavaş yavaş." Arya'nın sözüyle onu onayladık ve hep beraber salona geçtik.

Bir süre abim ve Arya'nın didişmelerini izledik. Ara sıra muhabbete Asrın da giriyordu. Ben ise hâlâ azalmayan stresimle onları izliyordum.

Acaba abim de Arya ile olan ilişkisini Asrın'a söylerken bu kadar gerilmiş miydi diye düşünmeden edemedim.

Ya da ne diye konuşmuşlardı Asrın ile? Keşke bu soruların cevabını alabilseydim. Belki içime az da olsa su serpilirdi.

"Abiciğim, sen sabahtan beri bir garipsin. Gözümden kaçtı sanma. Hayırdır, söylemek istediğin bir şey mi var?"

Abime cevap vermeden önce son kez Arya ve Asrın'a baktım. Arya, güven vermek istercesine gözlerini yavaşça kapattı.