Brother's Conflict

Chapter 15: Ex-Girlfriend

KAYE's Point of View

I was awakened by the loud ring of my alarm. Nagulat ako kaya pinindot ko kaagad yung dismiss button. Ang ingay kasi eh. Unti-unti na akong bumangon pero pinilit kong mag warm-up dahil parang hinihila parin ako ng kama pabalik. I opened up the curtains ay nagulat nalang ako. Gosh! Tanghali na pala! Napasarap ata ang tulog ko. Dali-dali akong tumakbo papuntang bathroom and just after 20 minutes,natapos narin ako. I wear my uniforms and my backpack. Nagamdali na akong lumabas ng room nang may makita akong mga notes na nakadikit sa door.

"Im sorry sis dahil nauna na akong pumasok sa school. Im sorry kung hindi kita masasabayan ngayon but I promise, I 'll meet you up in the main gate"
-LYON

"Kaye,nauna na akong pumasok sa school so Im very sorry. But promise next time,babawi ako. I just have to finished something"
-LYON

"Sis, I have to go earlier to school because I have to rush up my requirement. Next time,sasabayan na talaga kita so,I'll just meet you up in our class."
-ZYRO

Dalawa pa talaga yung sulat ni kuya Lyon? Napangiti nalang ako dahil nagagawa parin nilang mag exert ng effort kahit nagpapaalam lang sila sakin.
Pero,ngayong nauna na sila, it seems wala na akong makakasama! How unlucky
Lumakad na ako papuntang dining area at naabutan ko doon sina kuya Max,Kuya Silver at kuya Kaizer.

"Kaye,hurry up and take your breakfast." Tawag ni kuya Max.
Umiling lang ako.
"Thanks kuya but I 'll be going. Ma le-late narin po kasi ako." I replied.
Nakita kong tumayo na si kuya Kaizer." Im out of here..." he said weakly. Aalis na agad siya?
"Wait Kaizer! Hintayin mo na si Kaye para sabay na kayo!" Kuya Silver shouted. Napatingin lang siya sakin lero umiwas nalang ako dahil sa gulat. Kinakabahan ako sa sasabihin niya.
"Thats fine for me but...umm..nevermind!" He answered sith a bored expression. Ngumiti nalang ako sa kanya. Akala ko,wala na akong kasabay pero fortunately,nandito parin pala si kuya Kaizer.
Aalis na siya kaya I bid goodbye to kuya Max and kuya Silver then lumabas narin ako sa apartment.
Hindi ko alam na maglalakad pala siya. Ba't di nalang niya ginamit yung car niya? Hmm,he's really different.Well, sumunod nalang ako sa kanya. Ok na rin to sakin basta may kasama akong papasok at para narin ma-familliarize ako sa place. Malapit narin lang naman dito yung school. Tahimik lang kaming naglakad. Parang wala lang. Gusto kong tanungin kung bakit siya umiiyak last night pero naisip kong may sarli siyang dahilan para dun. Anyway,sa kanya nalang yun pero nandun kasi ako eh, Im the witness out there. Nanduon lang ako sa likuran niya and ang sakit na ng mga paa ko dahil ang hirap niya kasing habulin. Sobrang bilis ng mga hakbang niya. Naglakad nalang ako as fast as I can habang patuloy na nakayuko. I just keep walking when I suddenly..."OUCH!"
I suddenly bumped into him dahil huminto na pala siya. Akala ko,babagsak na ako ng tuluyan pero mabuti nalang,nahawakan niya kaagad yung isang kamay ko.
PHEW...What a relief.

"Tss. Bulag ka ba?" He asked with annoyed voice. Alam kong nainis siya so I calmed myself.
"Im sorry" I whispered.
"Anyway,tatawid na tayo ng daan..." sambit niya.
Nagulat ako dahil hawak-hawak niya parin ang kamay ko habang tumatawid kami. Hindi ko namamalayan,malapit na pala kami sa school. Sobrang higpit ng pagkakahawak niya kaya wala parin akong nagawa kundi hayaan nalang ito.
Hanggang sa makapasok na kami sa loob ng campus,hindi niya parin binibitawan ang kamay ko. Nakakahiya nga eh dahil pinagtitinginan at pinagbubulungan na kami ng mga students. All eyes on us.
Yumuko nalang ako. Para akong snail na pilit nagtatago sa shell niya. Geez. Its pathetic.

"Whats up with that?
"Is there any meaning to this?"

Nagulat ako sa mga nagsalita.
Unti-unti kong iniangat yung mukha ko and I saw kuya Lyon,kuya Zyro and kuya Ivan.
Ang sama ng tingin nila kay kuya Kaizer. Looking at their expressions,gulat na gulat talaga silang lahat.