Brother's Conflict

Chapter 44: A Memory of the Far Past

KAIZER 's Point of View

Pinatakbo ko yung motorsiklo sa full speed. Alam kong natatakot si Kaye but still I was happy though kasi nakayakap siya sakin. Its been a long time though kasi to be honest, na miss ko rin ang mga yakap niya. Na miss ko rin siyang maka usap at makasama. Its just unfortunate though kasi, hindi niya naaalala. Pero sa ngayon, importanteng makuha ko yung susi. Hindi ko na ulit hahayaang mawala pa sakin yung susing yon. Ang huling piraso para maprotektahan ko siya.

Walang pang limang minuto nang marating namin yung dating bahay nina dad na kasalukuyang tinitirhan ni Kaye. I stopped in front if the gate at nagmadali namang buksan yun ni Kaye. I also removed my helmet at pagkatanggal ko palang non, napakunot ang noo ko while staring at a car na kaaalis lang. Alam kong pamilyar yung sasakyan na yon. Is that-- Is that Ivan's car? Pero anong gagawin niya dito? Tsk. Nevermind that jerk. Akala ba niya, hindi ko alam kung ano yung ginawa niya kay Kaye. That fvcking asshole. Pasalamat siya at wala ako don noon kundi talagang mapapatay ko talaga siya for laying a finger on Kaye.

"Kaizer, pasok na."
Pag aaya ni Kaye kaya pumasok narin ako. Kumukulo rin kasi ang dugo ko eh tuwing naiisip ko si Ivan.

Dali-dali kaming pumasok at nagulat ako nung hindi man lang nag insert ng susi sa pintuan si Kaye.

"Hindi mo ba kinakandado tong bahay? "
Tanong ko.

"H-Hindi. Wala rin namang masyadong tao sa lugar nato kaya walang magtatangkang pumasok dito. At saka, no worries, tayo-tayo lang ang nakakaalam na dito ako naninirahan."
She replied.

Aba, kahit na. We shouldn't settle for that.

I just watch her habang hinahalughog yung nga gamit niya sa may lamesa and based on her expression,parang hindi niya yon mahanap.

"Oh, ano na? "
I asked.

"W-Wala eh!? "
She answered at I was really bothered.

"Anong w-wala!? Diba sinabi mo nandito lang yun? "

"Oo I swear! Nandito nga lang yun sa lamesa dahil buong gabi ko nga atang pinagmasdan yon eh. Im sure, nilapag ko lang siya dito kaninang umaga. Imposibleng mawawala yun dito ng ganon lang."
She replied.

I just breathed heavily para kalmahin ang sarili ko. Relax Kaizer, nandito lang yon. Tinulungan ko narin siyang maghanap but after may attempts, bigo parin kami.

"I-Imposible! Paano yun mawawala!?"
Sambit niya.

Now this is the worst part and I fvcking hate it. Sinara ko ang kamao ko dahil parang pinaglalaruan na naman kami ng pagkakataon. Kung kailan alam na namin kung nasaan yung matagal ko nang hinahanap saka naman yun mawawala.

"Hindi kaya may pumasok dito!? Since hindi naman naka lock yung pintuan, pwede silang pumasok dito anytime."
Sambit ko.

"Sabihin na nating totoo,na may pumasok dito. Pero kung may magnanakaw man, bakit yung kwintas pa yung kukunin niya? Napakaraming pwedeng tangayin sa loob ng bahay. Siguro naman, tayo lang ang nakakaaalm kung gaano ka importante yung kwintas na yun diba? Kung ordinaryong magnanakaw yun, I'm sure, i di-disregard niya ang isang kwintas na may pendant na susi. "

"It is because they are not just an ordinary thief. Kukunin nila yung susi na yun dahil alam nila kung ano ang function nun at kung tama ang hinila ko, sila nga yon. Yung dalawang lalaking nagtanong kung saan ka nakatira. Those bastards. Sila nga. The werewolves."

"Sino ba kasi yan? Kanina mo pa binabanggit. Werewolf slaves or werewolves. Pangalan ba yon ng grupo nila? At anong kinalamn natin don ba't nila tayo sinusundan? Sobarng gulo na talaga ng mga nangyayari Kaizer. Pwede mo bang ipaliwanang sakin lahat? "