Moment That I Met U

Chapter 25: Kinakabahan

Magiisang linggo na ako mag isa sa apartment, hindi ko talaga napansin dati gaano ko pala kailangan si Rihanna sa apartment. As of right now, ang lababo ko punong-puno ng plato, walang laman ang fridge ko dahil hindi naman ako magaling magluto maliban sa dessert. Ang pinaka worse ay wala na akong makausap sa bahay.

"Hay ang lungkot ng buhay ko..." nasa sofa ako, naka bukas ang t.v. pero hindi ako nanonood. "Ano kaya pwede kong gawin ngayon." I lay on my side facing the t.v., the news was on.

Alden. I texted him, out of boredom.

I'm busy, what do you want? He immediately texted back.

Sungit naman, hindi ba pwede mangamusta lang?

Maine I am busy, I am looking for new hirees since umalis na si Rihanna at Harry.

Nagtaka naman ako, naghahanap ng empleyado anong oras na ah... weh, 9pm na ng gabi hindi ka pa nakakauwi?

Hindi, I'm looking online, he explains to me. Bakit hindi ka rin kaya maghanap online?

I told Alden the other day na kailangan ko ng roommate sa apartment dahil hindi ko ma-afford ang renta. We were at the mall together at naghahanap kami ng librong ilalagay sa gift basket na ginagawa nya.

Try mo, it'll be easy for you to find a person to live with.

Hmm... I'll think about it. Osha, I'm going to sleep na, night. Goodluck sa employee hiring.

The next morning, since I'm still on leave at the bakery, at hindi naman ako kailangan ni Alden ngayon kasi nga naghuhunting sya ng empleyado. Umuwi ako sa amin.

"Ma?" Sigaw ko papasok sa pintuan. "Andyan ka ba?!"

"O, Maine buti napabisita ka." She kissed my cheek, "dun tayo sa kitchen nagluto ako ng tanghalian."

Nagluto si ma ng adobo at sabay kaming dalawa kumain, "Ma, namiss ko luto mo."

She laughs, "talaga? Thank you. Kung gusto mo uwi ka ng ulam dalhan mo na rin si Ri."

Naalala ko na hindi ko pala nasabihan sina ma na wala na si Rih, "wala na si Rihanna, one week na."

"Huh, ano nangyari?" Nagulat sya sa sinabi ko.

I swallowed the food inside my mouth, "hindi ma, dinala na sa UK si Rihanna, silang dalawa ng boyfriend nya."

"Ah, ganun ba," She lowers her voice, "Ano na ang plano mo?"

"Edi naghahanap po ako ng bagong roommate, grabe ang sarap." I took another spoonful of the adobo and rice.

"Hmm," She started thinking, "kung gusto magtanong tanong ako sa mga kapitbahay kung may kilala silang may kailangan ng apartment." She offers.

"Kung hindi makakaabala sa'yo," I told her being concerned that she had infinite chores and errands to do and somehow she plans to squeeze in asking the neighbors to find a roommate for me.

"Don't worry ako bahala."

I gave her a hug, "thanks ma."

After finishing eating I went upstairs to my room and just laid in my bed thinking, napatay ko ba yung ilaw sa kwarto?

The next morning hindi ako nagbreakfast at nagstay ako buong umaga sa kwarto, "Maine?" Sigaw ni ma sa baba, "Maine bumaba ka dito."

Pagkababa ko nakita ko si mama na may kasamang babae, nakaupo sia sa sofa. "Good morning."

"Good morning rin sa'yo" sagot ng babae.

"Ito ang anak ko si Maine," pakilala ni ma sa kanya, "Maine, si Ruby yung kumare ko na may-ari karinderya." Kumaway kami sa isa't isa, "may good news ako para sa'yo,"

"Ano yun?" Tanong ko, ang aga-aga surprise kaagad.

"Nakahanap na ako ng magiging kasama mo!"

"Yung anak ko si Jay," sabi nya, "Malayo kasi dito yung pinapasukan nyang college kaya nagdecide syang maghanap ng rerentahan na apartment malapit dun."

"Ah ganun po ba." Masayang sabi ko, "kailan po ba pwede pumunta ang anak nyo para maglipat ng gamit nya?"
"Kung pwede sana ngayon."

Yikes, eh nagpapasama si Alden sa akin ngayon. "Ah, pwede ba sa ibang araw nalang, busy po kasi ako ngayon eh?" Paliwanag ko.

"Kailangan na kasi ni Jay lumipat ngayon, may pasok na sya sa mga susunod na araw." Paliwanag nya, "at ngayon lang rin kasi kami available tumulong sa kanya maglipat ng mga gamit."

Napakamot ako sa ulo, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko, "Maine halika nga sandali, kumare wait lang." Hinatak ako ni ma papunta sa kusina. "Bakit hindi mo pa kunin, kailangan mo na rin naman ng ipababayad sa renta, willing naman syang magbayad ng full price ng first month?"

"Hindi sa ayaw ko, pero busy ako, aalis kami ni Alden."

"Busy kay Alden, yung boss mo?" Nagtaka sya, "kala ko ba nagkakaproblema kayo ng boss mo?"

Hindi ko papala na kwento kina ma ang nangyari sa amin ni Alden, "Okay na kami, basta mahabang kwento pero busy ako ngayon."

"Bakit ba kasi ayaw mo pa gawin?"

"Hindi sa ayaw ko, eh kasi hindi ako kumportable na may tao sa loob ng apartment na wala ako."

"Hindi yan, mabait yung anak ni kumareng Ruby, walang gagawin yun," sabi ni ma, "kung gusto mo ako na ang magsama sa kanila sa apartment?" Offer nya.

"Sure ka ma?"

"Oo, paghindi ko gusto yung nangyayari edi hindi nalang itutuloy, pero I'm sure for a fact mabait na bata yun."

Since andoon naman si ma para magbantay, pumayag nalang ako atsaka kailangan ko na talaga yung pambabayad.

Pumunta ako sa bahay nila Lola Nidora nung tanghali sabi daw kasi ni Alden dun daw kami magkita, "Lola?!" Sigaw ko habang kumakatok. "Lola?!" Bumukas ang buong gate at nasa likod ko pala si Alden na papasok sa bahay nila. "Kanina pa ako naghintay sa labas wala ka pala sa bahay?"

Lumabas si Alden sa kotse, "ang aga mo kasi, usapan natin 2:30"

Sinundan ko si Alden na papasok sa loob ng mansion, "ano ba balak mo?" Binaba ko ang mga gamit ko sa sofa.

"Ano pa ba edi gagawin yung basket," pumasok sya sa loob ng dining area nila.

Sinundan ko si Alden at biglang hinablot nya ako, at inipit nya ako sa pader, "Alden?!" Napasigaw ako sagulat.

"Shh, hwag kang maingay," nilagay nya ang daliri nya sa labi ko.

"Alden anong binabalak mo?" Nakatitig ako sa mga mata nya na kakaiba ang tingin, "Alden hindi 'to nakakatawa" sabi ko sa kanya pero hindi parin sya tumitigil. Sa moment na ito, takot na takot na ako sa binabalak ni Alden.

"Maine may sasabihin ako sa iyo," magkalapit ang aming mga mukha, ang kamay nya hawak ang kamay ko para hindi ako makaalis, "may secret akong sasabihin sa'yo..."

Bigla nyang dinilaan ang kanyang labi at mas nagpanic ako. Oh may gahd I'm too young for this!

Ramdam na ramdam kong bumibilis ang tibok ng puso ko, "huy Alden, parang-awa mo na, ano ba'ng binabalak mo?"