Kemal Karaman kendi halinde bir mimardı. Aşık olacağını pek düşünmüyordu.Yıllar önce eşini şehit vermiş dul bir kadın olan Sezen Güler ile karşılaşana kadar bundan oldukça emindi. Onlar kalplerine düşen koru keşfedip birlikte biz olmayı başarabilece...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Genç kadın gülümseyerek karşısındaki kadının elini sıktı. Ufak bir dükkan kiralamıştı. Nihayet istediği şeyi yapabilecekti. Gülümseyerek bomboş duran dükkana bakmaya başladı. Burayı çok güzel bir yer haline getirecekti.
Aslında aklındaki şey kitap kafeydi. Burası biraz küçüktü fakat mahalle için burası yeterliydi. Elindeki dosyaları çantasına koyan Sezen anahtar ile dükkanın kapısını kilitledi. İlk olarak boyamayla başlasa iyi olurdu. Duvarlarda çizimler istiyordu. Bazı ünlü yazarların portreleri olabilirdi.
Mutlu bir şekilde birkaç adım atan Sezen aklına gelen şeyle duraksadı. Kemal'in de burayı görmesi gerekiyordu. Fikrini almayı çok isterdi. O da bir kitapsever olduğu için orijinal fikirleri olabilirdi. Ne kadar çok fikir edinirse o kadar iyiydi. Yavaşça çantasından telefonu çıkardı.
Önce saate baktı. Adamın herhalde işten çıkmış olması gerektiğini düşündü. Arkadaşı Derya, attığı fotoğraflara cevap vermişti. Ona sonra cevap verecekti. Kemal'in numarasına dokunup aramayı başlattı.
Telefonu kulağına götürüp beklemeye başladı. Kısa süre sonra telefon açıldı. "Alo Sezen."
"Kemal müsait miydin?"
"Müsaitim arabadaydım kenara çektim."
"İşten çıktın yani öyle mi?"
"Evet."
"Harika. Ee ben açacağım yer için bir dükkan kiraladım. Sana onu göstermek istiyorum. Bazı fikirlerim var sence nasıl olur fikrini almak istedim."
"Konumu at hemen geliyorum Sezen."
"Tamam. Görüşürüz."
Genç kadın gülümseyerek bulunduğu yerin konumunu adama attı. Kilitlediği boş dükkanı geri açıp beklemeye başladı. Neyse ki hava iyiydi.
Kemal de onu çok bekletmeden kadının yanına gelmişti. Arabasından inip arabayı kilitleyen adam bakışlarını önce dükkanda gezdirdi. Ardından kadının ela gözlerine dikti.
Birlikte dükkana girdiler. Sezen duvarı gösterip "Buraya yazarların portrelerinin resmini yaptırmak istiyorum. Belki bazı sözleri de olabilir." dedi.
Ardından hevesli bir şekilde devam etti. "Kitaplıklar şu tarafta olacak. Buraya birkaç masa sandalye koymayı düşündüm. Gelip kendi kitaplarını burada okuyabilecekler ya da bir kitap satın alıp okuyabilirler."
"Kitap kafe. Çok iyi fikir Sezen. Yolda gelirken etrafa dikkat etmeye çalıştım. Konumunu iyi seçmişsin. Liselere ve avmye yakın." dedi Kemal. Bu iş içine sinmişti. Kadını özgüveninden dolayı tebrik ediyordu. Herkes hayatını bir kenara bırakıp hayal ettiği bir şey için çabalamazdı.
Bu yüzden kadın tebrik edilmeliydi. "Evet ben dikkat etmeye çalıştım. Seninde fikirlerin varsa eğer fikrini almak isterim." dedi genç kadın.
