ULTIMATE CRUSH

Chapter 24: Sattori

ANDREE

I am Andree Camille Bonifacio.

And kasalukuyan kong pinagmamasdan si Sattori na natutulog. HEHEHEHE. This girl is such a cutieeeee! ♥️

Kiniliti ko yung tenga niya at biglang kumunot yung noo niya pero tulog pa rin. KYAAAAAAAAH! Para siyang si Miku Hatsune ngayon!

You know Miku Hatsune? Well, nakilala ko lang yun kasi pinakilala sakin ni Ritsu. Idol niya daw kasi si Miku Hatsune. Tsktsk. That guy... HAHAHAHAHA.

Kiniliti at kiniliti ko pa rin yung tenga ni Sattori. She's sooooo cuuuute! ♥️

Hanggang sa nagising siya. "Yaaaaah~Andree-chii. Why are you always tickling my ears?" Inaantok niyang tanong.

Hyaaaaaah! Para siyang nekooo. ♥️

[Neko=Cat]

"Hehe. Forgive me, Sattori. It's because you're so cute! I can't help myself," sabi ko at pinisil yung magkabila niyang pisngi.

"Hai, Hai. I'm cute, I'm cute. Can you get me some water, please?" Tanong niya at nagpagulong-gulong sa sofa.

[Hai=Yes]

"Okaaaaay," tapos tumayo na ako at pumunta sa kitchen para kumuha ng tubig para sa kanya.

"Ne, Andree-chii..." Tawag sakin ni Sattori.

"What?" Tanong ko at inabot sa kanya yung tubig.

Uminom muna siya ng kaunti bago magsalita. "Is Brace your boyfriend?" Malungkot niyang tanong.

Bigla akong namula sa tinanong niya at nakiinom na rin sa tubig na ininom niya. "Huh? O-Of course not," kinakabahan kong sabi. Mahirap na! Woooh.

"Really??"

"Yes, really."

"Then..." Bigla siyang ngumiti sakin. "You can help me to make Brace fall in love with me too?"

Nabuga ko yung tubig na iniinom ko. Sheeeyytt! Ano ba 'tong pinagsasabi ni Sattori?!

Her towards Brace..? Oh no.

"Y-You're in love with Brace?" Hindi makapaniwalang tanong ko.

Ngumiti siya ng napakaganda. "Yeah!"

Uh-oh. 😰

"You'll help me, right?" Nakangiti niyang tanong.

Umiwas ako ng tingin. "O-Of course. After all, he's my friend."

Andree, you idiot! Huhuhuhuhu. I can't say 'no' to her! She's dear to me 'cause she's my friend! I can't just reject her! Masasaktan siya.

"Yay! You're the best, Andree-chii!" Tapos niyakap niya ako.

Uh-oh. The problem is...

PAANO KO 'TO IE-EXPLAIN KINA JANNA? Damn it!

---

"Ohayou, Bonifacio-san." Bati sakin ng isa kong schoolmate.

"Ah, ohayou." Parang pagod kong sabi.

[Ohayou=Good morning]

Hindi pala 'parang'. Waaaaah! I'm tireeeeeed. Tsaka ang awkward kasi tawag sayo ng mga schoolmates mo, "Bonifacio-san". UWAAAAAH!

"Good morning, Andree," napatayo ako ng diretso pagkatapos kong marinig ang boses ni Brace sa likod ko.

"A-Aaaah, good morning din!" Bati ko.

Agad-agad kong pinalitan yung sapatos ko sabay sara nung locker ko.

"A-Ah, sige. Mauuna na ako," sabi ko pa.

"Huh? Sandali lang. Sabay na tayo," sabi ko.

Pataaaaaaay! Paano 'pag nakita kami ni Sattori na magkasama? Baka magselos yun tapos hindi na ako papansinin tapos ayaw na niya akong maging kaibigan tapos...tapos...

Okay, stop. Hinga, Andree. Hindi ka pa mamamatay, okay? Dami mo pang pangarap sa buhay e.

So, yun nga. Sabay kaming naglakad ni Brace papunta sa classroom. Hindi ako mapakali at panay yung tingin ko left and right! Baka makita kami ni Sattori. Mahirap naaaaaa!

Pagdating namin sa classroom, pumasok na agad sk Brace sa loob ng classroom at sinabi yung makapal niyang jacket sa may closet sa gilid na panglagayan talaga ng mga jacket namin.

Ako naman, napabuntong-hininga. Buti at mukhang wala pa si—

"Ohayou, Andree-chii."

Napatalon ako sa gulat nang biglan sumulpot si Sattori sa harap ko. Oh no! Nauna pa siya sakin na dumating? So, nakita niyang magkasama kami ni Brace?! Uwaaaah!

"O-Ohayou, Sattori," kinakabahan kong bati at kahit malamig, pinagpapawisan talaga ako kaya tinanggal ko muna yung jacket ko at sinabit ito.

"Ne, you're with Brace right? I saw you two," nakangiti niyang sabi pero bakit feeling ko peke lang yung ngiti niya at tinatago lang yung selos na nararamdaman?

"Ah, y-yeah. It was a coincidence, really," sabi ko pa at pilit iniiwasan yung tingin niya.

"Eh, really?"

"Y-Yeah! Really! I told you, I'm going to help you," sabi ko. Oh shit. I'm so tanga!

"Then, it's fine!" Tapos nag-clap pa siya ng dalawang beses. Bumalik na siya sa upuan niya at ako rin, bumalik na rin sa upuan sabay buntong-hininga.

"You okay?" Nagulat ako sa biglang nagtanong.

Oh, damn it! I forgot! Seatmates pala kami ni Brace! Huhuhuhu.

"Y-Yeah," sabi ko sabay iwas ng tingin.

"You sure? You look pale," sabi niya.

Uwaaaaaaaaaaaaaaah!

Buti na lang at dumating na yung teacher namin. Woooooh! Saved!

Nakinig na lang ako sa lecture namin. Syempre, japanese! Pero easy lang sakin yun kasi nag-aral talaga ako. Kayod akong mag-aral noon!

Pero napapatawa ako kina Shane at Grae dahil parati silang nag-aaway at mukhang wala silan naiintindihan sa mga lectures kaya sakin nila pinapagawa yung mga assignment namin at minsan din siguro kay Brace. Oh, well. Mag-group study kaya kami minsan? Hmm.