Kocam Bir Gay (!)

17. Bölüm

Vote sınırımızı arttırıyoruz. Çok çabuk 30 vote oluyor . Bölüm yazmakta zorlanıyoruz . Artık vote sınırımız +40 VOTE . Okuduğunuz için teşekkür ederim 😊

"Emre çağırdığım kameramanlar falan geldi. Bence artık çıkabilirsiniz "

Emre kafası ile onaylayıp benim yanıma geldi . Kadir abi bilerek Basın'a haber vermişti . Balayına gittiğimiz duyulsun diye gerekiyormuş .

"Hadi gidelim Buğlem "

" Tamam "

Sonunda aldığımız koltuk değneğinden yardım alarak ayağa kalktım . Ablam hırkamı giymeme yardım etti .

Ablam ve Kadir abi ile vedalaşıp evden çıktık. Çıkar çıkmaz flaşlar patladı. Emre değnek olmayan elimi tuttu . Sıcacık parmaklarını benim parmaklarıma doladıktan sonra mükemmel bir gülümseme sundu bana .

Ben Emre 'nin yardımı ile arabaya bindim . Emre kapımı kapattı . Tabii her saniye patlayan flaşlar eşliğinde oluyordu herşey . Emre bagaja bavullarımızı koyup arabaya bindi .

"Asıl kısmı atlattık, ha ? "

Emre 'ye gülümsedim . Atlattık atlatmasına da benim dün geceden beri aklıma takılan bir mesele vardı . Bebekten bahsettiler. Biz anlaşma doğrultusunda evlendik. Yani Emre 'nin gay söylentileri unutulunca boşanacaktık . Hiç bir günahı olmayan bir bebeğe bunu nasıl yapabiliriz ki ? Biz boşandıktan sonra ne olacak o bebeğe ? Ben tek başıma bir bebeğin sorumluluğunu alamam ki . Ayrıca beni sevmeyen bir adamdan çocuk istemiyorum ben .

"Buğlem ? İyi misin ? "

Daldığım yerden ayırdım gözlerimi .

"İyiyim . Bir şey mi söylemiştin ? "

" Boşver "

Yolculuğun yarım saati geçtiğinde sıkılmıştım . Emre en son konuşmamızdan beri ağzını açmamıştı. Onu dinlemediğim için kızmış olabilir mi ?

Canım müzik dinlemek istedi ve elim arabanın radyosuna gitti . Emre sonunda yaşadığına dair bir belirti gösterdi.

"Müzik mi dinlemek istiyorsun ? "

"Evet . Canım sıkıldı . "

Kafasını aşağı yukarı salladı. Tek elini açık olan camdan dışarı sarkıttı .

"Emre . Sok elini içeri . Camdan dışarı niye elini uzatıyorsun ? "

Emre, tuhaf biliyorum ama yine gülümsedi .

"Merak etme . Bir şey olmaz . "

Omuz silkip radyodan bir şarkı açtım . Şarkı çalarken bastıran uyku sonunda yenik düşmeme sebep oldu ve uyuyakaldım.

~Emre~
3 saatlik yolculuğun ardından sonunda kalacağımız eve ulaşmıştık. Buğlem yaklaşık 2 saattir uyuyordu . Arabayı park edip aşağı indim . Bagajdan bavulları alıp eve taşıdıktan sonra Buğlem 'i almak için geri döndüm .

Buğlem 'in oturduğu tarafın kapısını açıp yavaşça Buğlem 'i kucağıma aldım . Bir şeyler mırıldanıp uyumaya devam etti . Arabanın kapısını ayağım ile kapatıp eve girdim . Evin kapısını da kapatıp Buğlem 'i koltuğa yatırdım . Eve ilk defa geldiğim için neresi yatak odası bilmiyordum .

Evde ki odaları tek tek gezdim. Her şey iyi hoştu ama evde bir tane yatak vardı . Çift kişilik ! Koltuğa mı kaldım şimdi ben ? Sıkıntılı bir şekilde nefes verip mutfağa geçtim . Yani 3 saatlik yolculuğun ardından açıkmıştım . Buğlem 'de açıkmıştır herhalde .

" Kolay gelsin "

Neredeyse her şey hazır olduğunda Buğlem de uyanmıştı . Mutfak kapısının önünde beni izliyordu .

" Ne zamandan beri beni izliyorsun ? Sapık mısın ?"

Gülümsediğimde Buğlem 'in surat ifadesi şaşkına döndü . Dediğime şaşırmıştı.

"Ben ... şey ... "

" Şaka yaptım küçük hanım. Herşeyi ciddiye alma "

Buğlem cevap vermemişti . Gözleri ile masaya hazırladıklarımı yerleştirirken beni takip ediyordu . Bardakları da masaya koydum . Her şey tamamdı.

"Buğlem gelecek misin ? Seni bilmem ama ben çok açım "

Sandalyeye oturduğumda Buğlem koltuk değneğini duvara yaslayıp diğer sandalyeye oturdu . Tamda tahmin ettiğim gibi. Acıkmıştı .

"Emre . Yemek yapmayı nasıl öğrendin ? "

Elimde ki ekmeği ağzıma attım . Benim hakkımda bir şeyler öğrenmek istiyordu . Sanırım .

"Kursuna gitmiştim . Daha doğrusu gitmek zorunda bırakılmıştım. "

Buğlem kaşlarını çattı .

"Zorunda mı bırakıldın ? "

Kafa salladım .

"Annem ve o zamanki sevgilim anlaşmış sevgilim hem beni hemde kendini yemek kursuna yazdırmıştı . E sevgilim ısrar edince de gitmek zorunda kaldım . "

Buğlem 'in suratı ilk defa ifadesizdi . Yani ne hissettiğini anlayamıyordum.

"Hmm... Tamam "

Ardından kafasını tabaktan kaldırmadan yemeye devam etti.

"Buğlem . Nefes al . "

"Bir şey olmaz . Merak etme. "

Beni taklit ettiğinden gülümsedim . Neydi bu yaptığı ? Belki de kıskançlık ?

Buğlem yemeğini yiyip tabağını lavaboya bıraktıktan sonra hiçbir şey demeden mutfaktan çıktı . Ne oldu ki şimdi ? Hiçbir şey anlamadım.

Mutfağı toparlayıp salona geçtim . Buğlem yoktu . Seslendim ama cevap gelmedi. Nerede bu kız ?

Salonda ki bahçe kapısından bahçeye baktığımda salıncakta oturduğunu gördüm . Yatak odasına gidip çekmeceleri karıştırdıktan sonra sonunda dolaptan bir battaniye buldum .

Bahçe kapısını açıp bahçeye çıktığımda Buğlem bana baktı . Ardından kafasını başka tarafa çevirdi . Yanına gidip salıncakta boş kalan yere oturdum . Battaniyeyi açtım. Tam omuzlarına örtüyordum ki geri çekildi .

"Gerek yok . Üşümedim ben ."

"Sana sorduğumu hatırlamıyorum . "

Onun cevap vermesine fırsat vermeden ikimizide battaniyenin altına aldım . Battaniyenin küçüklüğünden dolayı yakınlaşmıştık. Tuhaf ama hoşuma gitti .

"Emre ... şey ... Şarkı söyler misin ? "

Buğlem'in sorusu ile şaşırdım . Yani evlendiğimizden beri -yani 1 aydır - ilk defa benden bir şey istemişti .

"Sonra söylesem ? "

Sinirle battaniyeyi omuzlarından attı .

"O sevgilin istese yapardın ama dimi ? Gidiyorum ben . Uykum geldi . "

Suratımda ki gülücük ile ayağa kalkan Buğlem 'i parmaklarının arasına parmaklarımı geçirerek durdurdum . Buğlem hareketime şaşırıp durdu . Yanıma çekip geri salıncağa oturttum . Koltuk değneğini tekrar salıncağın demirine yasladı. Battaniyeyi tekrar omuzlarımıza alıp şarkı söylemeye başladım.

"....
Hayalperestsin, güzel hayaller peşinde
Çok gençsin, çok gerçeksin
Bu yüzden çok güzelsin "

Şarkı bittiğinde Buğlem'in kafası omzuma düşmüştü . Buğlem uyuyakalmıştı .

Okuduğunuz için tekrar teşekkür ederim . Umarım beğenmişsinizdir 😄