PAPATYA

Sevdiğim Kadın/Adam

Bu bölümün sonuna doğru açılacaklarmış gibi duruyorlar-mış gibi geldi-ama bu bölüm değil,birdahaki bölümde başka bir sahnede açılacaklar..O yüzden,bu bölümün finalini 'Ah,sonunda açılıyorlar!' gibi algılamayın:) Beklediğiniz an birdahaki bölümde:))

Hikayenin kapağı için lethenaıad ' a çok ama çok teşekkür ederim.Kapağı çook beğendim:) Ellerine sağlık canım,tekrardan çok teşekkür ederim ve sınavlarında başarılar:)):*

---------------CENKER----------

''Ulaş'ın kuzeni nereden çıktıysa,o da oradan çıktı.'' dediğinde...Sinirlenmiştim ama buna hakkım yoktu...Sonuçta Ahuya,Defne'yi Ulaş'ın kuzeni diye tanıtan bendim...Aslında,neden öyle tanıttığımı bilmiyordum.Ahu yılışık bir tipti ve 'kız arkadaşım' diye tanıtsaydım bizde kaldığı süre boyunca biliyordum ki,Defneyle uğraşacaktı.Gerçi yine uğraşmıştı ama...Bir şey demedim..Diyecek bir şey de yoktu zaten.Bizimkiler hala gelmemişti.Sessizliğimizi Defne bölmüştü.

''Bir şey sorabilir miyim?'' dedi,güçlü bir sesle.

''Tabii?''dedim,sorarcasına.

''Beni arayan numara vardı ya..Ne oldu? Bulabildiniz mi?'' dedi,merakla.Ah şu mesele! Kızlara bir şey söylememiştik çünkü sonuç elde var sıfırdı.Bulabilseydik de söylemeyecektik...Onları boşuna korkutmanın bir anlamı yoktu.

''Akıllılık edip hattı ormanlık bir alana atmış.Bir şeye ulaşamadık.Büyük ihtimalle salağın tekidir'' dediğimde sadece kafa salladı.''Korkuyor musun?'' dedim,düz bir tonla..Kaşları sorarcasına havaya kalkmıştı.''Ne için?'' 

''Adamları bulamadık ya..''dediğimde gülümsedi.''Artık hiçbir şeyden korkmuyorum,korkmayacağım...Eğer olur da korkarsam beni kurtarmış olduğunuz o iki gece gelecek aklıma..'' dedi.Ben de gülümsemiştim.''Bize güveniyorsun öyleyse?'' dedim.

''Elbette..Yoksa,güvenmemeli miyim?'' deyip,gülümsemişti.

''Belki de sadece bize güvenmelisin Defne...'' dediğimde gülümsedi.''Zaten başka güvenebileceğim kimse yok ki..'' dedi.Böyle söyleyince içim burkulmuştu.Defneden bir şey gizlemek istemiyordum ama zamana ihtiyacımız vardı...

-----------DEFNE-----------

--

Gamze sahneye çıktığında heyecandan elim ayağım buz kesmişti.Sanki sahneye ben çıkıyormuşum gibiydi..Zaten ben çıktığımda da böyle olmuştu ama Gamze de farklı bir heyecan yaşıyordum.Zaten ben sahneye çıkarken içimde heyecandan daha çok korku vardı...Gamze,Alev rengi elbisesiyle göz kamaştırıcıydı...Emreyle Cenker,Gamze'nin sevgilisi olsun ve evlensin istemiyorlardı ama hangi erkek Gamzeye aşık olmamayı becerebilirdi ki?

Aslında Cenkerler kendilerine göre haklılardı.Gamze üniversiteye yeni başlamıştı,evlilik onun için erken olabilirdi ama bence sevgilisi olmasında bir sorun yoktu.Ama,Emreler korkuyordu...Doğal olarak,kardeşlerini korumak istiyorlardı ve haklılardı...Gamze gibi güzel bir genç kızın harcanmasından kim olursa olsun korkardı...

Konserden sonra sahilde güzel bir restaurantta yemek yemeye gitmiştik.Can da Ulaşlar gibi eğlenceli biriydi.. Komik bir şeyler anlatıp hepimizi güldürüyordu.Birkaç saat önce ağlamış olduğumdan gözlerim konser sonrasından beri yanma etkisini göstermeye başlamıştı ve elimde olmadan gözlerim ara sıra gidiyordu da zor açıyordum.

''Artık kalkalım.Kızlar çok yoruldu...''dedi,Cenker ve toparlanıp masadan kalktık.Cenker garsonu çağırdığında yüklü bir miktarda para vermişti.''Özlemişiz yemeklerinizi...Selami abiye bizden selam söylersin koçum'' dedi ve artık arabanın yolunu tutabildik.Arabada,Gamze benim omzuma yatmış ben de cama yaslanmıştım.En son cadde lambalarının aydınlattığı caddeyi izlerken hatılıyordum kendimi...Ve,gerisi yoktu.Yorgunluktan ve ağlamaktan yanan gözlerim kapanmış,rahat bir uykuya kendimi teslim etmiştim.