PAPATYA

BenimleEvlenirMisinSevgilim?

Multimedia'da Defne ve Buket var;))
Bölümde geçen şarkı,Gülben Ergen-TEŞEKKÜR EDERİM .

Bölüm sonu için @gizem_00  kullanıcının önerdiği şarkıyı kullandım.Fikir için çok ama çok teşekkürler♥ O şarkıya da multimediadan ulaşabilirsiniz ama şarkıyı '★★★' gördüğünüz yerde açarsanız çok mutlu olurum.

İyi okumalaarr:))))

Emre Müjde'yle birlikte doktorun yanına girdiğinde biz dışarıda bekliyorduk.Yaklaşık on dakika sonra odadan Emre çıkmıştı.

Cenker telaşla Emre'ye yaklaşırken,"Ne oldu?"diye sordu.

"Ultrason çekilecek ve tahlil yapılacakmış."dedi bir nefes verirken.

"Emre..."dedi Ulaş.Emre gözlerini Ulaş'a çevirmişti.

"Müjde'yle sen...?"diye devam ettiğinde, Emre gözlerini kısmıştı."Evet siz Defne'yi ararken biz Müjde'yle çocuk yapmakla meşgulduk.Hatta şuan doğuruyor...Saçmalamayı kes."dedi Emre."Doktor,yeme problemi olabileceği tahmininde bulundu.Eğer öyleyse büyük ihtimal serum takılacak ve tedavi başlatılacakmış...Bugün buradayım."dedi Emre.

"Biz de buradayız."dedi Doğuş duvara yaslanırken.

Emre,"Sizin durmanıza gerek yok ben buradayım."dediğinde Ulaş gülümseyerek Emre'ye yaklaştı ve elini omzuna koyduktan sonra,"Kardeşim,Müjde'yi farklı görüyor olmanın farkındayız ama Müjde bizim arkadaşımız ve burada kalacağız."dediğinde Emre bir nefes vererek,"Müjde'yi neden farklı görecekmişim?"dedi gözlerini kısarak.

Gamze'yle ben kıkırdarken Ulaş,"Bir zamanlar zaten Cenkerden çektik.Bari sen çektirme be kardeşim."dediğinde Cenker araya girip,"Ne çektiniz benden?"diye sordu.

"Ne mi çektik? Sizi bir araya getireceğim diye yapmadığım şey kalmadı."dedi Gamze sırıtarak.

Emre biraz sonra odaya girip Müjde'yle birlikte çıktığında Müjde'nin yüzü solgundu.

"Kan vermeye gidiyoruz."dedi Emre.

~

Müjde'yi bir odaya yerleştirmişlerdi.Tahlillerinde ve ultrasonda bir şey çıkmamıştı ama Emre hastanede kalmasını isteyince, hepimiz destek verdik.Hastanede gözetim altında olması daha iyi olacaktı.

Cenker,"Kızlar sizi eve götürelim."dediğinde ayaklanmıştı.

Gamze'yle aynı anda,''Hayır."diye itiraz ederken Cenker ikimizi de kolumuzdan tutup kaldırmıştı.

"Abi gitmek istemiyorum!"dedi Gamze.

"Hastaneleri çok sevdin herhalde? Hadi eve!"dedi, itiraz istemeyen bir sesle.

"Ben de gitmek istemiyorum! Hem kız olarak burada kalmamız gerek.Özel bir ihtiyacı olursa size söyleyemez"dediğimde Doğuş,"Merak etme yenge.Müjde'yle kardeş gibiyizdir.Benden çekinmez."derken sırıtıyordu.

Doğuş'a,gülümseyerek sinirli bakışlar atarken sırıtması daha da büyümüştü.

"Emre haberleşiriz"dedi Cenker, bizi sürüklemeye başlamışken.Daha sonra durup arkasına döndü."Ulaş sen de gel bizimle.Belki Defne'yle konuşacağınız şeyler olabilir."dediğinde Ulaş yaslandığı duvardan ayrılarak yavaşça bize doğru yöneldi."Akşama gelirim." deyince Emre,"Gelmene gerek yok.Biz buradayız..."dedi.

Eve geldiğimizde direkt oturma odasına geçtik.Cenker yanıma oturduğunda başımı omzuna yaslamıştı.Onun omzunda olmak öyle huzur vericiydi ki...Onunlayken zaman dursun istiyordum.

Söylemek ve söylememek arasında kalsam da dayanamayıp söylemiştim."Ulaş,bana daha önce Buket hakkında konuşmanın hoşuna gittiğini söylemiştin...Bana Buketten bahseder misin?"dediğimde bakışlarını bana çevirmişti.