PAPATYA

TamİstediğimGelinsin.

(Bu bölümde de olduğu gibi yeni bölümler birazcık gecikebilir.Hem kurgu;hemde önemli başka bir şeyden dolayı.

Multimedia'da anne-babalar hariç tüm oyuncuların resimleri var.Cast konusunda kafası karışmış olanlara ve de Sarp,Bora,Can,Kayra ve Ahu'yu merak edenlere özel:) ) 

Cenker ambulansı arayacakken Mehmet Bey onu durdurmuş ve şirketin doktoruna haber vermişti.Doktorun şirkete yakın bir yerde bir işi olduğundan şirkete gelmesi 5-10 dakika kadar sürmüştü.

Doktor gelene kadar da Me..babamı şirketin revirine götürmüşlerdi.

Yaklaşık on dakikadır doktorun revirden çıkmasını bekliyorduk.Ve ben...Ağlıyordum.Gerçekten ağlıyordum! Hıçkırarak ağlıyordum! 'Alışamam.'dediğim babam için ağlıyordum.Onu gerçekten...Seviyordum?

Neden böyleydim? Neden kimseyi sevmemeyi beceremiyordum? Ya da affetmemeyi...Aslında bu özelliğimi seviyordum ama bazen...Canımı yakabiliyordu.

Cenker kollarını bana sarmış sakinleşmem için kulağıma bir şeyler fısıldarken söylediklerini göz ardı ederek,''İçeriye girmek istiyorum.''dedim hıçkırarak.

Beni göğsüne daha da bastırırken,''İçeriye girmen doğru olmaz...İzin veremem.''diye fısıldadı.Bir şey söylemek için hareketlendiğimde kapının açılma sesiyle Cenker'in mükemmel kokusundan çıkarak ,kızardığını tahmin etmek zor olmayan gözlerimle,doktora döndüm.

Sorarcasına yüzüne bakarken doktor bir nefes almış ve ardından hafif bir tebessüm etmişti.''Bir problem yok.Daha önce iki kez daha bu durumla karşılaşmıştık...Fazla düşünmek,yorgunluk ve sıcak hava gibi şeyler Metin Bey'i etkiliyor...Şuanda bir sorun yok.''dediğinde bir nefes verip duvara yaslandım ve ellerimle yüzümü kapatıp birkaç saniye boyunca öyle kaldım.Ardından ellerimle gözlerimi silerek ellerimi yüzümden çektim.''Çok..Çok teşekkürler Doktor Bey.''

''Teşekkürlük bir şey yok,görevim.''diyerek gülümsedi ve,''Yüzünüz hiç yabancı gelmiyor.''diye ekledi tereddütle.

Kafamı yavaşça sallayarak,''Bir-iki sene önce burada çalışıyordum.Çetin bey'in sekreteriydim,Defne.''dediğimde hatırlaşmışcasına gülümseyerek kafa salladı.

''Çetin Bey'in sekreteri aynı zamanda Sarp Bey'in beğendiği Defne Hanım?''dediğinde öksürerek elimi boynuma götürdüm ve gözlerimi yavaşça Cenker'e çevirdim.Gözlerini benden çekmiş ve doktora dönmüştü.

''Aynı zamanda Çetin bey'in yeğeni,Metin bey'in öz kızı ve Sarp'ın kuzeni olan Defne Hanım.''diye düzelttiğinde Doktorun yüzü şaşkın bir hal almış ve yerinde dikleşip yüzünü hafifçe buruşturmuştu.

''Ben...Çok şaşkınım.Ve,özür dilerim.Bu olaylardan haberim yoktu...Ailevi meselelere karışmasam iyi olacak sanırım.Eğer Metin Bey'i görmek isterseniz içeriye girebilirsiniz,ben odamda olacağım.''diyerek hafif bir tebessümle yanımızdan ayrılarak çaprazda kalan odaya girmişti.

Cenker gözlerini bana çevirip,''Artık girmene izin verebilirim.''dediğinde yutkundum ve yavaşça kafa salladım.

Tam kapıyı açıp içeriye girecekken,''Sen gelmiyor musun?''diye sordum.Karşıdaki koltuklara oturduktan sonra,''Baba-kız olmanız daha iyi olur.''dediğinde gülümsemeye çalışarak kapıyı tıklattım ve içeriye girdim.

Karşıda duran sedyede gözleri kapalı bir şekilde yatarken kapının açılma sesiyle gözlerini açmaya çalışmıştı.Beni görünce eliyle yataktan destek alarak kalkmaya çalışırken,''Lütfen,hayır! Lütfen kalkmayın.''dedim.

Kalkmakta başarılı olamayarak kafasını tekrardan sedyeye geri koydu.Yavaşça babama doğru yaklaşarak dudaklarımı birbirine bastırdım.Konuşacaktım ama ne demem gerektiğini bilmiyordum.