Sonsuz ∞

47. Bölüm

Tahir'den

Artık öğrenmiştim.. Her şeyi öğrendim.
Ve ben kararlıydım, ne sevdiğim kadın ne de oğlum bir daha o adamın yanında durmayacak!

T: Nefes, Yiğit—
N: senin oğlun. Ben burdan gittiğimde hamile olduğumu öğrendim. Hayata tutunmam tek sebepim diyebilirim. O zamanlar yanı.
T: onu görmek istiyorum. Benim bir oğlum var. Bir oğlum var ve ben bunu yeni öğreniyorum!
N: söyleyemezdim.
T: buraya geldiğinde söyleyebilirdin Nefes!
N: söyleyemezdim!
T: neden?!
N: çünkü onu benden alırdın!
T: ne?

Nasıl böyle bir şeyi düşünebilirdi? Beni hiç mı tanımamış?

T: sen nasıl böyle bir şey dersin Nefes?
N: yalan mı ha?! Doğruyu söyle. Sana hiç bir şey anlatmasaydım, sadece Yiğit'i bilseydin almazmıydın?! Doğruyu söyle!

Alırdım.. o manyağın yanına bırakmazdım ben oğlumu.

T: alırdım.
N: ha bak işte kendin söylüyorsun alırıdın diye! Ben bunu nasıl izin verebilirdin?!
T: Nefes, anlatsaydın ben-
N: ANLATAMAZDIM! Ya ben şimdi anlattım diye korkumdan geberiyorum anladın mı?
T: ben bu adamı öldürürüm!

Nefes'ten

Tahir'e her şeyi anlattım. Çoğu şeyi- o beş yılda ne yaşadım falan orasını hiç anlatmadım.

T: ben bu adamı öldürürüm!
N: Tahir,sakın! Bak bana söz ver. Uzak duracaksın.
T: Nefes sen ne dıysın? Ne uzak durması?
N: eğer Vedat sana söylediğimi anlarsa çok kötü şeyler olabilir! Ben bunu göze alamam lütfen!
T: Nefeees!
N: Tahir hayır dedim! Bak sana yalvarırım!
T; Nefes farkında mısın kendi çoçuğumdan, hiç sarılıp koklayıp öpemediğim çoçuğumdan uzak dur dıysın! Senden ve oğlumdan uzak durmayrum!
N: lütfen.. bir süreliğine. Vedat öğrenirse delirir. Yiğit'e bir şey yapabilir. Bunu da düşün.
T: sende beni düşün be Nefes'im. Hiç öpüp koklamadığım oğlumdan uzak durmamı istıysın. Sende beni düşün be.

Gözlerimden yaşlar geliyordu, Tahir da ağlıyordu.

N: özür dilerim. Özür dilerim. N'olur affet beni ama mecburdum. Söz veriyorum sizi bir şekilde bir araya getireceğim ama şimdi olmaz. Vedat böyleyken olmaz.
T: Vedat böyleyken derken?

Sustum.

T: Nefes, sen o beş yılda ne yaşadın?

Gözlerimi kapattım. Gözümün önünde o günler geçti, o bitmeyen dayaklar, işkençeler. Sahip olma çalışmalar. Abim olmasaydı belki de... onu düşünmek bile istemiyorum.

N: gemiye gidelim mı?
T: gemi mı? Nerden çıktı o da?
N: çünkü burda anlatamam kendin görmen lazım.
T: neyi görmem lazum?
N: gemiye gidelim mı? Orda görürsün görmen gerekeni.
T: tamam tamam gidelim.

Zaten gemi ordaydı, biz cıvradaydık.

Tahir ile beraber gemiye doğru yürüdük.

Hiç birimiz konuşmuyordu. Sessizlik vardı, sadece denizin dalgaları duyuluyordu.

Gemiye vardığımızda önce Tahir bindi sonra bana da binmeme yardım etti.

İçeriye geçtik.

T: Nefes, ne diye bizi buraya getirdin şimdi?

Yağmur yağmaya başladı. Baya şiddetliydi.

Arkamı döndüm.

T: Nefes bir şey de korkayrum ha. Sen bu beş yıl içinde ne yaşadın? Nefes, bana bir şey söyle.

Çantamı yere bıraktım. Gözlerimi sımsıkı kapattım ve tişörtümü çıkardım.
Sütyen ile kaldım.

T: Nefes ne edıysın— bu ne?