#36

14 2 1
                                        


Alliyah 'Alli' Audrie Torres

Tatlong araw nang lumipas nang hindi ako bumibisita sa lamay ni Mommy.

Depression eats me! Many voices inside my head. Begging to kill myself.

Maraming beses ko nang sinubukang kitilin ang buhay ko, pero palaging sumasagi sa isipan ko si Nathan.

Nathan needs me. Kailangan kong maging positive sakanya. Pero nang dahil sa pagkamatay ni Mommy, unti-unti itong nawawala. Palagi kong pinagtatabuyan si Nathan, pero hindi sya nagsasawang lambingin ako.

Nandito ako sa magulo kong kwarto, sarado ang bintana at nababalutan ng kadiliman ang paligid. Madiin kong tinatakpan ang aking taenga, bumubulong nanaman sila. Ang mga demonyo!

Pinilit kong tumayo sa pagkakaupo, binuksan ang ilaw at nag-pray. Kailangang maging positive!

Inisip ko ng inisip ang mukha ni Nathan at ang masasayang bonding namin. Sa tulong na 'yon, nawawala ang pagiging negatibo ko.

Hanggang sa may tumawag sa telepono. Mabilis kong sinagot ito sa pag-a-akalang baka si Nathan 'yon.

But I was wrong. It's dad.

[Kailan ka bibisita sa bahay Alliyah!?] Hindi ako sumagot

[Kung wala kang balak na bumisita sa Mommy mo. Gawin mo na lang ang pina-pa-trabaho ko!]

[Nasa email mo na ang files na dapat gawin. Kailangan bago mag-10. Ma-send mo na sakin!]

Pinatay nya na ang tawag. Hindi nya man lang hinintay ang sagot ko, kung gagawin ko ba o hindi.

I sighed! Siguro gawin ko na rin, para makalimutan ko ang problema ko.

**

Nang matapos ko ang lahat ng trabahong tinambak saakin ni Daddy. Napag-desisyon ko munang maligo.

Saktong pagkatapos ko namang maligo, kakauwi lang ni Nathan. Nakaupo sya sa kama at nililibot ng mata nya ang paligid ng kwarto ko. At ngayon ko lang napagtanto na NANDITO SYA SA KWARTO KO!

Kapos ang hininga ko ng tinawag ko ang pangalan nya. Pero hindi nya ko pinansin.

Sigurado akong ni-locked ko ang pinto.

"Is this the reason, why you don't want me to enter your room?" Aniya. Tumayo sya at kumuha ng isang papel na nakakalat sa sahig.

"Bakit pangalan ng kapatid mo ang nakalagay dito?"

"I-I'm doing his thesis"

He removed his eyeglasses, and I can feel that he is freaking serious now! "Then why you are the one who's doing it instead of him?"

"Because his busy to do his another project. So I helped him"

"At ikaw, hindi busy?" I thinned my lips.

Then he took another piece of paper on the floor "it's your father's name naman. And obviously it's his project"

Kumuha ulit sya pero yung marami na "your father's name.. Your brother's, brother's...father's"

"Seriously Alli?"

"I'm just helping them... Is there anything wrong with that?"

"Nothing"

"Then why are you angry?!" Inaatake nanaman ako. Positive positive please pumasok ka positive!

His face softened "I'm not mad Alli"

Sinful IdentityTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon