Hetzelfde

21. Magnetisch

Rosa

Ik word wakker door de vogels die vrolijk hen ochtend lied zingen. Ik pak mijn telefoon om te kijken hoe laat het is. Ik sta op en meteen valt me iets op. Ik had mijn kleding op de stoel neer gelegd, dat weet ik zeker! Ik loop verward naar de stoel waar ik een briefje vind.

''Ik heb je kleding. Ik ben je één stap voor, voor als je weg wilt morgen x''

Ik rol met mijn ogen en verscheur het papiertje. 'Wat een klootzak.' Ik trek zijn kledingkast open en haal er een shirt uit. 'En ik ben jouw twee stappen voor.' Fluister ik tegen mezelf terwijl ik het shirt aan doe. Het valt net over mijn kont heen, maar het is goed genoeg voor nu. Ik sluip de trap af en zie Lorenzo op de bank liggen. Hij slaapt nog. Even bekijk ik hem. Ik schraap mijn keel als ik mezelf betrap op het feit dat ik naar hem staar. Ik bel Lexi en vertel haar dat ze me moet ophalen. Ik draai me richting Lorenzo om er voor te zorgen dat hij blijft slapen.

Ik pak een briefje en een pen.

''Ik was jouw twee stappen voor. Bedankt voor het shirt. Tot morgen op school x''

Ik krijg een appje binnen van Lexi waarin staat dat ze er is. Ik werp nog een laatste blik op Lorenzo. Ik bijt kort op mijn lip. Ik zucht en trek dan zachtjes de deur achter mij dicht. Ik stap bij Lexi in de auto. Ze rijdt meteen weg. 'Dus.' Begint ze een beetje onzeker. 'Er is niks gebeurd.' Beantwoord ik de, nog niet eens gestelde, vraag. 'Dat is dan al de tweede keer dat jullie gewoon bij elkaar slapen zonder dat er iets gebeurt. Jullie lijken wel een stel.' Grijnst Lexi. Ik geef haar een dodelijke blik. 'Wanneer stop je hier eens mee, Lex? Je weet best dat ik geen gevoelens krijg of überhaupt heb. Daarnaast heeft hij op de bank geslapen en ik in zijn bed.' Ze knikt. 'En hoe zit het met je kleding keuze?' Ik zucht diep. 'Ik had even geen keus. Kunnen we er nu over op houden en naar huis gaan?' Ze zwijgt en drukt het gaspedaal iets verder in.

Thuis aangekomen besluit ik om maar te gaan douchen. Ik trek het shirt uit en leg het neer op mijn bed. Het shirt ruikt naar hem. Ik loop naar mijn douche en zet hem aan. Zodra de stralen warm zijn, stap ik er onder. Terwijl ik onder de douche sta, denk ik terug aan de avond. Mijn haat voor Adora groeit meer en meer. Dan denk ik terug aan de woorden die ik tegen Lorenzo heb gezegd. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Wat dacht ik wel niet? Ik voel helemaal niks voor hem.

Ik droog me af en sla een badjas om me heen. Ik ontlock mijn telefoon. Ik open mijn contacten en scroll er door heen. 'Te saai, niet knap genoeg, oeh hij was goed...' Mompel ik tegen mezelf terwijl ik elke mannelijke naam in mijn contacten voorbij ga. 'Hm, knap en goed in bed.' Ik tik op het contact van Ryan. Ik druk op het bel icoontje en hij gaat een paar keer over totdat er opgenomen wordt. 'Hey Ryan, zin om langs te komen?' Ik bijt op mijn lip. Hij twijfelt niet en komt deze kant op. Ik trek mooie lingerie aan. Ik kleed me verder ook aan en wacht af.

'Ik ga even naar mijn ouders.' Zegt Lexi zacht zodra ik de woonkamer in kom. 'Jullie gaan praten?' Ze knikt. Ik twijfel niet en geef haar een knuffel. Ik weet hoe moeilijk ze het heeft. 'Weet dat je hier voor eeuwig mag blijven wonen.' Ze grinnikt zwak. 'Ik weet het.' Ik laat haar los en kijk haar aan. 'Maar ik krijg hier niet veel slaap als je vanaf nu weer elke dag een andere jongen neukt.' Grijnst ze terwijl ze een traan weg veegt. Ik kijk haar verbaasd aan. 'Ik hoorde je telefoon gesprek.' Ik begin te grijnzen. 'Sorry.' Ze rolt speels met haar ogen. 'Geniet ervan.' Knipoogt ze en verlaat het huis.

Niet veel later wordt er aan gebeld. Ik bekijk mezelf nog één keer en doe dan de deur open. Ik laat Ryan naar binnen. 'Hey you.' Begroet hij me met een knuffel. Ik glimlach en doe de deur dicht. Hij neemt plaats op de bank. 'Je ziet er niet al te goed uit moet ik zeggen.' Ik pak een fles Bourbon en schenk twee glazen in. Ik neem naast hem plaats op de bank. 'Ja, de liefde van mijn leven heeft me gedumpt.' Ik kijk hem vragend aan. 'Laura, toch?' Hij knikt. 'En waarom?' Hij grinnikt en slaat zijn glas achterover. 'Ik ben vreemdgegaan.' Ik lach schamper. 'Gek he, dat ze het uit maakt?' Hij begint te lachen. 'Begin er maar niet over. Het is al erg genoeg dat ik haar voor altijd kwijt zal zijn. Ze veranderde mij in een beter persoon en nu ze weg is, is die persoon ook weg.' Ik vul zijn glas bij. 'Diep.' Ik neem een slokje van mijn alcoholische drankje. 'Vertel op, Rosa, wat doe ik hier?' Ik zet mijn lege glas neer. 'Ik heb je nodig.' Ryan gaat wat rechter zitten. 'Gefrustreerd?' Ik lach. 'Nog al.' Ryan komt dichter bij me zitten. 'Kom hier.' Hij glimlacht en zoent me dan. Ik zoen hem meteen terug en kruip op zijn schoot. Hij grijpt me vast bij mijn heupen en tilt me zo omhoog. Hij loopt met gemak richting mijn kamer en zo komen we aan bij mijn bed. Hij legt me neer op het bed en nog voor dat hij boven me komt hangen, gooi ik het shirt van Lorenzo in een hoek van de kamer. Ryan zoent me weer volop en gaat met zijn hand onder mijn shirt.