Hetzelfde

31. Andere prioriteiten

Rosa

Zodra ik thuis kom smijt ik mijn tas naar de bank. Ik zucht diep en neem dan plaats op de bank. Waarom dacht ik überhaupt dat dit zou werken? Ik zal nooit verliefd kunnen worden en hij zal nooit kunnen veranderen. We zijn net als vuur en water.

Als ik op sta om wat drinken te pakken, word er aangebeld. Verbaasd kijk ik op. Er wordt hier nooit aangebeld, tenzij ik iemand verwacht. Ik bekijk het schermpje waarmee ik de deur beneden open kan doen. 'Fuck.' Vloek ik in mezelf. Ik doe open en ren meteen rond mijn huis en ruim hier en daar wat op. Ik verstop de lege flessen wijn in de koelkast en leg ze net zo neer alsof ze nog vol zijn. De pizza dozen die hier waarschijnlijk al ruim een maand liggen, leg ik bij het vuilnis. Ik haal de zak er snel uit. Er wordt op de deur geklopt. Oké, snel Rosa. Ik leg de vuilniszak op mijn balkon waar ze hem net niet kan zien. Ik stop de lege dozen in de prullenbak zelf. 'Moment, ik trek snel wat kleding aan!' Schreeuw ik. Ik klop de kussens van de bank op en strijk de kruimels er van af. Ik bekijk mijn huis. 'Oké.' Zucht ik en loop op de deur af.

'Goedemiddag mevrouw Akkerman.' Begroet ik haar vriendelijk. Ze komt mijn huis zonder pardon binnen en kijkt eens goed rond. Ik schraap mijn keel. Dit is foute boel. De laatste keer dat ik haar gezien heb, is vijf maanden geleden. 'Rosa.' Begint ze. 'Wilt u wat drinken?' Begin ik snel en hoop daarmee het gesprek uit te stellen. 'Rosa.' Herhaalt ze zichzelf, maar dan iets strenger. Ik kijk naar de grond. 'Ja.'

'Neem even plaats op de bank.' En ze wijst naar de bank. Dit is mijn huis? Waarom commandeert zij mij in mijn huis? Ik wuif het weg en luister toch. Ik weet tenslotte wie ik voor me heb staan. 'Wat komt u doen mevrouw Akkerman?' Ik heb mezelf nog nooit zo net gehoord. 'Waar is je voogd?' Mijn hart gaat als een gek tekeer. Ik krap wat aan mijn achterhoofd. 'Boodschappen doen?' Ik zeg het te onzeker en ze weet dat ik lieg. Ze zucht en neemt ook plaats. 'Rosa, ik weet dat je niet naar een pleeggezin wil en dat we het ook al meerdere malen hebben geprobeerd. Misschien vinden we nu een gezin voor je die wél voor je kan zorgen?' Ik schud meteen met mijn hoofd. 'Nee, ik vind wel iemand.' Ze legt haar hand rustgevend op mijn been. 'Dat zei je vijf maanden geleden ook en hier zit ik weer.' Ugh, ik haat de jeugdzorg. 'Mevrouw Akkerman, over een half jaar word ik achttien!' Ze schudt haar hoofd. 'Voor dit halfjaar moet je een voogd hebben of we sturen je naar een pleeggezin.' Ik sta uit frustratie op. 'Mevrouw Akkerman, mijn moeder is dood en mijn vader is ergens op de wereld en ik zou niet weten waar en tot slot zit mijn broer vast!' Ik weet dat Maikel op vrije been is, maar als hij mijn voogd wordt, word het mijn dood. Daarnaast moet hij nog zitten!

'Je weet dat Maikel ontsnapt is?' Ik haal mijn schouders op. 'Nope.' Ik kijk haar aan en begin te glimlachen. 'Rosa, werk voor één keer mee. Waar is hij?' Ik zucht. 'Weet ik niet. Hij was hier aan het rond zwerven, maar ik heb hem al een tijdje niet gezien. Dat zweer ik.' Ze knikt. 'Oké dan, maar Rosa, hoe gaan we dit doen?' Ik kraak mijn knokkels los. Mijn hersenen beginnen te kraken. Ik moet snel iets bedenken, want ik ga echt niet meer naar een pleeggezin. Ik haat pleeggezinnen. 'Geef me nog twee weken.' Smeek ik. 'Eén.' Ik bijt op mijn lip. 'Eén en een halve week.' Probeer ik te onderhandelen. Alsnog, hoe vind ik iemand binnen anderhalve week die mijn voogd wil zijn? Ik moet vluchten. 'Eén.' Zegt ze vast besloten. 'En als je binnen die week geen voogdij hebt geregeld, plaatsen wij je weer in een pleeggezin.' Ze staat op en loopt naar de deur. Verslagen kijk ik haar na. 'Een week, Rosa.' Ze trekt de deur achter haar dicht. Ik staar naar de deur. Ik voel hoe de agressie mijn lichaam overneemt en ik gooi uit frustratie een kussen naar de deur. 'Kutwijf!' Schreeuw ik haar na. Ik sta op en loop naar mijn balkon. Ik steek een sigaret op en kijk toe hoe mevrouw Akkerman weg rijdt. Ik steek mijn middelvinger naar haar auto op. Ik hoop dat ze het zag. Was ik maar gewoon achttien!

Na dat ik twee sigaretten heb op gerookt, loop ik weer naar binnen. Ik zoek mijn telefoon en zodra ik hem gevonden heb bel ik Lexi.

'Hey Lex, ik heb een vraag.' Begin ik. Ze zucht. 'Stel maar.'