¦Nude¦

<28

Dalgaların getirdiği rüzgar yüzümü yakıyordu.

Sahilde oturuyordum. Saat, saatin kaç olduğunu bile bilmiyordum.

Bir süredir öylece durmuş bir şeyler düşünüyordum. Ve aklımda ne vardı emin değildim. Batu vardı ama nasıldı?

Birden düşünmeden ayağa kalkıp eve doğru yürümeye başladım. Onu içkilerle bırakıp gitmiştim. Muhtemelen içip sızacaktı ama uyurgezerdi. Ya kalkıp bir yerlere giderse diye düşünüp adımlarımı istemsizce hızlandırdım. En son kendimi koşarken buldum.

Birkaç dakika koştuktan sonra kesik nefeslerle apartman kapısında durdum.

Düzeldikten sonra kapıyı açıp eve çıktım.

"Batu?" dedim hafif bağırarak. Ayakkabılarımı çıkarıp salona gittim.

"İdil?"

"Selam, Batu bugün gelmeyeceğini söylemişti ama..."

İdil burdaydı. Ve Batu İdil ile koltukta oturmuş gülüşüyordu.

"Evet planlarım değişti." dedim hiç bozuntuya vermeden.

Batu yüzündeki gülümsemeyle bana döndü ve bir an donup kaldı.

"Koray,"

"Benim biraz işim var siz rahat edin." dedim ve odaya girip sandalyeye oturdum. Çıkıp gitmek çok saçma gözükecekti.

Kafamı kollarıma koyup derin nefes aldım. On dakika sonra saçlarımda hissettiğim ince parmaklarla irkildim. Kafamı kaldırdığımda Batu elini saçlarıma uzatmış başımda dikiliyordu.

"Beni bu şekilde yoracağını düşünmemiştim." dedim ve tepkisizce ona baktım. "Sen kafanı içerek mi topluyorsun?" diye azarladım.

"Ben," gözlerini kapattı. "O kadar içmedim. Ve İdil..."

"İdil umrumda değil. Eminim bir açıklaması vardır." dedim ayağa kalkarak. "Gidiyorum." kapıya yöneldim.

"Kalmayacaksın neden geldin?" dedi elimi tutarak.

"Seni," söylemekten vazgeçtim. "Neden geldiğimi ben de bilmiyorum."

Ayakkabılarımı giyip kapıda duran Batu'ya tekrar baktım. Dolu gözleriyle kapıya yaslanmış bana bakıyordu. İstemsizce ona bakışım uzun sürdü. 

Kafamı silkip merdivenden inmeye başladım.

"İdil gitti." dedi burnunu çekip.

Niye geldi ki diye sormak istiyordum.

"Dönüşü erkene alınmış yarın gidiyor. Görüşmek için gelmiş." dedi.

Kafa salladım.

"Kal desem kalır mısın?" dedi çekinerek.

"Kafanı topla dediğimde topladın mı?" dönüp bakmadım. Bakarsam daha zor olurdu muhtemelen.

"Döneceğini bilmiyordum." dedi.

"Ben de."

"Nerde kalıyorsun?"

"Bir arkadaşta."

Ona soğuk davranmakta o kadar zorlanıyordum ki. Bunları yaparken tek güvendiğim şey onu ne kadar sevdiğimi bilmesiydi.

Seni seviyorum Batu, ve bunu bilmen benim için çok önemli. Senin ciddi olduğunu bilmek de benim için çok önemli ama bunu senden hiç duymadım.

Ama artık duymak istiyorum.

Aklımdan geçen cümleleri söyleyemeden hızla merdivenlerden indim.

Koray aşık olmuş. Olmasa ciddiyet istemezdi az çok tanıdınız Koray'ı smznmsmasö
Bir dahaki bölümü bekleyin:)