Chris POV
Kinabukasan...
Maaga akong nagising.
Siguro dahil sa halo‑halong kaba at excitement.
"First day ko na ulit sa Pilipinas, bagong school, bagong classmates... at baka..."
Napahinto ako sa pag-iisip.
"Baka..."
Baka makita ko ulit si Drie.
10 years na rin ang nakalipas mula noong huli ko siyang nakita.
Siya lang ang tinawag ko noon na Drie, at ako lang ang pumapayag siyang tawagin na "Chris" nang walang dagdag na kung ano.
Pero bata pa kami noon. Siguro, hindi na niya ako maaalala.
At baka... baka rin nagbago na siya.
Sino ba naman kasi ang di magbabago sa 10 years?
Pagkabihis ko ng uniform, bumaba na ako sa dining para kumain.
"Good luck on your first day, anak," sabi ni Mom habang inaabot ang baon ko.
"Thanks, Mom," sabi ko sabay ngiti.
Tahimik lang si Dad habang nagbabasa ng dyaryo pero tumingin siya sa akin.
"Be yourself, son. And make us proud."
"Of course, Dad."
Paglabas ko ng bahay, andun na si manong driver at binuksan ang pinto ng kotse.
"This is it. New school, new chapter."
Habang nasa byahe, tinitingnan ko yung paligid.
Ang daming na-miss ko sa Pilipinas: yung mga karinderya sa tabi‑tabi, yung jeepney na puno ng makukulay na sticker, at siyempre yung ingay sa kalsada na kakaiba talaga.
Pagdating sa Rafael's University – High School Department.
Bumaba ako ng kotse at huminga ng malalim.
"Kaya mo 'to, Chris."
Medyo nanibago ako sa dami ng estudyanteng nagmamadali, nagtatawanan, at may kanya‑kanyang tropa.
Ako, mag-isa lang. Pero ayos lang sanay na rin.
Pumunta na ako sa registrar para kumpirmahin yung section ko.
"Section 7 – St. Rafael," sabi ng registrar.
Tumango ako at nagpasalamat.
"Section 7... St. Rafael..."
Naglakad ako papunta sa classroom habang iniisip kung anong klaseng mga kaklase meron ako.
Pagbukas ko ng pinto, biglang nagtinginan silang lahat.
Naglakad ako papunta sa harapan.
"Good morning po, Ma'am. Sorry I'm late."
Medyo may accent pa ako, kasi sanay pa rin sa English.
"Hi, I'm Chris... Chris Sandoval."
Ngumiti ako. Pero habang nagsasalita ako, may nakita akong nakaupo sa dulong upuan.
Napahinto ako ng bahagya.
"Wait... parang..."
Tumibok ang puso ko nang mas mabilis.
"Siya ba 'yun? Si Drie?"
Matangkad na siya, mas matured na ang itsura, pero yung mga mata...
Yung ngiti niya kanina habang nagpapakilala...
"Hindi ako pwedeng magkamali... siya yun."
(After ng self-introduction ko)
Sabi ng teacher,
"O, Chris, dun ka maupo sa bakanteng upuan sa tabi ni Andrie."
Andrie.
"Drie..."
Halos sumabog ang dibdib ko sa kaba at saya.
Ngumiti ako at dahan‑dahang lumapit. Umupo ako sa tabi niya.
"Hi..."
Mahinang sabi ko habang nilalapag ang bag.
"Hi."
Sabi niya, pero parang naguguluhan siya.
Tumingin siya ng maigi sa akin, para bang sinusuri niya ang mukha ko.
Biglang natahimik ang paligid ko.
Yung ingay ng klase, parang nawala.
Yung heartbeat ko lang ang naririnig ko.
"Drie... naaalala mo pa ba ako?"
BINABASA MO ANG
Let's Play (BXB) COMPLETED
Fanfiction"Baklang nabuntis dahil sa isang pustahan" PAANO NANGYARI YUN?!
