Chris POV
Tangina. Bakit ko nagawa yun?
Bakit ko siya sinaktan ng ganun?
Nakita ko sa mga mata niya kanina, takot, sakit... at yung tanong na halos sumigaw sa isip ko:
"Anong nangyayari sayo, my labs?"
Narinig ko pa talaga niyang tinawag akong "my labs."
Yun yung tawag niya sakin noon.
Yun yung salitang akala ko hindi ko na maririnig ulit.
Pero anong ginawa ko?
Sinaktan ko siya.
Pinahiya ko siya sa harap ng mga tropa ko.
Sinuntok ko pa yung tiyan niya.
Flashback (10 years ago):
Ako si Chris, at siya si Andrie pero ako lang ang pwedeng tumawag sa kanya ng "Drie."
Siya naman, tinatawag akong "my labs" kasi sabi niya kahit bata pa kami, ako na daw yung mahal niya.
"Chris, mahal kita ah... kahit bata tayo, ha?"
Sabi niya yun habang may hawak siyang ice cream at may tulo pa sa bibig.
"Ako din, Drie. Mahal kita."
At hinalikan ko yung pisngi niya.
Ang saya namin nun.
Walang pakialam sa mundo.
Present:
Pero ngayon?
Ako yung dahilan kung bakit umiiyak siya.
Ako yung dahilan kung bakit takot na takot siya.
Tangina, Chris, ano bang ginagawa mo?
Bakit mo siya binubully?
Alam ko ang sagot.
Dahil natatakot ako sa nararamdaman ko.
Dahil mahal ko pa rin siya.
At dahil duwag ako.
Nakita ko siyang tumakbo palabas.
Gusto kong sundan.
Pero hindi ko magawa.
Andrie POV
Habang tumatakbo ako, nararamdaman ko pa rin yung sakit ng suntok niya sa tiyan ko...
Pero mas masakit yung tanong sa puso ko:
"Bakit mo 'to ginagawa sa akin, my labs? Di ba sabi mo noon, mahal mo ko?"
Umupo ako sa may gilid ng parking lot.
Yumuko, at tinakpan ko yung mukha ko.
Napaiyak na lang ako.
Chris POV (bulong):
"Sorry, Drie... sorry... mahal pa rin kita. Pero takot ako. Takot akong makita mo kung sino talaga ako..."
BINABASA MO ANG
Let's Play (BXB) COMPLETED
Fanfiction"Baklang nabuntis dahil sa isang pustahan" PAANO NANGYARI YUN?!
