Scarlet's POV
Papunta kami ngayon sa beach kung saan ikakasal ang kumuha sa'min as their singer.
Hindi ko alam pero naiinggit ako everytime na naririnig ko ang salitang 'kasal'.
"Nandito na tayo"
Nabalik ako sa realidad ng kalabitin ako ni Chleo.
Bumaba na kami at pumasok sa beach resort.
Habang sineset up ng kasamahan ko ang gamit namin, ako naman ay nililibot ang tingin sa buong wedding venue.
Ang ganda naman ng theme nila, ganitong ganito din ang pinagplanuha namin ni Yuri for our wedding 'sana'.
We both love beach dahil minsan nya na rin akong dinadala sa iba't ibang beach nung panahon na magkasama pa kami.
I'm on my deep thoughts ng biglang may nagsalita mula sa likod ko.
"Gusto mong gumala muna tayo? Mamaya pa naman ang kasal eh"
It's Chleo.
Tumango nalang ako at nagsimula na kaming libutin ang beach.
Napansin nya yatang malungkot ako kaya nag bitaw sya ng mga corni na jokes.
Tawa lang ako ng tawa not until nang may nahagip ang mga mata ko ang isang pamilyar na tao.
It's Kevin.
Remember nung 18th birthday namin ni Violet? Sya yung Last dance ni Violet nun.
Ba't sya nandito?
Nakita ko'ng papalapit ito sakin with furrowed eye's.
"Scarlet? Ikaw na ba yan?"
She asked me confusedly.
After 4 years ba naman na hindi nya ako nakikita, I'm sure hindi nya ako nakilala agad.
Medyo nag matured na kasi ako.
"Ako nga to Kevin."
I startled when he hugged me tightly.
"Kamusta ka na? Bat wala na akong nabalitaan sayo huh?"
He broke the hug after asking me.
Ngumiti muna ako bago sumagot.
"Ok lang. Namumuhay ng masaya."
Nakita ko sa peripheral view ko ang nakabusangot na mukha ni Chleo. What's with her?
"Buti naman ko'ng ganun. Ano palang ginagawa mo dito?"
Tanong nya sakin.
"Work work work"
Pabiro kong sagot.
"Ikaw ba?"
Dagdag ko pa.
"Huh? Di mo ba alam na ikakasal na sina--"
He cuts his word ng may kumalabit sa kanya na babae.
"Kailangan mo ng magready."
Tumango sya sa babaeng yun saka hinarap ulit ako.
"Mauna na ako huh. Nice too see you again"
Dali-dali silang umalis ng babae.
Sinong ikakasal na hindi ko alam?
Weird ng lalaking yun.
Napatingin ako sa deriksyon ni Chleo na ngayon ay nakabusangot pa din habang malayo ang tingin.
"Balik na tayo. Baka mag sisimula na yung kasal"
Yaya ko sa kanya.
Sumunod din lang naman ito sakin.
Pagbalik namin sa wedding venue, marami ng tao.
Rinig ko ang usapan nila na dumating na daw ang groom.
Nang makapwesto na kami ni Chleo. Inilibot ko ang aking paningin.
Napakapamilyar ng mga tao.
Napatingin ako sa gawi ng groom.
Para akong binuhusan ng malamig na tubig ng makita ang taong nakatayo malapit sa pari.
Is it real?
