Yuri's POV
Wala kaming siniyang na sigundo ni Aubrey at agad na umuwi sa Pilipinas.
Habang nasa ere, ikenwento ko sa kanya ang babaeng nakasaping ko nung gabing pumunto kami sa isang resto bar. Yes, we're with each other that time dahil sya mismo ang nag aya.
Her lips form in a playful grin.
"Honestly, It's our plan"
Napaupo ako ng tuwid sabay tingin sa kanya.
Anong ibig nyang sabihin?
"What do you mean Aubrey?"
I confusedly asked her, but instead of answering me, kinuha nya lang yung phone nya at nagsimula ng magpindot.
I shrugged my head. Minsan talaga may topak din tong babae na to. Unpredictable, that's what I described her in one word.
Pipikit na sana ako upang magpahinga pero tinapik nito ang braso ko.
She show me her phone screen at ganun nalang ang gulat ko ng makita ang litrato ng babaeng pinag usapan namin kani-kanina lang. I guess kinuha ang litratong yan nuong gabi na yun mismo.
Hindi ako pwedeng magkamali.
Yun ang pinakamemorable na gabi sa buong buhay ko.
"Sya to diba?"
Wala sa sarili akong napatango.
"That night was all planned Yuri. And yeah, It's my idea."
Sa pangalawang pagkakataon, nagulat ulit ako sa rebelasyon nya.
"At ang hindi natuloy na kasal, it's mine and my family's plan. Hindi mangyayare ang lahat ng paghihirap nyo ni Scarlet kung di rin dahil samin. Kaya ito, babawi kami ng pamilya ko. And Violet, Don't worry about her condition, at this time, papalipad na yun sa States para iundergo sa sapilitang therapy."
Halo-halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon, pero isa lang ang nagingibabaw.. yun ang, sa wakas malaya na ako.
Napakarami ko pang gustong itanong but Aubrey just shut me up.
.
.
When, we arrived on Philippine airport, sumikdo ang tuwa na kanina ko pang nararamdaman. Hindi ko alam pero feeling ko anytime, may mangyayareng maganda. Kaya habang bumabyahe kami patungong rest house daw ni Aubrey, hindi ako natulog sa sobrang excited. Hindi ko na ininda yung jetlag at antok ko. Para akong bata na nakadungaw lang sa bintana habang masayang iniisip ang possibleng mangyare mamaya. Iba't-ibang scene ang nasa utak ko dahil wala naman talaga akong Idea if what will happen.
Masyadong na occupied ng iba't-ibang isipin ang utak ko not until kinalabit ako ni Aubrey.
"Where here"
Di ko napansin na nakahinto na pala ang sasakyan sa harap ng isang magara at malamansyon na rest house.
Habang papasok kami sa isang kwarto, palakas ng palakas ang tibok ng puso ko sa di malamang dahilan.
When Aubrey open one of the rooms door, parang huminto ang mundo ko.
All I can see is the girl peacefully sleeping on the queen sized bed.
Ang ganda nya.
Ilang minuto din akong hinayaan ni Aubrey na matulala sa ganda ng babaeng natutulog.
"Hmm, sorry pala kung sapilitan ko syang dinala dito at kinulong ko pa talaga sa bahay na to. It's all Indigo's plan, kilala mo naman yun, masyadong mahilig yun sa may thrill."
Natatawa nyang saad pero ninawalang bahala ko lang sya.
Nakafoucus lang ang paningin ko sa babae.
"Dahil di mo naman ako pinapansin, I'll leave you two na."
Dun nalang ako nabalik sa realidad.
"Oh a-ahm I'm sorry. It-- it's just---"
She cut my word
" Sshhh! She might wake up. Maiwan na kita"
Tumalikod na sya at akmang aalis pero agad din itong lumingon ulit sa gawi ko.
"Nga pala. Her name is Scarlet.
.
.
.
And she's your real girlfriend"
