Yuri's POV
Ang bilis ng panahon. Ikakasal na kami ngayon. Starting from now on, magiging akin na rin sya panghabang buhay. Umaapaw sa saya ang puso ko. At alam kong ganun din sya. Even our daughter's can't wait sa kasalan namin ng mama nya.
The months of preparation went well.
Pareho kaming hands on sa pag oorganize para sa kasal namin.
Fortunately, we have the same taste on foods, designs and on the other things needed for our wedding.
Napaka wise ni Scarlet bago aapprobahan ang mga kailangan namin. Bukod sa magaganda ang mga pinipili nya, it's also affordable kahit hindi naman talaga nya kailangang magtipid.
I chuckled when I remember when we're looking for her wedding gown.
One month yata bago sya nakapili ng kanyang susuotin.
Buti nalang at nakasurvived ang event planner and organizer namin.
Gusto nya ng beach wedding at old rose ang theme, agad ko din itong sinang ayunan.
.
She's 1 minute late.
Sa sobrang excited ko, napaparanoid na ako kakaisip na baka hindi darating ang bride ko.
Sa isang minuto na iyon, kung anu-ano na ang pumapasok sa isip ko.
Hindi ako mapakali.
Masyado ba akong oa?
Ganito pala ang feeling ng mga ikakasal.
Nakaramdam ako ng dalawang kamay na tumapik sa balikat at likod ko.
"Chill bruh! 1 minute late palang yun, parang macocollapse ka na"
Natatawang saad ni Aubrey.
"Baka papunta na rin yun"
Pagpapagaan ng loob naman ni Indigo saakin.
Huminga ako ng malalim saka tumayo ng tuwid at inayos ang old rose colored lady tuxedo ko.
Inaliw ko nalang ang sarili ko sa pamamagitan ng paglibot ng paningin sa buong wedding venue.
Everything seems to be perfect.
Kompleto lahat ng taong malalapit sa amin maliban kay Violet.
Ang pagkakaalam ni Scarlet, si Aubrey at Indigo ang maghahatid sa kanya sa altar but her mommy and dada just arrived awhile ago para supresahin sya.
Ready na ang lahat, pero wala pa rin sya.
Bumalik naman sakin ang ala-ala nung ikakasal na sana kami ni Violet.
Nalate din si Violet nun ng mahigit isang oras, hanggang sa inannounced ni Aubrey na hindi darating ang bride.
Wag naman sana mangyare ulit yun ngayon.
"Andito na ang bride"
Our wedding planner cued us kaya nagsipuntahan na kami sa kanya-kanyang pwesto.
Bigla akong nataranta.
Sinubukan ko pang sumilip sa sasakyan kung nasaan ang bride to be ko.
I miss her so much dahil buong araw kaming hindi nagkita kahapon. Sinunod lang namin ang so called "tradisyon".
.
Nagsimula na ang seremonya, nagsimula naring tumugtog ang kinuha naming singer.
Instead of bestman, best woman ang meron ako and its Aubrey.
She's now smiling ear to ear sa harap ng altar kasama ang magkakasal saamin ni Scarlet which is kapatid na Judge daw ng Family lawyer of the Vallentin Fam.
Dahan-dahan akong naglakad sa aisle papunta sa kinatatayuan ni Aubrey.
All eyes on me.
Na conscious tuloy ako pero di ko na yun inisip pa.
Maganda naman ako kaya I walked confidently.
Aubrey gave me a high five then she bumped her shoulder into mine.
"Looking good ah"
Pabiro nyang saad.
"So as you"
Ganti ko naman.
Pinagmasdan ko ang ibang taong naglalakad sa gitna ng red carpeted aisle.
Naunang rumampa ang mga flower girls at isa dun ang anak namin.
Tumakbo pa sya papunta sa dereksyon ko kaya napaluhod ko sa harap nya.
She kissed me on my right cheek bago bumalik sa mga kasamahan nyang flower girls.
Tumayo ulit ako at dun na pasimpleng umiyak.
Mas lalo pa akong naiyak nung nakita ko na ang babaeng papakasalan ko who's now emotionally standing at the end of the aisle against me.
My eyes immediately got watered specially when our eye's met.
Ang ganda nya pa rin kahit natatabunan ng belo ang kanyang mukha.
Nang sya nalang ang natira sa dulo, biglang sumulpot sa tabi nya ang kanyang mga magulang.
She was shocked and almost burst into cry sa kanyang nakita.
Narinig ko pa ang pagkaamuse ng mga tao sa nasasaksihan.
Para silang nanunuod ng live drama.
Nagbulungan sandali ang mag iina bago dahan-dahang naglakad sa gitna ng aisle.
Parang nagslow motion ang lahat.
Sya lamang ang nakikita ko sa mga oras na iyon.
My beautiful bride is unbelievably perfect.
I'm lucky to have her.
Di ko namalayan na nasa harap ko na pala sila kung hindi ako tinapik sa balikat ng kanyang dada Yssa.
"Take care of my daughter and don't you ever hurt her"
May pagbabanta ang tono ng pananalita ng dada nya.
Agad naman itong kinurot sa tagiliran ng kanyang asawa.
"Ofcourse Mrs. Vallentin"
Sagot ko nalang.
"Nah, just call us dada and mommy nalang"
Mommy Myca said at tumango naman si Dada Yssa indicating na agree sya sa sinabi ng asawa.
Tumango nalang ako.
Nakipag beso-beso sakin ang dada at mommy nya bago sila umupo.
Kasabay ng pagharap namin sa judge ang pagharap namin sa kinabukasan ng MAGKASAMA.
Simula ngayon, hinding hindi na kami maghihiwalay pa.
Walang sino man ang makakasira sa relasyon namin.
Even death, can't take us apart.
.
After the ceremony, my wife kissed me infront of the people around us.
I startled when she whispered right on my ear.
.
"I never regretted that I once RAPED BY MY TWIN'S MANNEQUIN"
