Scarlet's POV
Nagising ako dahil sa kung anong mabigat na bagay na nakapatong sakin.
I opened my eyes at mukha ni Yuri ang bumungad sakin.
She's sleeping peacefully habang nakadantay ang isang paa at isang kamay nya sa katawan ko.
Naalala ko naman ang nangyare sa amin kagabi.
Ni minsan, hindi ko yun pagsisisihan.
Ginusto namin yun pareho.
I caressed her face using my thumb, and automatically, a tears scape from my eyes.
"Sobrang na miss kita Yuri"
I hugged her torso tight
"Hanggang ngayon, mahal na mahal pa rin kita"
I lean forward to kiss her pink lips.
I showered her lips a wet kisses not until someone's phone rang.
I know that wasn't mine dahil nasa bag ko yung phone ko which is naiwan sa bar.
I wiped my tears away dahil baka magising si Yuri at makita akong umiiyak. Magtataka pa to.
Napansin ko na galing sa bulsa ng pants ni Yuri ang tunog na yun kaya I immediately grabbed her pants at kinuha sa bulsa nito ang phone nya.
.
Dada Yssa calling.....
Bat tumatawag si dada kay Yuri?
Out of curiosity, sinagot ko ang tawag without making any noise.
"Yuri nasan ka?! Bat di ka pa umuuwi?! Violet's illness attacking her! Go home before she hurt her self!!"
I immediately hung up the phone at natatarantang ginising si Yuri.
Naalimpungatan sya sa lakas ng pagkayugyog ko sa balikat nya.
"Umuwi ka na, inaatake si Violet ng sakit nya"
Mas mabilis pa sa kidlat ang galaw nya ng marinig ang sinabi ko.
Dali-dali nyang sinuot ang nakakalat na damit nya at walang paalam na lumabas ng kwarto.
.
She left me without bidding a goodbye dahil sa pagmamadali?
Ganun ba kaimportante si Violet para iwan nya ako ng walang paalam?
Ni hindi nya man lang ako tinapunan ng tingin nung nagbihis sya.
Hindi ko alam pero napaisip ako na baka lust nga lang ang dahilan kung bat nya ako dinala dito kagabi.
She just used me to satisy her needs.
Fuck! Ang sakit..
I grabbed my things at sinimulan ng magbihis habang walang hinto ang pagtulo ng mga luha ko.
Nakayoko akong lumabas ng hotel building, niwalang bahala ko nalang din ang mga matang nakatingin sakin at ang mga taong nakakabangga ko.
Nang nasa lobby na ako, mas lalo akong nanlumo nang narealized na wala pala akong pera para pamasahe at wala din akong phone para kontakin sina Chleo.
Fuck! What am I going to do now?!
.
.
"Scarlet"
Nasamalalim akong pag iisip ng may tumawag sa pangalan ko.
When I lifted my head, nagkaruon ako ng pag asa nang makita kung sino yun.
"Sinundan ko kayo kagabi at.... hinintay na rin kita at the same time. Sabi kase ng kutob ko, walang maghahatid sayo pauwi. And it's right"
Napaiyak nalang ulit ako at dimanba sya ng yakap.
She's my saviour. Everytime that I need someone to help me, sya palagi ang darating.
Hindi ko alam kung papaano na ako kung wala sya.
.
"Thank you Chleo, you're my saviour"
.
.
Someone's POV
I poured an expensive wine on my wine glass.
"Sisiguraduhin kong hindi papalpak ang plano ko"
I talked to my self.
May matutuwa, may malulungkot
May magmamahalan, may masasaktan
May magagalit, may maiinggit
Iba't ibang emosyon ang babaha sa mga susunod na araw.
Pero kahit anong mangyare, plano ko pa rin ang mananaig sa huli.
