Chapter Thirteen
Other Guys
It's Wednesday today. Hindi tumawag sa akin si Kade o nag text na susunduin niya ako which means hindi niya ako maisasabay. Automatic na iyon sa aming dalawa. It's either he's running errands or he woke up late. Kapag kasi siya ang late, hindi ko siya hinihintay. Si Kade lang naman itong willing maghintay kahit late ako kapag sabay kaming dalawa pumunta ng gym.
Naging tahimik ang mga nakaraang araw ko. Hindi pumasok si Rush for two meetings pagkatapos ng pag-uusap namin nung nakaraan. He just recently attended yesterday and aside from being there, he didn't do anything else. Bumalik na naman siya sa Rush na hindi ako pinapansin at parang walang nangyari.
Naalala ko pa ang huling sinabi ko sa kanya bago ko siya iniwan sa parking lot ng restaurant at sumakay ng taxi pauwi.
"Yes, I'm mean, but you? You're the fucking devil."
Nasaktan ako sa mg sinabi niya sa akin. It made me mad too. Akala niya ay siya lang ang nasasaktan. Kung umarte siya ay parang siya lang ang may karapatan na magalit. Siya ang nang iwan sa aming dalawa. Kung may dapat magalit, ako dapat iyon dahil iniwan niya ako ng walang paalanm.
Yes, he begged for me to stay with him the night before he left, pero malalaman ko ba na kaya siya nakikiusap nung gabing iyon ay dahil aalis na siya? I'm not a mind reader. The reason why I told him no that night is because I want to end things with Grant before I could properly give him my heart. He assumed that I said no because I didn't pick him but Grant instead. Stupid, Rush, so stupid.
Ininom ko muna ang natitira sa tubig na dala-dala ko bago lumabas ng sasakyan. Binuhat ko na ang gym bag ko at naglakad na papasok sa loob. My eyes immediately scanned the crowd. I told myself that I was looking for Kade but my gaze immediately landed on someone else.
Rush was staring back at me the moment my eyes found his. Walang kahit anong bakas ng emosyon sa mukha niya. Inilipat niya ang tingin sa likuran ko at nagtaas ng kilay bago ulit ibinalik ang tingin sa akin. I cocked my brow at him. What's your problem now, mister?
He slowly shook his head and tried biting his bottom lip but a delectable smirk still managed to escape from his lips until it turned into a full blast cocky grin. He looked extremely pleased. Binitawan niya na ang mga mata ko at bumalik sa pagbubuhat na ginagawa niya. That gave me an opportunity to mentally slap myself for staring too much before heading to the girl's locker room to fix my things.
Bago lumabas ng locker room ay tinawagan ko muna si Kade para tanungin kung malayo pa ba siya. Hindi ako sigurado kung nandito na siya dahil hindi natuloy ang paglibot ng mga mata ko kanina dahil natigil iyon kay Rush, which is pretty pathethic if you'll ask me.
"Hello?" I heard Kade's groggy voice on the other line and I was instantly alarmed. It was his bed room voice, which means he just woke up.
"Please don't tell me that you're still in bed." I heard Kade mutter a curse. Hindi ko alam kung anong nangyari pero bigla siyang umungol na parang nasasaktan.
"Oh, fuck. I'm sorry, Maxie. I forgot to tell you." My jaw clenched.
BINABASA MO ANG
Mean to Be (Mean #2)
Teen FictionSometimes, you do crazy things for the one you love. No matter how mean or absurd it is, gagawin mo pa rin. Kahit na magmukha kang masama. Kahit na sabihin nilang madamot ka. Kahit na alam mong mali. Ika nga nila: "All is fair in love and war." It h...
