The Only Girl In Section Black [ COMPLETED ]

CHAPTER 12

S A M A N T H A

Umayos ako ng upo at tumikhim ng mahina.

"Ang hirap talaga pag may hipon sa paligid." Pagsisimula ko.

Nagtatakha naman silang napatingin sa akin na sinuklian ko ng isang inosenteng ngiti.

"Ano ba naman 'yan, napagkamalan ba naman daw akong maid. Hindi bagay sa akin ang maging maid 'no, duh."

Namutla naman si Maidosa. Patay ka sa'kin.

"Huwag kang mangarap na kayo magkakatuluyan. Akin siya." Parinig ko sa kanya.

Biglang hinawakan ni Sky ang kamay ko sa ilalim ng mesa.

"What are you saying about?" Kunot noong tanong niya.

Hindi ako makasagot ng maayos dahil sa lintek na kamay niyang nakahawak sa kamay ko. Hoy! >_<
Holding hands While Eating ba 'to? (HHWE)

"W-wala." Sagot ko sa kanya at umiwas ng tingin. Baka makita niya ang pamumula ng pisngi ko. Mahgod!

Napabaling ang atensyon ko kay Maidosa nang magsalita ito.

"A-ako po ba pinaparinggan niyo, Madame?" Pinagpapawisan na tanong nito.

Inosente ko naman itong tiningnan.

"Hindi ah. 'Yung aso kasi namin."

Nakahinga naman siya ng maluwag. Pero hindi pa ako tapos.

"Kamukha mo." Bulong ko na mukhang naabot sa pandinig nila dahil napuno ng tawanan ang buong bahay. Hehe.

Sa buong gabi na kumakain kami, isa lamang ang masasabi ko. Ang saya! Talaga! Tawa lang kami ng tawa. HAHAHAHA. Sana all ganito! At sa buong gabi ding 'yon, tahimik lamang si Sky. An'yari kaya?

"Btw," Natahimik kaming lahat.

"Alam mo na ba? Sky?" Tanong ni Mommy Claire.

"What?"

Mommy Claire blew a heavy sighed.

"Aubrey's back."

******

"Sige, ingat kayo ha? Sky, huwag masyadong mabilis ang takbo. Ingatan mo itong si Samantha." Bilin ni Mommy Claire.

"No need to remind me of that, Mom. I knew it already." Masungit na sagot ni Sky. Walang galang. Hmp.

"Oh, siya. Umalis na kayo. Ingat."

Tumango kami sa kanila at pumasok sa kotse. Pero bago 'yon, bumulong muna si Mommy na nagpalito sa akin.

"Kahit anong mangyari, huwag na huwag mong iiwan si Sky ha? I'm counting on you, Samantha."

Hindi na ako nakasagot sa kanya dahil tinawag na ako ni Sky. Ano kaya ang ibig sabihin ni Mommy doon?

Buong byahe ay tahimik lamang kami. Ano bang nangyayari?

"Tahimik mo yata Sky?"

Hindi siya sumagot.

"Btw, Sino pala si Aubrey?"

Napansin kong humigpit ang hawak niya sa manobela pero hindi pa rin siya sumasagot.

Kung ayaw niyang sabihin e'di don't!

Nang dumating kami sa harap ng bahay agad akong lumabas at malakas na sinara ang pinto ng kotse. Nagmamadali akong pumasok sa loob nang hindi man lang tumitingin sa kanya.

Oo na. Ako na 'yung babaeng nagtatampo at nagseselos kahit wala kaming label. Ba't ba? Mahal ko este crush ko e.

Pumunta ako sa kwarto ni kuya because i know na siya lang ang makakasagot sa mga katanungan ko tungkol kay Aubrey na 'yan.

I knocked three time on his door.

"Kuya? Still awake? I need to ask you something." Akala ko tulog na siya pero hindi pa pala.

Bumukan ang pintuan at doon ko nakita si Kuya ko na parang stress na stress. Wawa naman kuya ko.

"What is it?"

Nag aalangan pa ako pero kailangan ko 'tong matanong. Gumugulo kasi ito sa isipan ko e.

"W-who is aubrey?" I stuttered.

He looks shock. Sino ba kasi 'yon? (^_-)

"Oh, Aubrey." Mahina niyang sabi na nakaabot sa pandinig ko.

"Anyway, Aubrey is Sky's ex. Happy now?" At ang bastos na kuya, sinaraduhan ako ng pinto sa pagmumukha ko. Bwesit.

"Anyway, Aubrey is Sky's ex. Happy now?

"Aubrey is Sky's ex..."

"Aubrey is Sky's ex.." I whispered as my heart shattered into pieces.

Now i know why Sky's acting like that. Maybe because, He still inlove with his ex, Aubrey.

Huminga ako nang malalim at humiga sa kama.

Bakit ganito ang pakiramdam ko? Parang may nakadagan sa akin sa sobrang bigat. Ang bigat talaga sa pakiramdam.

Siguro, gano'n na lamang ang reaksyon ni Sky dahil mahal niya pa ito o mahal niya pa ito? Ano ba naman 'yan! Pareho lang naman. Haha.

Hindi ka iiyak, self. Hindi. 'Wag kang iiyak. Hindi mo dapat iniiyakan ang mga walang kwentang lalaki. H-hindi ka i-iiyak.

Nag uunahang umagos ang mga traydor kong luha sa pisngi ko. A-ayo'ko nito. Palagi na lang. Palagi na lang akong n-nasasaktan. Palagi na lang.

Sinubsob ko ang mukha ko sa unan para doon umiyak. Bakit kasi ganito pa?! Ang babaw ko naman. Haha. Crush ko pa lang siya pero broken na agad ako. Haha.

"Crush ko nga lang ba?"

Hindi naman siguro ako iiyak ng ganito kung crush ko lang naman siya diba? Kung wala akong nararamdaman para sa kanya diba?

Ewan ko pero parang pinipiga ang puso ko sa sobrang sakit. Hindi kami pwede. May jowa siyang hinihintay. H-hindi talaga kami p-pwede. Ang saklap ng buhay ko!

-

Hoy, i feel your pain, Samantha. Habang tinatype ko 'to, 'Yung Shuta naming kapitbahay nagpapatugtog ng 'Hindi kami pwede' Jusq sainyo. HAHAHAHAHAHA.